GREXIT - BREXIT και διάλυση της Ε.Ε

Πολλά έχουν γραφτεί αυτές τις ημέρες με αφορμή τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στην Αγγλία....Περισσότερα έχουν γραφτεί για την Ε.Ε. και ιδιαίτερα από τη μερίδα των υπερασπιστών της για τα οράματα, το ρόλο, την πολιτική και πολιτιστική της αξία....

Υπάρχει και ο αντίλογος όμως...

Τον Αύγουστο του 1915 ο μεγαλοφυής Λένιν σχετικά με το ζήτημα των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης έγραφε τις απόψεις του, αποσπάσματα των οποίων μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω μαζί με κάποια σχόλια του συντάκτη του παρόν άρθρου:

"Από τη σκοπιά των οικονομικών συνθηκών του Ιμπεριαλισμού - π.χ., η εξαγωγή άνευ ενδιαφέροντος κεφαλαίου και η διαίρεση τους η διαίρεση του κόσμου από τις "ανεπτυγμένες" και "πολιτισμένες" αποικιακές δυνάμεις, οι Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, κάτω από τον καταπιταλισμό είναι είτε αδύνατες είτε αντιδραστικές. Το κεφάλαιο έχει γίνει διεθνές και μονοπωλητής. Ο κόσμος έχει κομματιαστεί από μια χούφτα Μεγάλων Δυνάμεων, δηλ., δυνάμεις επιτυχείς στη μεγάλη λεηλασία και καταπίεση των εθνών" , ΛΕΝΙΝ

Είναι δεδομένο ότι σήμερα παρά τις επιμέρους αλλαγές της καπιταλιστικής εξέλιξης των χρόνων που μεσολάβησαν, η βαθύτερη ουσία είναι ότι ο Ιμπεριαλισμός συνεχίζει να στηρίζεται σε μεγάλες δυνάμεις κτήνη για να εξασφαλίζει την κερδοφορία του και μάλιστα όντας σε συνθήκες κρίσης τρώει όλο και περισσότερο από τις σάρκες του. Για αυτό ακόμα και σε θεσμούς που πλάσαρε με τόνους ιδεολογικής προπαγάνδας (εξίσωση κομμουνισμού με φασισμό σαν δήθεν εξίσου απολυταρχικά αντιδημοκρατικά καθεστώτα) και κάλπικων οραμάτων (κοινή νομισματική πολιτική με το ευρώ,κοινό δήθεν παραγωγικό και εξαγωγικό πλάνο, ευρωπαϊκή κοινή ιστορία και δικαιώματα) όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν άργησε με τη στάση του στα μνημόνια των καιρό της κρίσης να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο. 

Η μήπως η ψεύτικη "αλληλεγγύη" των ευρωπαϊκών τραπεζών για τη διάσωση της Ελλάδας δεν δόθηκε με τίμημα το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας της χώρας μας, τη καταλήστευση όλων των εργατικών δικαιωμάτων, τα μνημόνια και το ζυγό των δανειστών, τα εκβιαστικά capital controls, την αναγκαστική για την επιβίωση μετανάστευση, το τσαλάκωμα του Συντάγματος, την οργανωμένη και μεθοδευμένη κωλοτούμπα  της αστικής κυβέρνησης της χώρας όπου το μεγάλο ΟΧΙ του ελληνικού λαού μετατράπηκε σε ΝΑΙ με τρίτο μνημόνιο.... Αυτά αν δεν είναι όψεις ενός σκληρού αντιδραστικού προσώπου απέναντι στους λαούς (που το είδαμε στη χώρα μας σε όλο του το μεγαλείο) τότε τι είναι;

"Eνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης κάτω από τoν καπιταλισμό είναι ισοδύναμες προς μια συμφωνία για διαίρεση των αποικιών. Κάτω από τον καπιταλισμό, εντούτοις, καμία άλλη βάση και καμία άλλη αρχή της μοιρασιάς δεν είναι πιθανή εκτός από την δύναμη. Ένας πολυεκατομμυριούχος δεν μπορεί να μοιραστεί το "εθνικό εισόδημα" μιας καπιταλιστικής χώρας με κανένα άλλον ειδάλλως σε αναλογία "με το κεφάλαιο που επενδύθηκε" (με ένα επίδομα που ρίχνεται μέσα, έτσι ώστε το μεγαλύτερο κεφάλαιο μπορεί να λάβει περισσότερο από το μερίδιό του). Ο καπιταλισμός είναι η ιδιωτική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, και η αναρχία στην παραγωγή.Η υπεράσπιση μιας "δίκαιας" μοιρασιάς του εισοδήματος σε μια τέτοια βάση είναι καθαρός Προυντονισμός, ηλίθιος φιλισταιισμός. Καμία μοιρασιά δεν μπορεί να επηρεαστεί ειδάλλως από την "αναλογία στην δύναμη", και τις αλλαγές της δύναμης με τη πορεία της οικονομικής ανάπτυξης. Μετά από το 1871, το ποσοστό της Γερμανίας σε άνοδο δύναμης ήταν τρεις ή τέσσερις φορές γρηγορότερο από αυτό της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, και της Ιαπωνίας και δέκα φορές τόσο γρήγορο όσο της Ρωσίας. Δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει κανένας άλλος τρόπος για να δεις την πραγματική δύναμη ενός καπιταλιστικού κράτους εκτός τον πόλεμο. Ο πόλεμος δεν έρχεται σε αντίθεση με τις βασικές αρχές της ιδιωτικής ιδιοκτησίας - το αντίθετο, είναι μια άμεση και αναπόφευκτη έκβαση εκείνων των βασικών αρχών. Κάτω από τον καπιταλισμό η ομαλή οικονομική ανάπτυξις ατομικών επιχειρήσεων ή ατομικών κρατών είναι αδύνατη. Κάτω από τον καπιταλισμό, δεν υπάρχει κανένα άλλο μέσο για την αποκατάσταση της περιοδικά ενοχλημένης ισορροπίας από τις κρίσεις στη βιομηχανία και τους πολέμους στην πολιτική.", ΛΕΝΙΝ

Πόσες πολεμικές συρράξεις με την συμμετοχή στρατού των "εξευγενισμένων" ευρωπαϊκών δυνάμεων, πόσες πολεμικές βάσεις  και πολεμικές επιχειρήσεις πρέπει να υπάρξουν, πόσοι εν δυνάμει εχθροί, πόσα "τρομοκρατικά χτυπήματα" , πόσα τετραγωνικά μέτρα του Αιγαίου πρέπει να εκμεταλλεύονται τα πολεμικά τους πλοία και οι στρατοί τους για να φανεί το βαθιά πολεμικό αντιδραστικό πρόσωπο της Ε.Ε.

Πόσοι πρόσφυγες πολέμου πρέπει να κλειστούν σε συρματοπλέγματα, πόσα σύνορα πρέπει να κλείσουν, πόσο πρέπει να υποτιμηθεί η αξία της ανθρώπινης ύπαρξης και το δικαίωμα στη ζωή για να μπορούν οι ιμπεριαλιστές να μοιράζουν καλύτερα την πίτα των κερδών τους και να παίζουν πόκερ με τα νούμερα των πλασματικών οικονομιών τους που δεν έχουν άμεση υλική αντανάκλαση στις ζωές της μεγάλης πληττόμενης πλειοψηφίας;

Στην Ιστορία της ως τώρα αυτή ήταν η Ε.Ε. Ενας τεχνοκρατικός μηχανισμός διαπλοκής, οικονομικών σκανδάλων, πολέμων, αντικομμουνιστικής προπαγάνδας που σε τίποτε δε ζήλευε την εποχή του ψυχρού πολέμου. Η Ε.Ε. ήταν αυτή που δικαίωσε τους φασίστες, συνεργούς των ναζί στην Ουκρανία, τους σύγχρονούς εγκληματίες που βίασαν και κάψανε ζωντανούς εργάτες, τα καθάρματα που κυνηγούσαν σε πάρκα ηλικιωμένους αγωνιστές που γιόρταζαν την αντιφασιστική νίκη και που μετά πίναν μπύρες και λιάζονταν με τις σβάστικες τους σαν γνήσιοι ευρωπαίοι πολίτες στις εξέδρες του Euro της Γαλλίας. Εξέδρες στις οποίες ο ντόπιος λαός δεν ήτανε εκεί, διότι διαδηλώνε και ακόμα διαδηλώνει στους δρόμους καθώς βλέπει τα ίδια που φέραν στη δύσμοιρη Ελλάδα, να έρχονται και σε αυτόν!

2) Συμπέρασμα:

Η Ε.Ε. μας οδηγεί στην καταστροφή, είναι ένας αντιδραστικός ιμπεριαλιστικός μηχανισμός και δεν τη θέλουμε!

Υπήρχαν προνόμια μέσα σε όλο αυτό το κατασκεύασμα;

Η απάντηση είναι ότι ναι υπήρχαν ποτέ κανένας καπιταλιστής δεν είναι χαζός να πάρει τόσα χωρίς να δώσει ένα μικρό αντάλλαγμα. Πέρα από τον ιδεολογικό μανδύα της κοινής ευρωπαικής ταυτότητας, έδωσε στην αρχή οικονομικά πακέτα την αξία των οποίων πήρε πίσω εις διπλούν, θεσμοθέτησε και σταδιακά τσαλάκωσε κατά το δοκούν τα ευρωπαικά συντάγματα. Αποτελεί γεγονός όμως ότι το σύνολο των μικρών κάλπικων πλεονεκτήματων όπως η ελεύθερη διακίνηση αγαθών, η ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων ήταν πλεονεκτήματα σχεδιασμένα και ραμμένα στα μέτρα των μεσαίων τάξεων των χωρών μελών. Αυτό διότι δημιουργήθηκαν για να ενισχύουν τις τότε μεγάλες σε έκταση μεσαίες τάξεις, η δημιουργία των οποίων ήταν βασικό σχέδιο των καπιταλιστών ώστε να κυριαρχήσουν έναντι στης Σοβιετικής Ενωσης. Συνοπτικά ήταν καλύτερο ύφασμα για το μαξιλαράκι υποστήριξης που δημιούργησε ο καπιταλισμός για να στηρίζεται. Δυστυχώς αυτό το πλάνο για κάποια χρόνια πέτυχε αλλά δεν ήταν προνόμια που αφορούσαν και αφορούν την εργατική τάξη και τα κατώτερα στρώματα.

Υπήρχαν όμως και δύο αντικειμενικές αδυναμίες γιατί πάντα τα υφάσματα τους είναι δευτέρας διαλογής και φτιαγμένα με αίμα και ιδρώτα άλλων...

Η μία ήταν ότι κανείς καπιταλιστής στην απληστεία του για κέρδος δεν έβλεπε το που σε οδηγεί ο άναρχος τρόπος οικονομικής παραγωγής.Δηλαδή στις οικονομικές κρίσεις του καπιταλισμού σαν αυτή που βιώνουμε στις μέρες μας και στην κατάρρευση του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου.

Η δεύτερη που εξάγεται σαν συνέπεια της πρώτης είναι ότι η βίαιη εξαθλίωση των εργατών και των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, η εξαθλίωση των μεσαίων που οριακά στις αδύναμες ευρωπαικές χώρες έχουν πάψει να υπάρχουν εκτίναξε τον αριθμό των κατώτερων στρωμάτων, τα οποία μέσα στην πίεση και τη κατάσταση που ζούνε τα τελευταία χρόνια έχουν γεμίσεις οργή.

Είναι δόκιμο λοιπόν να γραφτεί ότι ανάμεσα στο μεγάλο ΟΧΙ της σύγχρονής ιστορία του Ελληνικού λαού και του πρόσφατου BREXIT υπάρχουν πολλά κοινά σημεία. Είναι γεγονός ότι έχει δημιουργηθεί ένα εύφορο έδαφος στο οποίο η αντίδραση, η ξενοφοβία, η νοοτροπία του φασιστά ενισχυμένη από το ιδεολογικό μανδύα της Ε.Ε. και την αντικομμουνιστική της προπαγάνδα βρίσκει και αυτή πεδίο να εκφραστεί πιο ενισχυμένα...Αντίθετα το κομμουνιστικό κίνημα λαβωμένο και με τόνους προπαγάνδας και λάσπης εναντίον του, παλεύει να αναστηλωθεί αλλά στις μέρες μας δεν έχει τη δυναμική που είχε. Είναι γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία των λαών δεν έχει μέσα της το ευρωπαικό όραμα που τις πλασάραν και αντίθετα αγανακτεί με όσα συμβαίνουν και με το τσάκισμα των υλικών συνθηκών της ζωής τους που μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Είναι γεγονός ότι η διαίρεση της Ε.Ε. είναι αναπόφευκτη αφού σε οικονομικό επίπεδο έχει ήδη συντελεστεί.Το θέμα είναι να γίνει από τα κάτω και τους αγώνες του λαού και όχι από τις μηχανοραφίες και τα επεξεργασμένα σχέδια των αστικών επιτελείων, του Σόιμπλε και των άλλων αστών ηγετών.

Υπάρχει προοπτική λοιπόν;

Υπάρχει διότι υπάρχει η αναγκαιότητα να αλλάξει ο τρόχος και αυτό δεν είναι πια μεγαλομανία, είναι πραγματικότητα που ο καθένας μας την αντιλαμβάνεται μέσα του περισσότερο η λιγότερο. Η εξέλιξη των τελευταίων χρόνων μας ενοχλεί όλους με διαφορετικό τρόπο, όλο και πιο πολύ σαν αγκάθι.

Υπάρχει διότι οι αντικειμενικοί όροι για το δυνάμωμα των κομμουνιστών υπάρχουν....

Χρειάζεται όμως αποφασιστικότητα και θαρραλέα βήματα στην οργάνωση.

Το Brexit ήταν ένα ράπισμα για τους αστούς, μια κραυγή αγωνίας και οργής από πλευράς των καταπιεσμένων και ένα ανοικτό πεδίο αναμέτρησης με την εθνικιστική ιδεολογία πιστό σκυλί των καπιταλιστών.

Ήταν μια αποτύπωση ότι κυοφορούνται γεγονότα και καταστάσεις στην Ευρώπη, που απαιτούν αναβαθμισμένα καθήκοντα και τρόπους πάλης από τις δυνάμεις της εργασίας, από τους κομμουνιστές και όσους αντιστέκονται με  πιο οργανωμένο τρόπο.

Είναι γεγονός ότι μπαίνουμε σε μια νέα φάση αποδόμησης της Ε.Ε., σε ένα νέο γύρο σκληρής ταξικής πάλης. Ο κόσμος καταλαβαίνει όλο και περισσότερο ότι δεν πάει άλλο έτσι η κατάσταση. Εχει έρθει η ώρα να τον βοηθήσουμε να την πάρει στα χέρια του. Εχει έρθει η ώρα να καταλάβει ότι μόνο με επανάσταση και μόνο με σοσιαλισμό μπορεί να ξυπνήσει σε καλύτερες μέρες. Καμία Ε.Ε. δεν ενώνει λαούς, όλα αυτά ήταν παιχνίδια του παρελθόντος για να οικονομάνε οι λίγοι εις βάρος των πολλών. Ενα παράδειγμα η δήθεν σταθερή γερμανική οικονομία βασίστηκε πάνω στην εργατική δύναμη των τούρκων μεταναστών, στα λεφτά των αμερικανών, και στους μισθούς 450 ευρώ και μερικής εργασίας που δίνουν τη δυνατότητα στους εργοδότες να έχουν τα γερμανικά κατώτερα στρώματα πλήρως εκμεταλλεύσιμα. Μόνος κοινός όρος για τους καπιταλιστές ενοποίησης είναι οι αποτελεσματικότερες φόρμες εκμετάλλευσης των πολλών.

Οι καταπιεσμένοι είναι και αυτοί εκεί. Ξεκίνησαν να τρίζουν τα δόντια τους και να δημιουργούν κλυδωνισμούς. Τα δημοψηφίσματα όμως από μόνα τους δεν αλλάζουν την κατάσταση. Η ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος πρέπει να γίνει πάση θυσία! Οι απεργίες και η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος είναι όρος στα βήματα για την επανάσταση. Είναι επιτακτική η δημιουργία επαναστατικών κομμουνιστικών φορέων.

 Αν υπήρχαν σε κάθε χώρα, βάζω στοίχημα ότι τόσο το GREXIT όσο και το BREXIT θα είχαν απανωτές αλυσιδωτές αντιδράσεις γρηγορότερα από ότι περιμένει ο καθένας μας. . . Η Ευρώπη μοιάζει με ένα καζάνι που βράζει....το θέμα είναι να σκάσει στο κεφάλι των αστών και να πληρώσουν τα χρέη τους για την εκμετάλλευση που ασκούν αιώνες τώρα....Ερχόμαστε!

"Προμηθέας"

ΥΓ. Χαίρομαι ιδιαίτερα που τα βήματα για τη συγκρότηση επαναστατικού κομμουνιστικού φορέα στην Ελλάδα έχουν ξεκινήσει. Ξεχωρίζω δε την έκδοση των " Τετράδιων Μαρξισμού " και το σκοπό της δημιουργίας τους.Περισσότερα μπορείτε να αναζητήσετε εδώ.  Ο δημιουργικός προβληματισμός και η επιμέλεια των άρθρων είναι σημάδι για την ενοποίηση σε μια ανώτερη βάση.Ούτως η άλλως ο στόχος αυτός είναι επιδίωξη της κυκλοφορίας τους. Πρέπει όλες οι μαχόμενες κομμουνιστικές δυνάμεις να πάρουν το μήνυμα ότι τώρα η υπάρξη του  κομμουνιστικού φορέα είναι αναγκαιότητα! Οποιος δεν θέλει ή δεν μπορεί θα μείνει πίσω και θα "αλλάξεί" ρώτα αν δεν το χει ήδη κάνει...

Κάλεσμα ΤΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ Χαλκιδικής για την 9η Ιούνη

Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές



Στις 9 Ιούνη ξεκινά η δίκη 21 αγωνιστών του κινήματος της Χαλκιδικής, για την υπόθεση εμπρησμού στο εργοτάξιο των Σκουριών. Η υπόθεση αυτή στάθηκε ως αφορμή για να στηθεί μία βιομηχανία διώξεων απέναντι στο κίνημα της Χαλκιδικής, για να τρομοκρατηθούν οι αγωνιστές, για να κατασταλούν δικαιώματα και ελευθερίες, για να στηθεί ένας μηχανισμός ενάντια σε κάθε ενεργό πολίτη που αντιστεκόταν στην καταστροφή του τόπου του.

Ο μηχανισμός αυτός, πρωτόγνωρος τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο, λειτουργούσε με βία, καταστολή, παράνομη λήψη γενετικού υλικού και προφυλακίσεις. Τις μέρες που ακολούθησαν τον «εμπρησμό», η αστυνομία μπούκαρε σε σπίτια και εξαφάνιζε αγωνιστές με τις οικογένειές τους να μένουν σε αγωνία, χωρίς πληροφόρηση. Δημιουργήθηκε, για πρώτη φορά σε τέτοια κλίμακα, τράπεζα γενετικών δεδομένων. Στις 7 Μάρτη του 2013 η αστυνομία εισέβαλε στην Ιερισσό, με ολόκληρο στρατό από ΜΑΤ και ΟΠΚΕ, αποδεικνύοντας ότι στοχοποιεί ολόκληρη την κοινωνία. Λίγες μέρες μετά, πραγματοποιήθηκαν 2 προφυλακίσεις με fast track δικαιοσύνη, με χαλκευμένες κατηγορίες ενώ θα ακολουθούσαν ακόμα 2 προφυλακίσεις το επόμενο διάστημα.

Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, με όλες τους τις μορφές, είχαν δείξει ότι «η επένδυση θα προχωρήσει με κάθε κόστος». Μία φράση που ακούστηκε από κομματικούς και κυβερνητικούς παράγοντες αλλά και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, Α. Σαμαρά. Και όταν μία κυβέρνηση κινείται με το δόγμα αυτό, χάνονται οι ελευθερίες και τα δικαιώματα. Καταστρέφεται η Δημοκρατία. Για μία ακόμη φορά, αποδείχθηκε ότι οι πολιτικές των κομμάτων εξουσίας και των κυβερνήσεων που σχηματίζουν, χαράζονται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των εταιρειών. Και το κόστος αυτό, το πλήρωσαν και το πληρώνουν ακριβά, ακόμη και σήμερα, οι αγωνιστές του κινήματος της Χαλκιδικής.

Η σημερινή κυβέρνηση, σαν γνήσιος συνεχιστής ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, αποδεικνύει καθημερινά ότι κινείται ενάντια στο κίνημα και τους αγωνιστές. Η Eldorado του Μπόμπολα λαμβάνει τη μία άδεια μετά την άλλη, οι συλλήψεις και η καταστολή συνεχίζονται και η τοπική κοινωνία εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση ομηρίας και εκβιασμών. Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να κοιμίσει την τοπική κοινωνία με υποσχέσεις και μεγάλα λόγια. Κατέληξε στο να εκβιάζει τους αγωνιστές χρησιμοποιώντας την νομιμότητα που δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, θέτοντας εμμέσως το ψεύτικο δίλημμα ΣΥΡΙΖΑ ή φυλακή.

Στις 9 Ιούνη δεν δικάζονται 21 αγωνιστές της Χαλκιδικής. Δικάζεται ολόκληρη η κοινωνία. Δικάζεται κάθε ελεύθερος νους. Δικάζονται οι αγώνες και τα κινήματα. Δε μπορούμε να επιτρέψουμε σε κανέναν να βρεθεί μόνος του απέναντι στα γρανάζια του συστήματος που στήθηκε από το κεφάλαιο και τους υποτελείς του.

• Καλούμε όλους να στηρίξουν τον δίκαιο αγώνα της Χαλκιδικής και να συμπαρασταθούν στους αγωνιστές. 
• Καλούμε όλους να στηρίξουν την νυκτερινή διαμαρτυρία στις 8 Ιούνη στην Πλατεία Αριστοτέλους.
• Καλούμε όλους στις 9 Ιούνη στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης για να δείξουμε στην πράξη ότι δε μένει κανένας μόνος του.

Τετράδια Μαρξισμού: Κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος την Παρασκευή 03/06

.και διώξεις από πάνω μου όλη τη σκουριά, και ξαναβάλεις τις ρόδες μου σε ράγες…

Διακύρηξη της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού «Τετράδια Μαρξισμού» εδώ

Την Παρασκευή 3 Ιουνίου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΨΜ το πρώτο τεύχος του περιοδικού θεωρίας «Τετράδια Μαρξισμού. Θεωρία και πράξη για την κομμουνιστική απελευθέρωση», με ιδιαίτερο αφιέρωμα στην «επικαιρότητα του μαρξισμού και στην κομμουνιστική προοπτική στον 21ο αιώνα» και άρθρα για την καπιταλιστική κρίση, το εργατικό κίνημα, την εκπαίδευση, την τέχνη.

Σε μια περίοδο που η έννοιες του Μαρξισμού, του Κομμουνισμού και της Αριστεράς κακοποιούνται βάναυσα, τα Τετράδια επιχειρούν να αναδείξουν το αληθινά επαναστατικό τους νόημα και την άθικτη κοινωνική τους σημασία.

Γι αυτό και οι απαντήσεις που δίνονται πάνω σε επείγοντα ιδεολογικά και πολιτικά ερωτήματα, είναι διαμορφωμένες μέσα από την δημιουργική ανάπτυξη του επαναστατικού μαρξισμού, απαλλαγμένες από την «αρχαία σκουριά» κάθε λογής δογματισμών και «ορθοδοξιών».

Με σύγχρονο, ζωντανό και τολμηρό τρόπο τα Τετράδια καταθέτουν όψεις μιας σύγχρονης επαναστατικής πολιτικής, φιλοδοξώντας να αποτελέσουν βήμα συμβολής στο αναγκαίο σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα.

Τα κείμενα του 1ου Τεύχους γράφουν και επιμελούνται οι Σοφία Τσάδαρη, Γιώργος Ρούσης, Βασίλης Μηνακάκης, Δημήτρης Γρηγορόπουλος, Δημήτρης Ταβουλάρης, Αλέξανδρος Χρύσης, Κώστας Γούσης, Κώστας Παλούκης, Γιώργος Οικονομάκης, Μάνια Μαρκάκη, Αλέκος Αναγνωστάκης, Γιώργος Γρόλλιος, Σπύρος Κοντομάρης, Κίμων Ρηγόπουλος, Αντώνης Κασίτας, Μπάμπης Συριόπουλος, Παναγιώτης Μαυροειδής, Διονύσης Τζαρέλλας, Γιάννης Ευσταθίου, Βασίλης Γάτσιος, Κική Μένου, Ολύβια Τζιουβάρα, Αλέξανδρος Μινωτάκης

Η παρουσίαση της έκδοσης του πρώτου τεύχους θα γίνει την Τρίτη 14 Ιουνίου στο «Polis art-café», Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ για το συνέδριο του ΕΚΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ για το συνέδριο του ΕΚΑ

Έξω η εργοδοσία, το κράτος, τα δικαστήρια και οι φασίστες από τα συνδικάτα!
Γυρίζουμε την πλάτη στον εκφυλισμένο υποταγμένο συνδικαλισμό και τις δυνάμεις του
Ανασυγκρότηση τώρα του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος με συνδικάτα και αγώνες στα χέρια των εργαζομένων. Για αγώνες σύγκρουσης και ρήξης!

Ανάγλυφη αποτυπώνεται για άλλη μια φορά η βαθιά κρίση, η πολιτική και οργανωτική σαπίλα του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, που οδηγούν σε πλήρη κατάρρευση τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το συνέδριο του ΕΚΑ, όπου η πλειοψηφία της διοίκησης, στην πραγματικότητα ήθελε ένα εκλογικό συνέδριο μόνο για τις κάλπες, με «διαδικασίες» εξπρές.

Οι δυνάμεις των ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ, μαζί και με την Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΜΕΤΑ-ΕΚΑ και τμήμα του ΕΜΕΙΣ), αποχώρησαν από το συνέδριο του ΕΚΑ, δεν τοποθετήθηκαν, δεν έφεραν καν τους αντιπροσώπους τους! Αρνήθηκαν ακόμα και ως απερχόμενη διοίκηση (ΠΑΣΚΕ- πρόεδρος, ΣΥΡΙΖΑ- γραμματέας) να μιλήσουν, να παρουσιάσουν απολογισμό της διοίκησής τους στο 29ο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας. Απαξίωσαν κάθε διαδικασία, προσπάθησαν να μη γίνει καμία συζήτηση, να μην παρθεί καμία απόφαση!Οι δυνάμεις της ΔΑΚΕ έφεραν μάλιστα για νομιμοποίηση σωματείο των σεκιούριτι (υπάλληλοι ασφαλείας), στο οποίο ιδρυτικά μέλη είναι γνωστοί Χρυσαυγίτες, που απορρίφτηκε μεμεγάλη πλειοψηφία από το συνέδριο.

Στη συνέχεια, οι κυρίαρχες δυνάμεις της ΓΣΕΕ & ΣΙΑ Α.Ε., οι δυνάμεις των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και των άλλων νεοφιλελεύθερων goldenboys του εργοδοτικού συνδικαλισμού ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ, κατέφυγαν στα δικαστήρια για να νομιμοποιήσουν σωματεία, διαδικασίες και αντιπροσώπους που απορρίφθηκαν με απόφαση της μεγάλης πλειοψηφίας των αντιπροσώπων του 29ου Συνεδρίου του ΕΚΑ. Σωματεία-μαϊμού, εκλογές παρωδίες και διάτρητες διαδικασίες νομιμοποιήθηκαν από τη δικαστική εξουσία. Επισημαίνουμε ωστόσο, ότι πριν από το συνέδριο διαπιστώθηκαν και άλλα προβλήματα σε ορισμένα σωματεία, για τα οποία η ΑΤΕ-ΕΚΑ ζήτησε στην οργανωτική γραμματεία να έρθουν τα απαραίτητα νομιμοποιητικά έγγραφα. Αυτά ωστόσο πέρασαν με την σύμφωνη γνώμη όλων των άλλων δυνάμεων, όπως είναι καταγεγραμμένα και στα πρακτικά του ΕΚΑ.

Το κυρίαρχο ζήτημα για όλα τα προηγούμενα είναι, ότι διαμορφώνεται ένας κρατικός συνδικαλισμός στην κυριολεξία, με καθορισμό των συσχετισμών και των δυνάμεων από τα αστικά δικαστήρια της «τυφλής» δικαιοσύνης των εργοδοτών και της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας!Ακριβώς γι’ αυτό,ηΑγωνιστική Ταξική Ενότητα ΕΚΑμιλάει για την ανάγκη να ξεπεραστεί αυτός ο εκφυλισμένος συνδικαλισμός των μηχανισμών, των κρατικών και εργοδοτικών παρεμβάσεων, των κοινωνικών διαλόγων, της «αναπτυξιολαγνείας» και του εταιρισμού, της ταξικής ειρήνης και συνεργασίας, της «εξαίρεσης» του «δικού μας» κλάδου και των άσφαιρων διαμαρτυριών. Ένας «συνδικαλισμός» μακριά από τους εργαζόμενους, μακριά και ενάντια στις ανάγκες της εργατικής τάξης, σε σύμπλευση με τους εκμεταλλευτές και τους δυνάστες μας.ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΝΕΑΠΟΡΕΙΑ και ΜΕΤΑ-ΕΚΑ αποτελούν τις κυρίαρχες εκφράσεις του παλιού και νέου κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Η ανάγκη για ταξική ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού και εργατικού κινήματος είναι πιο επιτακτική από ποτέ! Σε αυτή την κατεύθυνση παλεύουν οι δυνάμεις των παρεμβάσεων-κινήσεων και ταξικών εργατικών σχημάτων σε κλάδους και χώρους δουλειάς, που απαρτίζουν την ΑΤΕ-ΕΚΑ.Απευθύνουμε κάλεσμα αγώνα, στις μαχόμενες δυνάμεις του εργατικού κινήματος, σε κάθε ταξικό αγωνιστή στην κατεύθυνση της συσπείρωσης δυνάμεων.Με περιεχόμενο σύγκρουσης με την αντιλαϊκή πολιτική και ανατροπής της επίθεσης που εξαπολύει και κλιμακώνει η εργοδοσία και το κεφάλαιο, η ΕΕ και το ΔΝΤ, οι κυβερνήσεις τους. Με μορφές και στόχουςπραγματικής ταξικής ενότητας και συσπείρωσης για την αντίσταση και την πάλη των εργαζόμενων. Με μορφές πραγματικής δημοκρατίας και απόφασης των ίδιων των αγωνιζόμενων. Με συντονισμό και αγώνες πραγματικής σύγκρουσης και ρήξης και όχι διαμαρτυρίας και άσφαιρων «ντουφεκιών» στον αέρα. Με αυτό το πνεύμαθα δράσουμε ως Αγωνιστική Ταξική Ενότητα μέσα στα όργανα του ΕΚΑ και κυρίως έξω από αυτά.

Η μάχη αυτή δεν μπορεί να δοθεί αποτελεσματικά με αυτοαναφορικές και κομματικοκεντρικές κινήσεις. Δεν είναι ανατρεπτική η γραμμή που στα λόγια καταγγέλλει την αντιλαϊκή πολιτική, αλλά δεν συγκρούεται πραγματικά, τόσο πολιτικά όσο και με τις μορφές αγώνα που ακολουθεί, μένοντας στο σχεδιασμό και την αποκλιμάκωση των ΓΣΕΕ & ΣΙΑ. Παράλληλα, οι δυνάμεις αυτές, όπως η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ),αναγορεύουν σε εχθρούς τα ταξικά σχήματα και αγωνιστές, χτίζουν τείχη μέσα στο κίνημα, διασπώντας τις ταξικές δυνάμεις,διαστρεβλώνουν συνειδητά θέσεις και πρακτικές της ΑΤΕ και των εργατικών σχημάτων, υπηρετώντας μια περιχαράκωση που όχι μόνο δεν συμβάλλει, αλλά ακυρώνει την αναγκαία κοινή δράση όλων των αγωνιζόμενων σωματείων και εργαζομένων και την αλλαγή της κατάστασης στο κίνημα. Έχουν μεγάλες ευθύνες!

Σήμερα, απαιτείται μέτωπο αγώνα, ρήξης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής και των εκφραστών της. Απαιτείται πραγματική αντιπαράθεση με τον συνδικαλισμό της υποταγής που ευθυγραμμίζεται με την πολιτική και τη στρατηγική του ταξικού αντίπαλου. Απαιτείται κοινή δράση μέσα στους αγώνες και το κίνημα, συμβολή στην ανάπτυξή τους και την κατεύθυνσή τους, για να είναι αγώνες ουσιαστικής ρήξης με το κεφάλαιο και την πολιτική του.

Σε αυτό το δρόμο θα δώσουμε το βάρος μας. Σε αυτή τη δύσκολη μα απαραίτητη προσπάθεια καλούμε κάθε εργαζόμενο, αλλά και κάθε ταξικό αγωνιστή και αντιπρόσωπο στο συνέδριο του ΕΚΑ, να στηρίξει τις δυνάμεις της ΑΤΕ-ΕΚΑ και της ταξικής αγωνιστικής πτέρυγας του κινήματος των εργαζομένων.

Καμιά κρατική – εργοδοτική και δικαστική παρέμβαση στα συνδικάτα

Να γυρίσουμε την πλάτη στον συνδικαλισμό της υποταγής, παλιό και νέο

Να στείλουμε τους φασίστες στα πιο σκοτεινά χρονοντούλαπα της ιστορίας

Αντεπίθεση για αγώνες ρήξης και ανατροπής της βάρβαρης αντιλαϊκής επίθεσης

Στις αρχαιρεσίες του ΕΚΑ (28 και 29 Μάη) να ενισχύσουμε αποφασιστικά την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα, ΑΤΕ – ΕΚΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΚΑ, 25/5/2016

Τετράδια Μαρξισμού

Τέκνα της ανάγκης κι ώριμα τέκνα της οργής

Από ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

Του Γ. Δημητρόπουλου, μέρος του κειμένου δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ στις 15/5/2016

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξάγονται σε μια συγκυρία όξυνσης της επίθεσης προς τον κόσμο της εργασίας (αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση- φορολογικό), με ήδη ψηφισμένα μέτρα 2,5 δις και άλλα 3,3 δις καταστροφικά μνημονιακά μέτρα να εκκρεμούν ως το τέλος Μάη. Όσα ψέματα και αν λένε, η «ταξική μεροληψία» της Κυβέρνησης δεν στρέφεται προς τα ασθενέστερα λαϊκά στρώματα, αλλά τους Δανειστές και το Κεφάλαιο.

Η φαρσοκωμωδία της «άλλης» δήθεν αριστερής διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, απειλεί να γίνει η ταφόπλακα μιας ολόκληρης γενιάς, που καταδικάζεται να υπάρχει «ανταποδοτικά» στην αποπληρωμή του χρέους και στην ανταγωνιστικότητα του ελληνικού καπιταλισμού. Μιας γενιάς καταδικασμένης για πάντα να μην εργαστεί με αξιοπρέπεια, να μην δημιουργήσει, να μην ζήσει.

Πρόκειται για ένα διαρκώς τροφοδοτούμενο κοινωνικό ρήγμα, που η Αντικαπιταλιστική Αριστερά στην εργατική νεολαία και τα ΕΑΑΚ στα Πανεπιστήμια, πρέπει με όλες μας τις δυνάμεις να βαθύνουμε.

Πρέπει να κλείσει ο κύκλος της πεπατημένης οδού, του ομαλού δρόμου, της υπομονής και της «συντήρησης δυνάμεων» μέσα στην κοινωνική καταστροφή.

Πρέπει να κλείσει ο κύκλος της πολιτικής ανάθεσης και του παροπλισμού για τις δυνάμεις της εργατικής τάξης, της νέας εργατικής βάρδιας, της νεολαίας, των σύμμαχων στρωμάτων της εργασίας,

Πρέπει να κλείσει ο κύκλος της μικροαστικής και συντεχνιακής λογικής της «εξαίρεσης» του κάθε κλάδου από τα Μνημόνια, ο κύκλος της τρομοκρατίας και της καλλιέργειας του φόβου και του αδύνατου» της ρήξης με το τρίπτυχο ΕΕ- ευρώ- χρέος.

Για να ανοίξει, ένας νέος κύκλος λύτρωσης και απελευθέρωσης από τα δεσμά του ισόβιου Μνημονίου, της ισόβιας λιτότητας, της ισόβιας εργασιακής σκλαβιάς.

Η νεολαία στην χώρα μας και στην Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική πολιτική καμπή. Ή θα συμβιβαστεί με το μέλλον ενός έστω πιο «θεσμικού» κοινωνικού κανιβαλισμού, με την αναμόρφωση των θεσμών και του κράτους, ή θα τα ανατρέψει όλα, αγωνιζόμενη για ένα σύγχρονο κομμουνιστικό κοινωνικό όραμα, μέσα από την πολιτική συσπείρωση των ασθενέστερων και των κυρίαρχα εκμεταλλευόμενων κομματιών της.

Για την Ελλάδα δεν θα είναι η πρώτη φορά που η νεολαία εισβάλλει δυναμικά στο υφιστάμενο πολιτικό σκηνικό, και μέσα από το φοιτητικό κίνημα επηρεάζει αποφασιστικά την εξέλιξη της ταξικής πάλης. Το φοιτητικό κίνημα που μπορεί και πρέπει να ξαναβγεί στο προσκήνιο, οπλισμένο με την πείρα των ιστορικών στιγμών του, την δυνατότητά του να απελευθερώνει κοινωνικές δυναμικές, να σφυρηλατεί δεσμούς με το λαό, να αγωνίζεται μαζί με την εργατική τάξη, να αμφισβητεί έμπρακτα το Κεφάλαιο και τον Ιμπεριαλισμό, να στέκεται εμπόδιο στην κοινωνική ενσωμάτωση.

Αψηφώντας τις σειρήνες της κυβερνητικής ενσωμάτωσης και της «ρεαλιστικής» πολιτικής, που οδήγησαν το «πείραμα ΣΥΡΙΖΑ» στο στρατόπεδο του ταξικού αντιπάλου, ήρθε η ώρα να αναμετρηθούμε, για μια ακόμη φορά, με τη νομοτέλεια και τα πρέπει της καθεστωτικής Αριστεράς να γκρεμίσουμε όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς φράχτες που μας φυλακίζουν σε αναγνώσεις ήττας και παραίτησης.

Κάθε ένα γράμμα από τη λέξη ΕΑΑΚ, είναι μια στιγμή από την ιστορία αλλά και το μέλλον των ανεξάρτητων αριστερών σχημάτων.

Είναι τα ΕΑΑΚ που δεν γεννήθηκαν κατά τύχη, αλλά σε βαθιά ιδεολογική και πολιτική σύγκρουση με τις αναγνώσεις του «τέλους της ιστορίας», του «δεν γίνεται αλλιώς», με τους κοινοβουλευτικούς μονόδρομους και την πολιτική εξαγορά,

Είναι τα ΕΑΑΚ που 25 χρόνια τώρα, έχουν γίνει συνώνυμο της μαχητικής αντίστασης στην αναδιάρθρωση

Είναι τα ΕΑΑΚ που μπροστά στην αποστοίχιση δυνάμεων από το άρμα εμμονικού ρεφορμισμού του ΣΥΡΙΖΑ, και με στόχο την μέγιστη δυνατή συσπείρωση των δυνάμεων της κοινωνικής αντίστασης, καταθέτουν με θάρρος την ουσία του πολιτικού τους κεκτημένου, δηλαδή

• την συνεισφορά της νεολαίας στην κοινωνική χειραφέτηση και τη συγκρότηση του αντικαπιταλιστικού πόλου, με πολιτική ηγεμονία των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων 
• την πάλη για την ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που είναι σύμφυτη με την αντι-ϊμπεριαλιστική πάλη και την πάλη για αποδέσμευση απ’ την ΕΕ, το € και τη θηλιά του Χρέους, 
• το τσάκισμα του φασισμού και το αγκάλιασμα όλων των πρωτοβουλιών κοινωνικής αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας 
• την οριστική αποχώρηση από τις αυταπάτες της συν-διαχείρισης του καπιταλισμού και του «αριστερού» Κυβερνητισμού, το έμπρακτο διαζύγιο με κάθε εκδοχή του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού

Τα ΕΑΑΚ που σε μια κρίσιμη στιγμή για τη Νεολαία, το Φοιτητικό Κίνημα και την Αριστερά, δίνουν μια ακόμα πολιτική μάχη στις εκλογές της Τετάρτης 18 Μάη 2016. Μια μάχη κόντρα στις καθεστωτικές, συντηρητικές παρατάξεις που επιδιώκουν να απονευρώσουν και να απο-πολιτικοποιήσουν το Πανεπιστήμιο, μια μάχη κόντρα στη μετατροπή των πανεπιστημιακών αποφοίτων σε σκλάβους της Καριέρας, μια μάχη για την μαζική αποδοκιμασία της Κυβερνητικής πολιτικής στην Εκπαίδευση.

Μακριά από μάχες χαρακωμάτων και μικροπολιτικές επιδιώξεις, με πλήρη επίγνωση της πολιτικής μας ευθύνης, δίνουμε σε όλη την Ελλάδα τη μάχη ώστε τα ΕΑΑΚ να βγουν ενισχυμένα και ενωμένα σαν μια γροθιά μπροστά στο κατώφλι των νέων κοινωνικών αγώνων.

Στις 18 Μάη Υποστηρίζουμε Αριστερό Χώρο Μεταλλειολόγων Μεταλλουργών

Στις 18 Μάη - Στηρίζουμε Αριστερη Συσπείρωση Χημικού

Monty Python Prime Minister - ΕΥΚΛΕΙΔΕΙΑ ΑΠΑΤΕΩΝΙΑ

Ανακοίνωση ΤΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ Χαλκιδικής

Νομιμοποίηση της παρανομίας

  Τις τελευταίες μέρες, δημοσιεύονται συνεχώς νέες αποφάσεις με αδειοδοτήσεις για την Ελληνικός Χρυσός-ElDorado και τον Μπόμπολα. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχώρησε στην πλήρη και μόνιμη νομιμοποίηση του εγκλήματος στις Σκουριές, ως γνήσιος συνεχιστής των αντιδραστικών κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Μόνο 10 μέρες (15-24 Μάρτη) της χρειάστηκαν για να μη λήξει το εκβιαστικό τελεσίγραφο του Wright στον Σκουρλέτη, αποδεικνύοντας και πάλι πως οι εκβιασμοί του κεφαλαίου πιάνουν τόπο και μάλιστα μετατρέπονται σε πολιτική γραμμή της κυβέρνησης.

  Εκτός από το περιβαλλοντικό και κοινωνικό έγκλημα, η σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να νομιμοποιήσει και τη βιομηχανία διώξεων που είχε στηθεί για να καταστείλει το μεγαλειώδες κίνημα της Χαλκιδικής. Νέες κλήσεις, νέα χαρτάκια, νέες ομηρίες. Πιο φρέσκοι εκβιασμοί, με νέες υπογραφές έρχονται να υπενθυμίσουν σε όλους μας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ, αποφασισμένος να συνεχίσει το καταστροφικό έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων.

  Με τις δικαιολογίες της νομιμότητας, της απουσίας εναλλακτικής και της έλλειψης χρόνου προχωράει με σύνθημα «επενδύσεις με κάθε κόστος» κυνηγώντας κάθε διαφορετική φωνή. Οι στοχοποιήσεις αγωνιστών, η φίμωση δημοσιογράφων, οι καταγγελίες ενάντια σε δημοσιογράφους-ερευνητές (χωρίς ταυτόχρονη διάψευση των άρθρων) ήρθαν να μας θυμίσουν ότι αυτή η κυβέρνηση, όπως και όλες οι προηγούμενες, είναι μέρος ενός συστήματος που δεν θα διστάσει να θυσιάσει ανθρώπινες ελευθερίες και ατομικά δικαιώματα στο βωμό της εξυπηρέτησης του κεφαλαίου.

  Το τελευταίο νέο από το μέτωπο που άνοιξε η ίδια η κυβέρνηση απέναντι στους αγωνιστές του κινήματος της Χαλκιδικής, είναι η έκκληση του Σκουρλέτη για συμβιβασμό. Καλεί η κυβέρνηση που υποσχέθηκε άμεσο κλείσιμο, να συμβιβαστεί το κίνημα που αγωνίζεται εδώ και μία δεκαετία απέναντι σε μεγαθήρια του ελληνικού και ξένου καπιταλισμού.

Η ντροπή και η ξεφτίλα επιδέχεται μόνο μίας απάντησης:

· Όλοι μαζικά και ενωμένα να αγωνιστούμε ενάντια σε όποιον θέλει την καταστροφή

· Όσες άδειες κι αν δώσουν, ο αγώνας μας να μη περιοριστεί από την νομιμότητά τους

· Κανένας αγωνιστής να μη μείνει όμηρος στα χέρια του κράτους

· Αγώνας μέχρι την τελική δικαίωση

· Αγώνας για τη γη και την ελευθερία

Παρέμβαση... των ΜΑΤ σε φοιτητες στου Ζωγραφου (video)

Κομματα... και Ομάδες...

Απο cult 24

Το 2015 αδιαμφισβήτητα είναι μια χρονιά που θα μείνει στην ιστορία της χώρας ως η πλέον περίεργη και αγχωτική. Όχι μόνο πολιτικά αλλά και γενικότερα είναι η χρονιά που πρώτη φορά μετά τη πτώση της χούντας των συνταγματαρχών ο ελληνικός λαός νιώθει τόσο φόβο και ανασφάλεια. Το cult24 ως μία σατιρική σελίδα η οποία δημιουργήθηκε μέσα σε αυτή τη πολυτάραχη περίοδο, δε θα μπορούσε να μείνει αμέτοχο και να μη πάρει θέση, σε σατιρικό επίπεδο, για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.
Έχετε σκεφτεί ποτέ με ποιες ποδοσφαιρικές ομάδες θα μπορούσαν να μοιάζουν τα ελληνικά πολιτικά κόμματα ? Ε λοιπόν εμείς σκεφτήκαμε και σας παρουσιάζουμε τον πολιτικό χάρτη της χώρας με ματιά…ποδοσφαιρική!!

ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Club Atletico de Madrid : Το κόμμα της αριστεράς για χρόνια και ιδιαίτερα τη δεκαετία του 00 ήταν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση στα όρια της εισόδου στη βουλή. Τυχαίο ή όχι η Atletico στη πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας και αυτή ήταν αφανισμένη ή στη καλύτερη ήταν στα όρια του αφανισμού. Το 2000 γνώρισε τον υποβιβασμό και μόλις με τη δεύτερη προσπάθεια κατάφερε να επιστρέψει στα μεγάλα σαλόνια. Από το 2002 μέχρι το 2010 κατάφερε να βγει μόλις δύο φορές 4η στο ισπανικό πρωτάθλημα αλλά ταυτόχρονα το 2010 πήρε το Europa league. Το μεγάλο bam έγινε όταν στο τιμόνι της ομάδας βρέθηκε ο Diego Simeone. Νέος άφθαρτος και με φιλοδοξίες όπως και ο Τσίπρας έφερε τον ενθουσιασμό και ανέβασε επίπεδο την ομάδα. Κορυφαίες στιγμές η κατάκτηση του τίτλου το 2014,του Europa league to 2012 και ο τελικός του Champions League το 2014. Στο ίδιο επίπεδο ο Τσίπρας κατάφερε να φτάσει το κόμμα του στη δεύτερη θέση το 2012,στη νίκη στις ευρωεκλογές το 2014 και τέλος στη νίκη τον Γενάρη του 2015.

Νέα Δημοκρατία – Real Madrid : Η βασίλισσά της Ευρώπης και του ισπανικού ποδοσφαίρου. Είναι γνωστή η σχέση της με τη βασιλική οικογένεια και τη Δεξιά της Ισπανίας και κυριότερα έχει το στίγμα ως η ομάδα του δικτάτορα Φράνκο. Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ταυτόχρονα είναι ίσως η μεγαλύτερη παράταξη της χώρας μας και ταυτόχρονα η πολιτική δύναμη που μετά τον εμφύλιο πόλεμο είχε τα πολιτικά σκήπτρα του τόπου. Προφανώς μιλάμε για μια Δεξιά παράταξη με διάφορα στελέχη που τοποθετούνται είτε στον νεοφιλελεύθερο χώρο είτε ακόμα και στην ακροδεξιά. Η πορεία λοιπόν τον δυο αυτών δυνάμεων είναι παραπλήσια καθότι η Real αντιμετωπίζει δυσκολίες στο ισπανικό πρωτάθλημα ,παρόλο που στην Ευρώπη τα πάει θαυμάσια. Η αλλαγή προπονητή συμπίπτει με την αλλαγή αρχηγού και στη Νέα Δημοκρατία, με μόνο στόχο την επιστροφή στον πρωταθλητισμό και στην εξουσία αντίστοιχα.

ΠΑ.ΣΟ.Κ- AC MILAN :Τι να πρωτοπεί κανείς για τη ΠΑΣΟΚΑΡΑ της καρδιάς μας. Επί δεκαετίες και συγκεκριμένα του 90 και 00 μεσουρανούσε στα πολιτικά δρόμενα του τόπου με τα γνωστά αποτελέσματα. Ακριβώς την ίδια περίοδο η MILAN κυριάρχησε σε Ευρώπη και Ιταλία, ίσως βέβαια όχι τόσο όσο η ΠΑΣΟΚΑΡΑ ,αλλά σίγουρα αποτέλεσε για μεγάλη περίοδο το κατεστημένο του Ιταλικού ποδοσφαίρου. Η σημερινή εικόνα των δυο τους είναι τουλάχιστον τραγική. Το μεν ΠΑΣΟΚ είναι εξαφανισμένο και πασχίζει να έχει μια καλή θέση στη βουλή (ούτε λόγος για εξουσία) και η δε MILAN πέρσι βγήκε δέκατη στο πρωτάθλημα και γενικά γελάνε μαζί της και οι βιντεοκάμερες των καναλιών του Μπερλουσκόνι. Το τρομακτικό στην υπόθεση είναι πως και οι δυο εξαφανίστηκαν το 2011. Τότε ήταν η τελευταία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και τότε ήταν το τελευταίο πρωτάθλημα της MILAN!!!

Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή – Real Madrid Castilla : Ως σελίδα δεν παίρνουμε πολιτική θέση, όμως για το θέμα του ρατσισμού και της βίας δεν είμαστε αμέτοχοι. Η Χρυσή Αυγή όλοι ξέρουμε πλέον που τοποθετείται ιδεολογικά οπότε αν το θέταμε σε ποδοσφαιρικό επίπεδο και σε συνδυασμό με τα πολιτικά της χώρας, θα λέγαμε πως είναι η Real Madrid Castilla. Με λίγα λόγια η β ομάδα της Real. O συσχετισμός αυτός γίνεται καθότι η Χρυσή Αυγή αποτελεί τη δεξαμενή ακροδεξιών στοιχείων που έχουν περάσει από τη Νέα Δημοκρατία στο παρελθόν ή και που άνετα θα μπορούσαν να πάνε. Έτσι λοιπόν όπως η Castilla προμηθεύει με ταλέντα τη Real έτσι και η Χρυσή Αυγή αποτελεί φυτώριο ακραίων φωνών για τη Νέα Δημοκρατία.


Λαϊκή Ενότητα – St. Pauli : Η Λαϊκή Ενότητα ,το νέο κόμμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη ,γνωστό και ως η αριστερή πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ δε θα μπορούσε να μην έχει ως ποδοσφαιρικό καθρέπτη την St.Pauli . Ομάδα της β κατηγορίας της Γερμανίας , γνωστή για τους αντιφασίστες οπαδούς της είναι η πρώτη ομάδα που απαγόρευσε τη παρουσία ακροδεξιών οργανώσεων στο γήπεδο της. Αδιαμφισβήτητα μιλάμε για μια ομάδα που δημιουργήθηκε μέσα από τα κινήματα της αριστεράς, αυτής που στην Ελλάδα πλέον αντιπροσωπεύει ως ένα σημείο το κόμμα του Λαφαζάνη.

Ανεξάρτητοι Έλληνες- ΑΠΟΕΛ : Πραγματικά νομίζω ήταν δύσκολο να βρεθεί ομάδα για το κόμμα του συμπαθέστατου κατά τα άλλα Καμμένου. Ως γνωστόν οι ΑΝΕΛ βρίσκονται στο χώρο της πατριωτικής Δεξιάς έως ακροδεξιάς (αν και τελευταία όχι και τόσο ακροδεξιά, λόγο μάλλον της πολύ παρέας με τον Αλέξη Τσίπρα). Μιλάμε για ένα cult κόμμα που κατάφερε να κάνει υπουργό τον κύριο Μπαλαφούτη. Όπως λοιπόν οι ΑΝΕΛ έτσι και ο ΑΠΟΕΛ είναι μια μικρή ομάδα για τα δεδομένα της Ευρώπης με μία επιτυχία την πρόκριση στους 8 του Champions league. Επίσης οι οπαδοί του(πολιτικά δεξιοί έως φασίστες) ανακηρύχθηκαν ως οι ποιο σιχαμένοι οπαδοί του κόσμου καθότι τοποθετήθηκαν εναντίον των Σύριων προσφύγων με νεοναζιστικά σύμβολα και εμετικά συνθήματα. Το κοινό στοιχείο λοιπόν των δύο είναι η από το πουθενά εμφάνιση τους τόσο στο πολιτικό σκηνικό όσο και στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο αντίστοιχα.

Κ.Κ.Ε.- Athletic Bilbao : Το ΚΚΕ είναι ένα από τα μεγαλύτερα κομμουνιστικά και σκληροπυρηνικά κόμματα της Ευρώπης, γνωστό για τον αρνητισμό του για συνεργασίες με την υπόλοιπη αριστερά ,καθώς επίσης για το έντονο πατριωτικό αίσθημα , τη πάγια θέση του περί αποχώρησης από ΕΕ ,ΝΑΤΟ και το βίτσιο του Δημήτρη Κουτσούμπα να τη βρίσκει λέγοντας σε κάθε του εμφάνιση ΛΥΚΟΣΥΜΜΑΧΙΑΤΟΥΚΕΦΑΛΑΙΟΥΚΑΙΤΗΣΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣΕΝΩΣΗΣ(ναι σωστά το γράψαμε γιατί ο σύντρολος Κουτσούμπας δεν παίρνει ανάσα όταν μιλάει). Αρκετές φορές οι απόψεις του είναι ριζοσπαστικές και διακατέχεται από μία τάση απομονωτισμού. Εδώ ακριβώς έρχεται και η Athletic Bilbao. Η γνωστή βασκική ομάδα , η οποία δέχεται στις τάξεις της μόνο Βάσκους ποδοσφαιριστές έχει την έδρα της στο Bilbao, στη πρωτεύουσα της Χώρας των Βάσκων. Είναι ευρέως γνωστός ο βασκικός εθνικισμός και η θέληση μεγάλου μέρους του λαού για ανεξαρτησία από το κράτος της Ισπανίας.

Ένωση Κεντρώων- Ponferradina SD : Το κόμμα του συμπαθέστατου Βασίλη Λεβέντη, που τη δεκαετία του 90 μας χάρισε στιγμές άπλετου γέλιου ,για πρώτη φορά εμφανίζεται να έχει πιθανότητες για είσοδο στη βουλή. Πραγματικά δεν ξέρουμε κανέναν από το κόμμα του και δε νομίζουμε πως χρειάζεται κιόλας αφού ο Βασίλης είναι κορυφαία cult μορφή. Έτσι λοιπόν επιλέξαμε μια ομάδα η οποία είναι γνωστή στον στοιχηματικό κόσμο και ταυτόχρονα παντελώς άγνωστη σε όλο το υπόλοιπο. Αρκεί να σκεφτεί κανείς πως η καλύτερη θέση της ήταν η 7η το 2014 στη β εθνική Ισπανίας!!! Να σημειώσουμε πως από την ιστορική αυτή ομάδα των αλωνιών της Ισπανίας έχει περάσει ο Tam Nsaliwa και ο Nabil Baha, πρώην ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ !!

ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Rayo Vallecano : Ακόμα ένα κόμμα της αριστεράς που όμως δεν έχει μπει ποτέ στη βουλή. Γνωστό για τη μαχητικότητα του και το ριζοσπαστισμό του. Το ίδιο και οι οπαδοί της Rayo γνωστοί ως Bukaneros.

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ – Manchester City : Το Ποτάμι είναι και αυτό ένα νέο κόμμα που από το πουθενά κατάφερε να πάρει ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό στις εκλογές του Γενάρη. Είναι γνωστό για τις φιλελεύθερες θέσεις του και τα μέλη του είναι κατά κύριο λόγο νεόπλουτοι ,δημοσιογράφοι και ένα σπάνιο πολιτικό είδος, Ψαριανοί. Η City είναι μια ομάδα η οποία και αυτή από το πουθενά εμφανίστηκε στο βρετανικό ποδόσφαιρο, χωρίς καμία ιδιαίτερη ποδοσφαιρική ιστορία, μόνο και μόνο γιατί ένα αραβικό fund ανέλαβε τις τύχες της. Χαρακτηριστική απόδειξη της ποδοσφαιρικής της ανυπαρξίας είναι οι τραγικές εμφανίσεις στην Ευρώπη ακόμα και με ποδοσφαιριστές αξίας εκατομμυρίων.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπροστά σε νέα καθήκοντα

ΑΠΌ : ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

του Γ. Μαυρομάτη, δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ στις 12/3/16

Η ολοκλήρωση της 3ης Συνδιάσκεψης αφήνει ένα καθαρά αισιόδοξο και θετικό μήνυμα για τον κόσμο του κινήματος, για την Αριστερά και υπό προϋποθέσεις για την ίδια την Ανταρσύα.

Η συζήτηση διαπεράστηκε από το σύνολο των διαφωνιών που έχουν αναδειχθεί στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των διαφορετικών τακτικών των δυνάμεών της. Διαφορετικές τακτικές που το προηγούμενο διάστημα αποτυπώθηκαν στην έλλειψη ενότητας στην δράση.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πήγε στη Συνδιάσκεψη αναζητώντας βηματισμό απέναντι στα κρίσιμα ζητήματα της περιόδου. Πώς, στις νέες συνθήκες εργαζόμενοι και λαϊκά στρώματα θα δώσουν τη μάχη για τα ζωτικά αιτήματα τους, τα δημοκρατικά τους δικαιώματα και τις ελευθερίες, για την απελευθέρωσή τους από τα δεσμά της επίθεσης κεφαλαίου-ΕΕ-κυβερνήσεων. Πώς θα οργανωθεί η αντεπίθεσητου οργανωμένου εργατικού και λαϊκούκινήματος και μιας άλλης αριστεράς ενάντια στα μνημόνια και στις λογικές της μη ύπαρξης δυνατότητας ανατροπής της υφιστάμενης κατάστασης που προωθούν οι δυνάμεις του συστήματος.  Αυτό που κληθήκαμε να αποφασίσουμε ήταν ποιο πολιτικό σχέδιο θα προβάλει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους πολιτικούς στόχους της περιόδου.

Η κατάληξη δεν ήταν εύκολη, ήταν όμως απαίτηση της πλατιάς πλειοψηφίας που διαμορφώθηκε στη Συνδιάσκεψη ως συνέχεια της συζήτησης των τοπικών επιτροπών. Οι στόχοι που μπαίνουν είναι ξεκάθαροι:

- Βασικός πολιτικός στόχος είναι η ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και της κυβέρνησης που την υλοποιεί, ως προϋπόθεση για να ηττηθούν οι δυνάμεις της αστικής τάξης και του μνημονιακού μπλοκ και  να ανοίξει ο δρόμος που ο πλούτος και η εξουσία θα περάσουν στους εργαζόμενους. Οι χρεοκοπημένες λογικές της «αριστερής κυβέρνησης» στις παλιές και τις νέες εκδοχές του κυβερνητισμού και της διαχείρισης του καπιταλισμού, ξεπερνιούνται αποφασιστικά.

- Αυτή η ανατροπή θα γίνει από ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό λαϊκό κίνημα, από το αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής και από την ενίσχυση της αντανάκλασής του στο πολιτικό επίπεδο, του αντικαπιταλιστικού πόλου/μετώπου. Βάση για την αντικαπιταλιστική ανατροπή αποτελεί το μεταβατικό πρόγραμμα.

- Το αγωνιστικό μέτωπο και ο αντικαπιταλιστικός πόλος αποτελούν όψεις της πολιτικής μας σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο και παλεύονται ενιαία.

-Αναλαμβάνουμε και εντείνουμε τις πρωτοβουλίες για την οικοδόμηση του αγωνιστικού μετώπου στο αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα, τη διεθνιστική ταξική αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες, την ενίσχυση και ταξική ενότητα εργατικών, λαϊκών στρωμάτων με τη μικρομεσαία αγροτιά , τη νεολαία, τα φτωχά "μπλοκάκια". Συμβάλλουμε στο χτίσιμο νέων σωματείων, συνδικάτων, επιτροπών αγώνα, ενώ παράλληλα ενισχύουμε μορφές συλλογικής οργάνωσης της πάλης στις γειτονιές. 

- Στο πολιτικό επίπεδο, ξεκαθαρίζονται οι δρόμοι για την οικοδόμηση του αντικαπιταλιστικού μετώπου, με προτεραιότητα στη συνάντηση στο αγωνιστικό μέτωπο, σε πολιτικές πρωτοβουλίες και συντονισμό σε κεντρικά μέτωπα της ταξικής πάλης με στόχο τη συσπείρωση δυνάμεων, σε πρωτοβουλίες διαλόγου για το μέτωπο/πόλο. Σε αυτή την κατεύθυνση και για τη διευκόλυνση του στόχου εντάσσουμε και αξιοποιούμε προτάσεις πολιτικής συνεργασίας, πάνω στους άξονες του Α/Μ προγράμματος, σε ενότητα με το αγωνιστικό μέτωπο. Βασικό κύτταρο του μετώπου αποτελεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

- Με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιϊμπεριαλιστικής, αντιΕΕ αριστεράς και των πολύμορφων δυνάμεων που κινούνται σε λογική ρήξης και  ανατροπής, που έρχονται στον ένα ή τον άλλο βαθμό σε ρήξη με τις λογικές της διαχείρισης, αλλά δεν είναι έτοιμες για το αντικαπιταλιστικό μέτωπο, συνεχίζουμε και αναβαθμίζουμε το διάλογο και επιδιώκουμε συνεργασία. Προωθούμε τις πρωτοβουλίες αυτές ανάλογα με τις προτεραιότητες και τις συνθήκες και αδιάρρηκτα ενταγμένες στο στόχο της ενίσχυσης των δυνάμεων του αντικαπιταλιστικού πόλου.

Η 3η Συνδιάσκεψη απέδειξε την αντοχή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρά τα προβλήματα. Το κρίσιμο ζήτημα της επόμενης περιόδου για αυτήν θα είναι καταρχήν η ενότητα στη δράση. Η υλοποίηση της πολιτικής απόφασης όπως ψηφίστηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους.

Η διαδικασία άνοιξε παράλληλα και νέες δυνατότητες και προοπτικές. Καθοριστική θα είναι η  ενίσχυση του εργατολαϊκού χαρακτήρα της και η ανάπτυξή της με την ένταξη ρευμάτων και αγωνιστών του κινήματος και της νεολαίας.  Τη βαθύτερη πολιτική και οργανωτική ενοποίηση,  και δέσμευση των ανένταχτων και οργανωμένων δυνάμεων της πλειοψηφίας, την κατανόηση του ρόλου τους ως τη κινητήριο δύναμη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για την αταλάντευτη υλοποίηση της πολιτικής απόφασης. Το δυναμικό αυτό οφείλει να προχωρήσει στο επόμενο επίπεδο και να αποτελέσει τη μαγιά, την προωθημένη και προωθητική πλευρά για τη συγκρότηση ενός νέου κομμουνιστικού επαναστατικού φορέα, να συμβάλει στη συζήτηση για την προγραμματική διακήρυξη, θέσεις και πρόγραμμα του κόμματος που έχει ανάγκη η εποχή μας και να ταχθεί ολόψυχα στην κατεύθυνση αυτή.

Γιώργος Μαυρομάτης, μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

ΑΧΜΜΕΤ - Η συμβολή όλων μας είναι απαραίτητη!

Απέναντι στους πολέμους τους και τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, που αιματοκυλίζουν τη Μέση Ανατολή προτάσσουμε την ταξική αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες. Είναι κρίσιμο η νεολαία και δη εμείς οι φοιτητές να αγωνιστούμε ενάντια στους πολέμους και τις βόμβες και να βάλουμε φρένο στα σχέδια του κεφαλαίου που θέλει τους λαούς να αλληλοσκοτώνονται. Στη βάση των αποφάσεων του Φ.Σ., και ως ελάχιστη ενδέιξη αλληλεγγύης συγκεντρώνουμε είδη Α' ανάγκης για τους πρόσφυγες (αναγράφονται στη φωτογράφια). Η συμβολή όλων μας είναι απαραίτητη!

Τραμπουκισμοί χρυσαυγιτών στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής

Από The Press Project

Νέα πρόκληση από χρυσαυγίτες που διέκοψαν τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής για τους πρόσφυγες. Περίπου 30 άτομα με κράνη, επιτέθηκαν με ύβρεις και εμπόδισαν φοιτητές αριστερών παρατάξεων και περιφερειακούς συμβούλους να φύγουν από την αίθουσα, όταν άρχισε η ομιλία του χρυσαυγίτη βουλευτή Παναγιώταρου.

 

Όταν ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής και επικεφαλής της παράταξης “Ελληνική Αυγή”, Ηλίας Παναγιώταρος, πήρε τον λόγο, 30 άτομα ξεκίνησαν να χειροκροτούν και εμπόδισαν την αποχώρηση μελών αριστερών φοιτητικών παρατάξεων και της περιφερειακής συμβούλου της «Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής», Δέσποινας Κουτσούμπα.

Οι τόνοι ανέβηκαν επικίνδυνα με τον Η.Παναγιώταρο να ουρλιάζει από το μικρόφωνο ανταλλάσσοντας ύβρεις (“τραμπούκοι”, “μαχαιροβγάλτες”, “κότες”) με τους περιφερειακούς συμβούλους του ΚΚΕ. Αργότερα και σύμφωνα με πληροφορίες, ο δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη Π.Αναστασιάδης που παρακολουθούσε τη συνεδρίαση δέχθηκε μπουνιές όταν προσπάθησε να σταματήσει την επίθεση κάποιων χειροκροτητών της “Χρυσής Αυγής” που προσπάθησαν να αρπάξουν το κινητό με το οποίο κάποιος τραβούσε βίντεο.

Κάποιοι σύμβουλοι δέχτηκαν επίσης προπηλακισμούς από τους ίδιους την ώρα που προσπαθούσαν να βγουν από την αίθουσα. Οι αστυνομικοί που υπήρχαν έξω από την αίθουσα δεν μπήκαν στην φάση του επεισοδίου και όταν ρωτήθηκαν, απάντησαν ότι δεν τους κάλεσε η διοίκηση της Περιφέρειας.

3η Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Φωτογραφίες)

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 3ης ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Α. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΕΝΤΕΙΝΟΝΤΑΙ

1. Η καπιταλιστική κρίση γνωρίζει νέες σοβαρές περιπλοκές. Αυτό δείχνουν τα σημάδια στο οικονομικό επίπεδο (λαχάνιασμα των BRICS, σημάδια κρίσης στην Κίνα, οικονομική κατάσταση της Deutche Bank, εξασθένιση της ανάπτυξης στην ευρωζώνη κ.ά). Παράλληλα η κρίση εκδηλώνεται και με την ένταση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των πολέμων και, ειδικά στην περιοχή μας, την πρωτοφανέρωτη όξυνση του «προσφυγικού ζητήματος» και τέλος την πολιτική κρίση και τα εντεινόμενα αδιέξοδά της.

Η γενίκευση των πολεμικών αναμετρήσεων δεν είναι πλέον ένα μακρινό ενδεχόμενο. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για το μοίρασμα των σφαιρών επιρροής ξεσπάνε με απίστευτη βιαιότητα λόγω της καπιταλιστικής κρίσης, που κάνει το κεφάλαιο να αναζητά απεγνωσμένα νέες αγορές και εντείνουν τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Η βαρβαρότητα του πολέμου περικυκλώνει επικίνδυνα τη χώρα μας, τόσο στην Συρία όσο και στον σφαγιασμό των Κούρδων στα εδάφη της Τουρκίας.
Ο αναδυόμενος ρατσισμός των κλειστών συνόρων και των φραχτών και η μονιμοποίηση των μέτρων «έκτακτης ανάγκης» και «κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού» στο όνομα της «πάλης κατά της τρομοκρατίας» σε όλη την Ευρώπη, έρχονται στην πρώτη γραμμή των κινδύνων για την εργασία, τον πολιτισμό και την ανθρωπότητα. Όπως φάνηκε και με το πραξικόπημα του καλοκαιριού ενάντια στο ΟΧΙ του εργαζόμενου λαού, έτσι και σήμερα απέναντι στο προσφυγικό κύμα που η ίδια δημιούργησε, η Ευρωπαϊκή Ένωση θωρακίζεται απέναντι στη λαϊκή βούληση, στα εργατικά δικαιώματα και προωθεί τη βαρβαρότητα και τον φασισμό ενάντια σε κάθε έννοια ανθρωπισμού.
Όλα τα παραπάνω θέτουν αναβαθμισμένα καθήκοντα στο αντιπολεμικό κίνημα: είναι αναγκαίο να υπάρξει ένα στιβαρό διεθνές αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, ένα ταξικό κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες  που θα βάλει φραγμούς στους σχεδιασμούς του ιμπεριαλισμού, θα διεκδικήσει το σταμάτημα του πολέμου, τα ανοιχτά σύνορα και την ασφαλή διέλευση των προσφύγων και των μεταναστών, θα οργανώσει την ταξική αλληλεγγύη, θα συντρίψει την όποια ανάπτυξη ακροδεξιών αντανακλαστικών ή πρακτικών στη χώρα μας και σε όλη την Ευρώπη. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συνεχίσει τις πρωτοβουλίες της προς όλες τις δυνάμεις του κινήματος και της μαχόμενης Αριστεράς στο μέτωπο αυτό.
Ο μύθος της «Ευρώπης των λαών» είναι νεκρός. Η ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση βρίσκεται σε διαδικασία φθοράς και κρίσης. Η ΕΕ δεν έχει καμιά σχέση με τη δημοκρατία και την αλληλεγγύη. Το πραγματικό πρόσωπό της ήταν και είναι το αποκρουστικό πρόσωπο μιας διεθνούς ιμπεριαλιστικής ένωσης του κεφαλαίου για τη διεξαγωγή του κοινωνικού πολέμου σε βάρος της εργατικής τάξης, της διαρκούς «επιτροπείας», του ρατσισμού, της πολεμικής σύμπραξης με το ΝΑΤΟ και των αντιδραστικών πολιτικών. Η ρήξη/αποδέσμευση  από τον μηχανισμό αυτό, από αντικαπιταλιστική διεθνιστική σκοπιά, γίνεται αναπόσπαστος όρος κάθε προγράμματος που θέλει να υπερασπίζεται πραγματικά τα εργατικά λαϊκά συμφέροντα.
Η διεθνής καπιταλιστική κρίση και οι δραματικές της συνέπειες φέρνουν και πάλι στην πρώτη γραμμή το θεμελιακό δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα».  Απέναντι σε έναν καπιταλισμό που απειλεί να παρασύρει στον όλεθρο κάθε έννοια αξιοβίωτης ζωής, δημοκρατίας και  πολιτισμού, η ανασυγκρότηση της ενότητας και της αλληλεγγύης της εργατικής τάξης και των λαϊκών τάξεων, ο αντικαπιταλιστικός αγώνας, η επαναθεμελίωση του προτάγματος της κοινωνικής χειραφέτησης, της απελευθέρωσης της κοινωνίας από τα δεσμά της εκμετάλλευσης, η προοπτική της επανάστασης, του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού στον 21ο αιώνα είναι η μόνη ελπιδοφόρα προοπτική.

2. Στη χώρα μας η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ, κλιμακώνουν την αντιλαϊκή επίθεση. Προωθούν τα βάρβαρα μέτρα του τρίτου μνημονίου (ασφαλιστικό, φορολογικό, υπερταμείο ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας, πλειστηριασμοί κλπ) ενώ προετοιμάζουν ένα τέταρτο μνημόνιο, για να καλύψουν το δημοσιονομικό κενό των 6-9 δισ. ευρώ με πρόσχημα την «ελάφρυνση του χρέους». Η βαθύτερη πρόσδεση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τον αντιδραστικό άξονα Ισραήλ-Αίγυπτος εμπλέκει τη χώρα μας στη δίνη του πολέμου, επιτρέπει στο ΝΑΤΟ να κάνει κουμάντο στο Αιγαίο, διατηρεί τον φράχτη στον Έβρο και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ακολουθεί την πολιτική και τις πρακτικές της «Ευρώπης Φρούριο». 

Συνολικά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί το κύριο κέντρο προώθησης της επίθεσης για την επιβολή των μνημονίων. Είναι βαθιά ταξική και εχθρική απέναντι στον λαό.

3. Ο νέος γύρος των αγώνων που άνοιξε, παρά και ενάντια στην θέληση όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά όλου του αστικού μνημονιακού μπλοκ, είναι όχι ο μακρινός επίλογος των προηγούμενων αγώνων αλλά η εισαγωγή στα νέα κύματα των αγώνων που έρχονται. Οι όποιες αυταπάτες περί «άλλης διαχείρισης» του Μνημονίου ή «παράλληλου προγράμματος» κατέρρευσαν. Σημαντικά τμήματα των εργαζομένων και του λαού δεν ενσωματώνουν την υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ σαν δική τους ήττα και δεν παύουν στον ένα ή τον άλλο βαθμό  να έχουν αναζητήσεις προς τα αριστερά, να βγάζουν βαθύτερα συμπεράσματα από την περίοδο αυτή, ενισχύοντας τις αντιμνημονιακές και αντι-ΕΕ τάσεις στην κοινωνία. Διαφαίνεται ότι ο αρνητικός συσχετισμός δυνάμεων που διαμορφώθηκε από το καλοκαίρι και μετά δεν έχει σταθεροποιηθεί και μπορεί κάτω από συγκριμένες προϋποθέσεις να ανατραπεί. Αυτό είναι το ελπιδοφόρο μήνυμα, η πραγματική δυνατότητα της νέας περιόδου.
4. Με βάση τα παραπάνω, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλείται να απαντήσει πώς, στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται, οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα θα δώσουν τη μάχη για τα ζωτικά αιτήματα τους, τα δημοκρατικά τους δικαιώματα και τις ελευθερίες, για την απελευθέρωσή τους από τα δεσμά της αντεργατικής επίθεσης κεφαλαίου-ΕΕ-κυβερνήσεων. Πώς θα οργανωθεί η αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος και μιας άλλης αριστεράς ενάντια στον μνημονιακό οδοστρωτήρα, ενάντια στις λογικές του «όλοι τα ίδια είναι» και του «δεν γίνεται τίποτα», που προωθούν οι δυνάμεις του συστήματος. Προϋπόθεση για αυτό είναι μια βαθιά τομή στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, στην οικοδόμηση του εργατικού και λαϊκού μετώπου ρήξης, αντιπολίτευσης και ανατροπής, και μια ριζική αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων μέσα στην αριστερά στην κατεύθυνση της οικοδόμησης του αντικαπιταλιστικού μετώπου που απαιτεί η εποχή μας.

Έτσι μπορούμε να απαντήσουμε θετικά για την εργατική τάξη και το λαό το βασικό ερώτημα της περιόδου: Συνέχιση του δολοφονικού καπιταλιστικού δρόμου μέσα σε ΕΕ και ΝΑΤΟ ή χάραξη ενός δρόμου αντικαπιταλιστικής ανατροπής της αντεργατικής επίθεσης, με ορίζοντα τον σοσιαλισμό της εποχής μας.  Για να μοιραστούμε τη νέα ελπίδα της ανατροπής και όχι την ήττα του συμβιβασμού και της υποταγής.

Αποτελέσματα εκλογών της 3ης Συνδιάσκεψης για την ΚΣΕ και το ΠΣΟ

 

Από ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ανακοινώθηκαν από την Εφορευτική Επιτροπή της 3ης Συνδιάσκεψης τα αποτελέσματα για την εκλογή της νέας ΚΣΕ και του νέου ΠΣΟ
Στην νέα Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή (ΚΣΕ) εκλέχθηκαν (με αλφαβητική σειρά) οι

1. Αντωνόπουλος Παύλος,
   
2. Βαϊνάς Παντελής,
   
3. Γανιάρη Πόπη,
   
4. Διαβολάκης Θανάσης,
   
5. Δραγανίγος Αντώνης,
   
6. Ερωτοκρίτου Αργυρή,
   
7. Κοσκινάς Δημήτρης,
   
8. Κρασάκης Νίκος,
   
9. Κυρίλλου Δήμητρα,
   
10. Μαραβελάκης Γιάννης,
    
11. Μάρκου Κώστας,
    
12. Μπινιώρη Άσπα,
    
13. Πετροκόκκινος Λουκάς,
    
14. Σηφακάκης Γιάννης,
    
15. Τσίτσος Τάκης,
    

τα άλλα 6 μέλη της ΚΣΕ θα οριστούν από τις οργανώσεις/τάσεις της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Στο Πανελλαδικό Συντονιστικό (στο οποίο μετέχουν και τα 21 μέλη της ΚΣΕ) εκλέχθηκαν με αλφαβητική σειρά οι

1. Αγγελόπουλος Γιάννης
   
2. Αδαμόπουλος Νίκος,
   
3. Αλεξίου Σπύρος,
   
4. Αμπάτης Διονύσης,
   
5. Αναστασιάδης Τάσος,
   
6. Αργύρη Νίκη,
   
7. Αργύρης Χρήστος,
   
8. Ασπράγκαθος Αβραάμ,
   
9. Βάσσης Διονύσης,
   
10. Βαφειάδου Αντωνία,
    
11. Βογιατζίδης Δημήτρης,
    
12. Βουρεκάς Θόδωρος,
    
13. Βραδής Στέλιος,
    
14. Γαϊτάνου Ειρήνη,
    
15. Γάτσιος Βασίλης,
    
16. Γκαργκάνας Πάνος,
    
17. Γουσης Κώστας,
    
18. Δεσύλας Δημήτρης,
    
19. Δημητρόπουλος Γιάννης,
    
20. Ζιώζα Ηρώ,
    
21. Ζούμπος Βασίλης, μηχανικός,
    
22. Ζουμπουλάκης Νίκος,
    
23. Ζώτος Δημήτρης,
    
24. Ηλίας Νίκος,
    
25. Θεοδωράκης Μιχάλης,
    
26. Θωϊδου Κατερίνα,
    
27. Καταραχιάς Κώστας,
    
28. Κατίντσαρος Τάσος,
    
29. Κατσίμπα Δάφνη,
    
30. Καυκαλάς Σήφης,
    
31. Καυκιάς Χρήστος,
    
32. Κλάδης Διονύσης,
    
33. Κοντομάρης Σπύρος,
    
34. Κοσμάς Πάνος,
    
35. Κούτρας Γιάννης,
    
36. Κουτσούμπα Δέσποινα,
    
37. Κωνσταντίνου Πέτρος,
    
38. Μαντέλας Νίκος,
    
39. Μάντζαρης Γιάννης,
    
40. Μανωλόπουλος Γιάννης,
    
41. Μαρκέτος Σπύρος,
    
42. Μαρκόπουλος Γιώργος,
    
43. Μαρτίνη Αλεξανδρα,
    
44. Μαυροειδής Παναγιώτης,
    
45. Μενούνος Γιώργος,
    
46. Μινωτάκης Αλέξανδρος,
    
47. Μιχαηλίδης Στέλιος,
    
48. Μοσχονάς Γιάννης,
    
49. Μπαρμπάρης Γιώργος,
    
50. Μπλάνας Δημήτρης,
    
51. Μπόλαρης Λέανδρος,
    
52. Μπουρίτη Λίλιαν,
    
53. Ντούρος Στάθης,
    
54. Ξηρουδάκης Νικος,
    
55. Ξοπλίδης Παναγιώτης,
    
56. Ορέστης Ηλίας,
    
57. Παλληκαράκης Νίκος,
    
58. Πανταζοπούλου Έλλη,
    
59. Παπαδάκης Κώστας,
    
60. Παπανικολάου Γιώργος,
    
61. Πατρικίου Κατερίνα,
    
62. Πέππας Μιχάλης,
    
63. Πίττας Κώστας,
    
64. Πλακιώτη Χρυσούλα,
    
65. Πολίτη Φύλια,
    
66. Πρεκατές Χρήστος,
    
67. Πυρουνάκης Νίκος,
    
68. Σμήλιος Ηλίας,
    
69. Σπυρόπουλος Τάσος,
    
70. Συλλαϊδής Βασίλης,
    
71. Τάκη Βούλα,
    
72. Τζαμουράνης Γιώργος,
    
73. Τζαμουράνης Δημήτρης,
    
74. Τουλγαρίδης Κώστας,
    
75. Τσαμούρης Γιώργος,
    
76. Φελέκης Γιάννης,
    
77. Χάγιος Άγγελος,
    
78. Χαϊντάρ Νεκτάριος,
    
79. Χατζηθωμάς Κώστας,
    
80. Χριστόπουλος Κώστας
    

Από την Μετωπική Συμβίωση στην Πολιτική Συνύπαρξη [του Σπύρου Κοντομάρη]

 

Η 3^η Συνδιάσκεψή σηματοδοτεί για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ το τέλος μια περιόδου με συσσωρευμένη αρνητική αλλά και εξαιρετικά χρήσιμη πολιτική εμπειρία, τόσο για την ίδια, όσο και για το Κίνημα. Αν θέλουμε η ανανέωση της πολιτικής μας συμφωνίας να καταστεί προωθητική, αυτή η εμπειρία πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου, να μας βοηθήσει να καταλήξουμε στα κρίσιμα ζητήματα με τρόπο πολιτικά καθαρό και δημοκρατικά αδιαμφισβήτητο.
Εργατική Πολιτική
Όσο τα Μνημόνια τα υλοποιούσε ο παλιός δικομματισμός ήταν ευκολότερο για τον Επίσημο Συνδικαλισμό να εκτοξεύει φραστικούς λεονταρισμούς, κρύβοντας το πραγματικό αντεργατικό του σχέδιο κάτω από σποραδικές και ασύνδετες απεργίες, δρώντας σταθεροποιητικά για το πολιτικό σύστημα .
Σήμερα τα πράγματα είναι ακόμα πιο καθαρά. Όλες οι δυνάμεις του «λιγότερου κακού» και του «καπιταλιστικού εξωραϊσμού» έχουν συμπτυχθεί γύρω από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τις θετικές προτάσεις, το παράλληλο πρόγραμμα. Με το επιχείρημα «να μην ξανάρθει η Δεξιά», σύσσωμος ο Επίσημος Συνδικαλισμός σε σωματεία, φορείς, Δήμους, Περιφέρειες υπερψηφίζει ακατάπαυστα μνημονιακές αποφάσεις, υλοποιεί σε επίπεδο βάσης την άγρια επίθεση που νομοθετεί η Κυβέρνηση. Έχουν χάσει κάθε αλληλεπίδραση με την εργατική τάξη, κινούνται αυτοτελώς και μάλιστα εναντίον της.
Με όσους στηρίζουν το Μνημόνιο από τα Κάτω, φορώντας μάλιστα αριστερό προσωπείο, δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε. Είμαστε σε πόλεμο. Εκεί που μέσα στην κίνηση των μαζών δημιουργείται ζωτικός χώρος για την αντίληψή μας, θα είμαστε επιθετικά παρόντες, επιτείνοντας την απονομιμοποίηση του Επίσημου Συνδικαλισμού, ανοίγοντας δρόμους για την οργάνωση της ασυνδικάλιστης εργασίας. Στις φιέστες του Επίσημου Συνδικαλισμού η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είναι δυνατόν να εμφανίζεται ως ευγενικός επισκέπτης.
Τακτική Συμμαχιών
Αυτοί που στοιχημάτιζαν ότι ο Χάρτης στην Αριστερά θα αλλάξει ριζικά χωρίς μια αντίστοιχη κοινωνική αλλαγή, έχουν διαψευστεί ολοκληρωτικά. Είτε το παραδέχονται, είτε όχι, η κοινωνική αλλαγή γεννά τη Νέα Πολιτική και όχι το ανάποδο. Ειδικά η επαναστατική κοινωνική αλλαγή θέλει δουλειά πολλή, σίγουρα πολλή περισσότερη και πολύ διαφορετική από αυτή που καταβάλουμε.
Πολλοί από τους Συνέδρους και τα πάνω από 3.000 μέλη που συμμετείχαν στην προσυνεδριακή διαδικασία, επανέκαμψαν μετά από μια μακρά περίοδο αποστασιοποίησης. Οι μεγάλες προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν για τις «υγιείς δυνάμεις που θα απελευθερωνόταν» από το ΣΥΡΙΖΑ, έφεραν και μεγάλες απογοητεύσεις. Θνησιγενείς, γραφειοκρατικές και ξεπερασμένες αποδείχτηκαν ως επί το πλείστον οι δυνάμεις αυτές. Αντί για «εν δυνάμει σύμμαχες στο Κίνημα», αποδεικνύονται ήδη μνημονιακότερες του ΣΥΡΙΖΑ, στην Περιφέρεια Αττικής, στο ΤΕΕ, στην ΟΛΜΕ.
Η αντίληψη που επιμένει να εντάσσει αυτές τις δυνάμεις σε ένα κοινό πολιτικό τόξο με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ως έστω «αγωνιστικές δυνάμεις του αριστερού ρεφορμισμού», όχι μόνο παίζει με τις αντοχές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά επιμένει να παραβλέπει ότι εκπροσωπούν διαφορετικά κοινωνικά συμφέροντα. Βάζουν το ζήτημα των παραγωγικών δυνάμεων μπροστά από το ζήτημα των παραγωγικών σχέσεων, διακρίνουν αμοιβαία οφέλη του Λαού με μερίδες της αστικής τάξης. Συνδικαλιστικά υποστηρίζουν τη λογική της «εξαίρεσης του κλάδου μας», της «διατήρησης των κεκτημένων μας», την ίδια στιγμή που γκρεμίζονται τα πάντα για την κοινωνική πλειοψηφία. Με αυτό το πολιτικό κριτήριο είναι πάντα έτοιμοι να δικαιολογήσουν ως «ταχτική» κάθε μνημονιακή διολίσθηση. Στρατηγικά λοιπόν είμαστε αλλού.
Στο κίνημα όμως και στους επιμέρους χώρους παρέμβασης, εκεί που είναι πρακτικά αδύνατο, όλοι ανεξαιρέτως οι σύντροφοι που αποχώρησαν από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μαντρωθούν στο ΜΕΤΑ, μαζί με τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, εκεί θα υπάρξει συζήτηση, σκληρή συντροφική κριτική και προσπάθεια κοινής παρέμβασης.
Οργανωτική Λειτουργία
Το κεφάλαιο ΄Δ προχωρά ένα βήμα εμπρός στον τρόπο εκλογής των οργάνων, αποτυπώνοντας έμπρακτες υποχωρήσεις και βούληση σύνθεσης. Στη θέση 20 προβλέπει τις Πολιτικές Πλατφόρμες για την εκλογή του ΠΣΟ. Προβλέπει δηλαδή ένα ψηφοδέλτιο με εσωτερικές λίστες που εκλέγονται με απλή αναλογική. Προβλέπει πολύ χαμηλό αριθμό σταυροδοσίας 15% (από 25%). Προβλέπει, εκτός από τη Λίστα ή τον Μεμονωμένο Υποψήφιο της αρεσκείας σου, να μπορείς να σταυρώσεις ένα ή δυο συντρόφους σε άλλη Λίστα. Αναλογική εκλογή του ΠΣΟ σημαίνει και αναλογική εκλογή της ΚΣΕ.
Ή αυτή η πρόταση θα περάσει, ή με το πρόσχημα της Απλής Αναλογικής αλλά με ξεχωριστά ψηφοδέλτια, θα απορριφθεί και θα οδηγήσει στην επανάληψη του τρόπου εκλογής της 2^ης Συνδιάσκεψης, την Ενιαία Λίστα, την Κυκλική Σταυροδοσία και το Κακό Συναπάντημα.
Ή μπροστά ή πίσω.
Πολιτική Απόφαση
Με την Πολιτική Απόφαση δεν γίνεται να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Ακόμα και όσοι δικαίως θα θέλαμε να βρούμε μέσα στις 80 σελίδες των Θέσεων το «Κάτω η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ», αναγνωρίζουμε τη δυνατότητα των ισοδύναμων διατυπώσεων. Όμως η πολιτική απόφαση της 3^ης Συνδιάσκεψης στα κρίσιμα πολιτικά ζητήματα της οργανωτικής λειτουργίας, των συμμαχιών και του εργατικού πρέπει να προκύψει χωρίς ίχνος πολιτικής αμφισημίας, και χωρίς ίχνος δημοκρατικής αμφισβήτησης.
Η καθαρή πολιτική απόφαση υποχρεώνει την πλειοψηφία να κριθεί γι’ αυτήν στην επόμενη συνδιάσκεψη, υποχρεώνει τη μειοψηφία να τη σεβαστεί χωρίς να αλλάξει τη γνώμη της, υποχρεώνει άπαντες να την υλοποιήσουν από κοινού. Χωρίς την υλοποίηση μιας συγκεκριμένης πολιτικής γραμμής από όλα τα μέλη μας δεν μπορεί να υπάρξει στο τέλος καμιά αποτίμηση και καμιά σοβαρή κριτική. Άλλοι θα λέμε ότι έφταιγε η γραμμή και άλλοι ότι δεν την υλοποιήσαμε.
Τέλος,
μετά από 7 και πλέον χρόνια, κοινής μας προσπάθειας, κανένας από μας δεν μπορεί να κατηγορήσει τον άλλο ότι νοιάζεται και ότι πονάει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ λιγότερο. Γιατί κανείς από όλους εμάς σε αυτά τα 7 χρόνια δεν έμεινε ανεπηρέαστος και αδιαπέραστος από τις ανάγκες και τις προϋποθέσεις της κοινής μας προσπάθειας και της κοινής μας συζήτησης.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει περάσει στο πολιτικό μας αίμα, έχει περάσει στο πολιτικό αίμα των ανένταχτων και των Οργανώσεων που μέσα από τις Υπερβάσεις τους, τη συγκρότησαν σαν μέτωπο. Απαιτείται τώρα μια ακόμα Υπέρβαση. Η διαλεκτική επίλυση των διαφωνιών μας μπροστά στην πολλαπλασιαστική πολιτική ισχύ που μπορεί να απελευθερώσει.
Η ολομέτωπη επίθεση που διεξάγει το Κεφάλαιο, η ΕΕ, η Κυβέρνηση, συναντά κοινωνικές αντιστάσεις. Η ολόπλευρη στήριξη του Μνημονίου και του Πολέμου από το Σύνολο του Επίσημου Πολιτικού Συστήματος δεν καταφέρνει να κάμψει τους χιλιάδες κοινωνικούς αγωνιστές της αλληλεγγύης και της πολιτικής αξιοπρέπειας. Η Κρίση βαθαίνει την Αντεργατική Επίθεση, που με τη σειρά της βαθαίνει ακόμα περισσότερο την Κρίση. Οι λογαριασμοί του δημοψηφίσματος ξανανοίγουν σε κάθε νέο Νομοσχέδιο σε κάθε νέα επίσκεψη των Θεσμών, με νέους εκβιασμούς από το Κεφάλαιο και με νέα αμφισβήτηση της ΕΕ από το Λαό. Η συγκυρία συνεχίζει να μας θέτει συνεχώς νέα δυσκολότερα καθήκοντα, καθήκοντα στα οποία είναι πια προφανές ότι δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε χωρίς μια πιο συνεκτική πολιτική συμφωνία και λειτουργία.

Ανακοίνωση της Επιτροπής Αγώνα Πολυγύρου

Ανακοίνωση 

   Ως μέλη του κινήματος, που νιώθουμε την ανάγκη να αγωνιζόμαστε για το καλό του τόπου και για το μέλλον όλων μας, θεωρούμε πως είναι απαράδεκτη και ανεπίτρεπτη η στοχοποίηση του συναγωνιστή μας, και οποιουδήποτε συναγωνιστή από τον δήμαρχο Αριστοτέλη. Αν έγινε εκ παραδρομής και όχι με σκοπό να θολώσει τα νερά και να κρυφτεί από τις ευθύνες του, περιμένουμε άμεσα να επανορθώσει ο κος Ζουμπάς, όχι μόνο με λόγια αλλά και με πράξεις. Σε κάθε περίπτωση οι αιρετοί πρέπει να γνωρίζουν ότι κρίνονται με βάση όχι μόνο τις προθέσεις ή τις απόψεις που υπόσχονται ή εκφράζουν αλλά και την πολιτική και θεσμική τους αποτελεσματικότητα. Υπ' αυτή την έννοια ο κ. Ζουμπάς και η κ. Ιγγλέζη θα έπρεπε να απολογούνται για την απογοητευτική τους πορεία ως αιρετοί και όχι να εγκαλούν τους συναγωνιστές που τους ασκούνε κριτική για την κατάληξή τους αυτή. Επίσης, θεωρούμε ότι η απαγόρευση της βιντεοσκόπησης και μαγνητοφώνησης της συνέλευσης από Δήμαρχο και Βουλευτή καθώς και οι απειλές που δέχτηκε δημοσιογράφος της περιοχής, μας μεταφέρουν σε άλλες εποχές και άλλα ήθη που σίγουρα δε συμβαδίζουν με τις λογικές και τα αιτήματα του κινήματος.

   Τόσο για τα παραπάνω, όσο και για τις υπόλοιπες πρόσφατες εξελίξεις, οι απαντήσεις πρέπει να δοθούν εκεί που μας αρμόζει. Στο βουνό, στον δρόμο, δίπλα στους συναγωνιστές μας.

Όλοι στην πορεία στις 5 Μάρτη στην Θεσσαλονίκη 

Επιτροπή Αγώνα Πολυγύρου