MAGIC DE SPELL- SARAJEVO (ΦΩΝΑΞΕ)

Αλέκος Ξένος για το Νίκο Μπελογιάννη ''Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ''

ΘΗΤΕΙΑ / Σαββόπουλος . Μενιδιάτης (Χάππυ Νταίη 1976)

Κάλεσμα Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Χαλκιδικής

Στις 13 Μάρτη όλοι στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

Στις 13 Μάρτη ξεκινά η δίκη 21 αγωνιστών του κινήματος της Χαλκιδικής, για την υπόθεση εμπρησμού στο εργοτάξιο των Σκουριών. Η υπόθεση αυτή στάθηκε ως αφορμή για να στηθεί μία βιομηχανία διώξεων απέναντι στο κίνημα της Χαλκιδικής, για να τρομοκρατηθούν οι αγωνιστές, για να κατασταλούν δικαιώματα και ελευθερίες, για να στηθεί ένας μηχανισμός ενάντια σε κάθε ενεργό πολίτη που αντιστεκόταν στην καταστροφή του τόπου του.

Ο μηχανισμός αυτός, πρωτόγνωρος τόσο για την τοπική όσο και για το σύνολο της κοινωνίας, λειτουργούσε με βία, καταστολή, παράνομη λήψη γενετικού υλικού και προφυλακίσεις. Τις μέρες που ακολούθησαν τον «εμπρησμό», η αστυνομία μπούκαρε σε σπίτια και εξαφάνιζε αγωνιστές με τις οικογένειές τους να μένουν σε αγωνία, χωρίς πληροφόρηση. Δημιουργήθηκε, για πρώτη φορά σε τέτοια μεγέθη, τράπεζα γενετικών δεδομένων. Στις 7 Μάρτη του 2013 η αστυνομία εισέβαλε στην Ιερισσό, με ολόκληρο στρατό από ΜΑΤ και ΟΠΚΕ, αποδεικνύοντας ότι στοχοποιεί ολόκληρη την κοινωνία. Λίγες μέρες μετά, πραγματοποιήθηκαν 2 προφυλακίσεις με fast track δικαιοσύνη, με χαλκευμένες κατηγορίες ενώ θα ακολουθούσαν ακόμα 2 προφυλακίσεις το επόμενο διάστημα.

Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, με όλες τους τις μορφές, είχαν δείξει ότι «η επένδυση θα προχωρήσει με κάθε κόστος». Μία φράση που ακούστηκε από κομματικούς και κυβερνητικούς παράγοντες αλλά και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, Α. Σαμαρά. Και όταν μία κυβέρνηση κινείται με το δόγμα αυτό, χάνονται οι ελευθερίες και τα δικαιώματα. Καταστρέφεται η Δημοκρατία. Για μία ακόμη φορά, αποδείχθηκε ότι οι πολιτικές των κομμάτων εξουσίας και των κυβερνήσεων που σχηματίζουν, χαράζονται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των εταιρειών. Και το κόστος αυτό, το πλήρωσαν και το πληρώνουν ακριβά, ακόμη και σήμερα, οι αγωνιστές του κινήματος της Χαλκιδικής.

Η σημερινή κυβέρνηση, σαν γνήσιος συνεχιστής ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, αποδεικνύει καθημερινά ότι κινείται ενάντια στο κίνημα και τους αγωνιστές. Η Eldorado του Μπόμπολα λαμβάνει τη μία άδεια μετά την άλλη, οι συλλήψεις και η καταστολή συνεχίζονται και η τοπική κοινωνία εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση ομηρίας και εκβιασμών. Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να κοιμίσει την τοπική κοινωνία με υποσχέσεις και μεγάλα λόγια. Κατέληξε στο να εκβιάζει τους αγωνιστές χρησιμοποιώντας την νομιμότητα που δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Λαφαζάνης, Σκουρλέτης και Σταθάκης, με συνεχείς και μονόπλευρες υποχωρήσεις, με την υπογραφή της CETA, με τα εγκαίνια του ΣΜΑ Ευκαρπίας, απέδειξαν σε ποια πλευρά ανήκουν.

Στις 13 Μάρτη δεν δικάζονται, μόνο, 21 αγωνιστές της Χαλκιδικής. Δικάζεται ολόκληρη η κοινωνία. Δικάζεται κάθε ελεύθερος νους. Δικάζονται οι αγώνες και τα κινήματα. Δε μπορούμε να επιτρέψουμε σε κανέναν να βρεθεί μόνος του απέναντι στα γρανάζια του συστήματος που στήθηκε από το κεφάλαιο και τους υποτελείς του.

• Καλούμε όλους να στηρίξουν τον δίκαιο αγώνα της Χαλκιδικής και να συμπαρασταθούν στους αγωνιστές. 
• Καλούμε όλους στις 13 Μάρτη στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης για να δηλώσουμε ότι δε μένει κανένας μόνος του.

                                                                                   

#refugeeswelcome

Αριστερή Συσπείρωση - ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ. ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ!

Από  Αριστερή Συσπείρωση

Tην τελευταία διετία οι Φοιτητές του Δημοκρήτειου Πανεπιστημίου Ξάνθης έχουν γίνει πολλές φορές αποδέκτες αυταρχικών και αυθαίρετων πρακτικών από πλευράς καθηγητικού σώματος οι οποίες συνοδεύονταν από φασιστική ρητορεία και ρατσιστικούς διαχωρισμούς ανάμεσα στους φοιτητές.

Επικεφαλής αυτών των λογικών ο καθηγητής Παύλου, γνωστός για τις ναζιστικές πεποιθήσεις που δε διστάζει να αποτυπώσει ακόμα και σε δημόσια κείμενα. Απέναντι στα παραπάνω ο Σύλλογος Φοιτητών Ξάνθης με τις συλλογικές του αποφάσεις και με μια σειρά κινητοποιήσεων απομόνωσε και καταδίκασε στην πράξη αυτές τις πρακτικές. Στις κινητοποιήσεις αυτές ωστόσο ο καθηγητής Παύλου μαζί με άλλους ενδοσχολικούς ‘’συμμάχους’’ του ξεκίνησαν μια σειρά απειλών σε βάρος των αγωνιζόμενων φοιτητών και μετά τις 3 περσινές μηνύσεις προχώρησε φέτος ο ίδιος σε εκ νέου 9 καταγγελίες (εκ των οποίων και σφοι-μέλη του σχήματος ΕΑΑΚ), με αβάσιμες και ανυπόστατες κατηγορίες.

Συνέλευση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

Ανακοίνωση Επιτροπών Αγώνα Χαλκιδικής ενάντια στην Εξόρυξη Χρυσού

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο καταγγέλουμε την στοχοποίηση 9 φοιτητών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης από καθηγητή ακροδεξιών απόψεων του τμήματος ΗΜΜΥ.

Το μόνο “ενοχοποιητικό στοιχείο” των φοιτητών είναι η συνδικαλιστική και πολιτική τους δράση. Ο αγώνας τους ενάντια στις αυθαιρεσίες του συγκεκριμένου αλλά και στις φασιστικές του προκλήσεις.

Είναι γνωστός άλλωστε ο ρόλος των φασιστών ιστορικά. Στοχοποίηση μειονοτήτων και πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας (μετανάστες, ομοφυλόφιλοι) και χτυπήματα στα αγωνιζόμενα κομμάτια του λαού. Κράτος και παρακράτος πάνε χέρι χέρι με το πρώτο να εξαπολύει επιθέσεις ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαικές κατακτήσεις, να προχωρά στην αυταρχική θωράκιση του (ποινικοποίηση του αγώνα, τρομονόμοι, καταστολή, κατάργηση του ασύλου) και το δεύτερο να κάνει τη “βρωμοδουλειά” για το κράτος. Κάτω από το μανδύα της δήθεν αντισυστημικότητας είναι εκεί για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των εργοδοτών και να ξεπλύνουν την κρατική καταστολή, να χρησιμοποιηθούν από το κράτος ως μέσο εκφοβισμού και “συμμόρφωσης” όσων αντιστέκονται και αμφισβητούν.

Η υπόθεση των 9 φοιτητών λοιπόν πρόκειται για ευθύ χτύπημα στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες. Για χτύπημα στο συνδικαλισμό και την πολιτική δράση. Ο λαός και οι φοιτητές με αγώνες κατέκτησαν το δικαίωμα στο συνδικαλισμό και στο σήμερα βλέπουμε κράτος και φασίστες να προσπαθούν να το καταστρατηγήσουν.

Η καταδίκη των φοιτητών αντανακλά στην πραγματικότητα σε καταδίκη του συνδικαλισμού και του αγώνα, αφήνοντας μία κακή παρακαταθήκη για τους συλλογικούς αγώνες και τις διεκδικήσεις του μέλλοντος, εγκαθιδρύοντας κλίμα τρομοκράτησης και φόβου.

Ο αγώνας των 9, είναι αγώνας όλων μας!

Δηλώνουμε την συμπαράσταση μας στους φοιτητές που διώκονται, διεκδικώντας να μην αποδοθεί καμιά κατηγορία σε βάρος τους.

Καλούμε την κυβέρνηση, το υπουργείο Παιδείας και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να καταδικάσουν τις διώξεις για λόγους φρονηματισμού και να απομονώσουν την τρομοκρατία, την αυθαιρεσία και τον πολιτικό αυταρχισμό στους ακαδημαϊκούς χώρους.

Καλούμε το λαό να σταθεί στο πλευρό των 9 φοιτητών.

Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής ενάντια στην Εξόρυξη Χρυσού

Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου - ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ

Απο : Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου

Λίγα λόγια για την κατάσταση στην εκπαίδευση:

Όσες κυβερνήσεις και αν αλλάξουν η κατάσταση στα σχολεία μας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.

Η υποβάθμιση της Εκπαίδευσης και του δημόσιου σχολείου εντείνεται μέσα από την υποχρηματοδότηση, τον κατακερματισμό της παρεχόμενης γνώσης, την καθηγητική αυθαιρεσία και αυταρχισμό, το σχολείο εξεταστικό κέντρο και την υποταγή της εκπαίδευσης στις ανάγκες της αγοράς. Η έλλειψη υποδομών και η συμπτύξεις σχολικών κτιρίων μετατρέπουν τη σχολική αίθουσα σε ακροατήριο, οι εξοντωτικές «παραδόσεις» και τα 90λεπτα διδασκαλίας και τα αναχρονιστικά σχολικά βιβλία στοχεύουν στην πειθάρχηση και τον περιορισμό της δημιουργικότητας και της κριτικής ικανότητας του μαθητή, την υποταγή του μαθητή στην καθηγητική και συστημική αυθεντία. Η παπαγαλία αποτελεί το βασικό συστατικό της επιβίωσης και επιτυχίας του μαθητή απέναντι σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που αντιμετωπίζει την παιδική αμφισβήτηση και την κριτική ως παραβατική συμπεριφορά. Απέναντι στον ορυμαγδό της κρίσης τους, ο μονόδρομος της υποταγής των μαθητικών αμφισβητήσεων αποτελεί την κύρια λειτουργία του σχολείου. Άλλωστε, αποτελεί μονόδρομο προκειμένου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να συνεχίζει πιστά το έργο των προκατόχων της, εφαρμόζοντας το σύνολο των πολιτικών της Ε.Ε., των μνημονίων και του ΟΟΣΑ για την παιδεία, διαμορφώνοντας ένα σχολείο πολλών ταχυτήτων, με κατάργηση όποιας έννοιας «δημόσιου» και «δωρεάν» φορτώνοντας τα βάρη στην εργατική και λαϊκή οικογένεια, με τα υπέρογκα έξοδα για τα φροντιστήρια των παιδιών να αποτελούν μόνιμο βάσανο για τους γονείς. Η πολιτική των περικοπών για την «εξοικονόμηση δαπανών» όπως την ονομάζουν δεν έχει αφήσει όρθιες στοιχειώδεις εκπαιδευτικές δομές του δημόσιου σχολείου όπως τα τμήματα ένταξης, το ολοήμερο σχολείο και την ενισχυτική διδασκαλία ενώ ολόκληρα διδακτικά αντικείμενα καταργούνται ή συρρικνώνονται, μειώνοντας τις ώρες διδασκαλίας και απολύοντας εκπαιδευτικούς, δικαιολογώντας με αυτό τον τρόπο τις μειώσεις μισθών των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας. Διαμορφώνεται συνολικά ένα σχολείο αυταρχικό και καθόλου δημιουργικό, που θα λειτουργεί με ό,τι έχει διαθέσιμο σε επίπεδο προσωπικού και πόρων, με λογική κινητικότητας, που θα διαμορφώνει προγράμματα και περιεχόμενα με βάση τις κάθε φορά κατευθύνσεις του ΕΣΠΑ.

Φυσικά εκεί που διαλύονται τα δημόσια αγαθά χτίζονται οι ιδιωτικοποιήσεις και τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Έτσι, ήδη προετοιμάζεται η θεσμοθέτηση της δυνατότητας επενδύσεων από ΜΚΟ μέσα στις εκπαιδευτικές δομές και της κάλυψης κομβικών λειτουργιών της εκπαίδευσης από χορηγίες και ιδιωτική χρηματοδότηση (πχ. εκπαίδευση προσφυγόπουλων, σίτιση).

Οι αλλαγές οι οποίες έρχονται να επιβληθούν άμεσα:

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά η κυβέρνηση επιδιώκει να φέρει ριζικές αλλαγές, σαρώνοντας κάθε δικαίωμα στη μόρφωση και την εργασιακή προοπτική των μαθητών με το νέο νομοσχέδιο για την Παιδεία που ετοιμάζεται. Βασική κατεύθυνση του θα είναι η υλοποίηση των σχεδίων που έχουν χαραχτεί από τα αντίστοιχα επιτελεία της Ε.Ε. για να στείλουν περίπου το 70% των μαθητών στην Τεχνική Εκπαίδευση (δημόσια ή ιδιωτική) και μόνο ένα 30% των μαθητών να πηγαίνει στο νέο Λύκειο των «λίγων». Με την ενίσχυση της Τεχνικής Εκπαίδευσης και την επιβολή του θεσμού της μαθητείας στέλνουν τους μαθητευόμενους να γίνουν μαζικά απλήρωτοι υποχρεωτικά εργαζόμενοι για ένα χρόνο σε επιχειρήσεις προκειμένου να πάρουν ένα πτυχίο ειδίκευσης, χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα. Και πώς θα καταφέρουν να στείλουν την πλειοψηφία των μαθητών στην Τεχνική Εκπαίδευση;

Για το σκοπό αυτό προωθείται το μοντέλο ενός 4τάξιου Γυμνασίου και 2τάξιου Λυκείου για λίγους και εκλεκτούς, με σκληρούς εξεταστικούς και ταξικούς φραγμούς. Όσοι μαθητές φτάσουν στο 2ετές Γενικό Λύκειο θα βρεθούν  αντιμέτωποι με ένα σκληρό εξεταστικό σύστημα προκειμένου να εισαχθούν σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Πρόκειται για ένα σύστημα που προσομοιάζει σε αυτό των ιδιωτικών σχολείων όπου η αξιολόγηση των μαθητών θα είναι ανελέητη και συνεχής, ενώ επανέρχεται η Τράπεζα Θεμάτων της οποίας την εφαρμογή κατάφεραν τα προηγούμενα χρόνια να ανατρέψουν οι αγώνες των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Ακόμα και αυτοί οι λίγοι που θα περνούν στο Λύκειο θα είναι αναγκασμένοι να βρίσκονται σε ένα διαρκές κυνήγι προσόντων για να βελτιώσουν τον ατομικό τους φάκελο ενώ τελικά δε θα έχουν ενιαίο τίτλο σπουδών. Συγκεκριμένα, όσοι παρακολουθήσουν τα μαθήματα υψηλού επιπέδου και πετύχουν στις εξετάσεις θα παίρνουν «Εθνικό Απολυτήριο», ενώ όσοι παρακολουθήσουν χαμηλού επιπέδου θα αρκεστούν σε ένα απλό Πιστοποιητικό Παρακολούθησης αμφιβόλου αξίας στην πραγματική ζωή.

Οι μαθητές του 1ου Γενικού Λυκείου Περάματος έδειξαν τον δρόμο

Οι μαθητές του 1ου Γενικού Λυκείου Περάματος έδειξαν τον δρόμο. Με ανακοίνωση που εξέδωσαν τονίζουν πως αποφάσισαν ότι θέλουν τους πρόσφυγες στο σχολείο τους και καταδίκασαν τη ρατσιστική επίθεση της Χρυσής Αυγής. Παράλληλα αποφάσισαν να συγκεντρώσουν σχολικά είδη για να τους στηρίξουν.

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

Από : Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών (Α.Ρ.Σ.Ι.)

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή 17/1/2017

Σύμφωνα και με την προηγούμενη σχετική μας ανακοίνωση, αντιπροσωπεία της ΟΕΝΓΕ επισκέφτηκε χθες (16/01) το Νοσοκομείο Ζακύνθου και πραγματοποίησε συναντήσεις με την Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Ζακύνθου, με το προεδρείο του Συλλόγου Εργαζομένων, τη Διοίκηση του νοσοκομείου και παρευρέθηκε σε συνέλευση των γιατρών και των λοιπών εργαζομένων , στην οποία συμμετείχαν και ο πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου και ο Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας. 

Διαπιστώθηκε η τεράστια κωλυσιεργία που υπάρχει από όλους τους αρμόδιους (διοίκηση του νοσοκομείου, διοίκηση 6ης ΥΠΕ, πολιτική ηγεσία του υπ. Υγείας) εξαιτίας της οποίας, τα χειρουργεία του νοσοκομείου παραμένουν κλειστά για πάνω από 50 ημέρες.

Η αναγκαιότητα της δυνατότητας διενέργειας επειγουσών χειρουργικών επεμβάσεων είχε από τις πρώτες μέρες διατυπωθεί από το επιστημονικό προσωπικό, όταν την 7/12/16 από πλευράς της Ιατρικής Υπηρεσίας και του Επιστημονικού Συμβουλίου είχε γίνει εγγράφως στη διοίκηση συγκεκριμένη πρόταση για την ασφαλή λειτουργία μιας τουλάχιστον χειρουργικής αίθουσας, για τα άκρως επείγοντα περιστατικά, τα οποία δεν προλαβαίνουν να διακομιστούν εκτός του νησιού. Η πρόταση αυτή είχε γνωμοδοτικό χαρακτήρα και καθόλου δεν αποτελούσε Διοικητική απόφαση που όμως όφειλε η Διοίκηση να έχει εκδώσει. Η πρόταση αυτή όχι μόνο αγνοήθηκε για 40 ολόκληρες ημέρες αλλά πρόσφατα απορρίφθηκε και από την επιτροπή διερεύνησης των συμβάντων (την οποία σημειωτέον πως την όρισε η ίδια η πολιτική ηγεσία του υπ. Υγείας) χωρίς βέβαια η επιτροπή αυτή ή κάποιος άλλος αρμόδιος να προτείνει μια οποιαδήποτε άλλη λύση στο πρόβλημα.

Έτσι φτάσαμε μόλις χθες 16/1, μετά και από την έκταση που έχει πάρει το θέμα και αφού έγινε γνωστό πως στις 16/1 θα γινόταν επί τόπου παρέμβαση της ΟΕΝΓΕ για το ζήτημα, η ίδια η Διοίκηση του νοσοκομείου να ανακοινώνει επιτέλους την ίδια ακριβώς λύση που είχαν προτείνει οι γιατροί εδώ και 40 ημέρες ! 

Δεσμεύτηκε δηλαδή πως μέχρι το τέλος της εβδομάδας θα είναι εφικτό να λειτουργήσει ασφαλώς μια τουλάχιστον χειρουργική αίθουσα στον χώρο του μαιευτηρίου.

Όμως ήδη πριν λίγες μέρες (11/1) η επιτροπή που ορίστηκε από το υπουργείο Υγείας είχε απορρίψει αυτή την λύση δηλώνοντας ότι καμία αίθουσα χειρουργείου δεν πληρεί τις προϋποθέσεις ασφάλειας, επιστρέφοντας έτσι στα δεδομένα προ μηνός …

Παραμένει επίσης άγνωστο αν και πότε θα ξαναρχίσει η κανονική, πλήρης, τακτική λειτουργία του χειρουργείου.

Είναι σαφές πως όλη αυτή η απαράδεκτη καθυστέρηση δεν είναι καθόλου τυχαία. Ήδη είναι διάχυτη η φημολογία στο νησί για την έναρξη λειτουργίας 2 ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων με μαγνητικό τομογράφο, ενώ μέχρι τώρα κανένα τέτοιο δεν υπήρχε .

Φημολογείται επίσης ότι δρομολογείται η λειτουργία ιδιωτικού θεραπευτηρίου τύπου "θεραπείας ημέρας" που με τη δυνατότητα να αντιμετωπίζει ελαφρά χειρουργικά περιστατικά θα μπορούσε να κερδοσκοπήσει ασύστολα στους ξένους επισκέπτες του νησιού που έχουν - στην πλειοψηφία τους με ιδιωτική ασφάλειες - ενω "καμία σημασία δεν θα έχει" που η πλειοψηφία των κατοίκων του νησιού - χωρίς ιδιωτικές ασφάλειες - θα βρίσκει την πόρτα του κλειστή όταν παράλληλα θα έχουν καταρρεύσει και οι δομές του δευτεροβάθμιου δημόσιου Νοσοκομείου .

Από την άλλη μεριά, η πολιτική ηγεσία το υπ.Υγείας ενώ αρέσκεται να επισκέπτεται και να φωτογραφίζεται σε διάφορα νοσοκομεία και ενώ έσπευσε με συνοπτικές διαδικασίες να «εγκαινιάσει» τη λειτουργία του Νοσοκομείου Σαντορίνης – ΑΕΜΥ ΑΕ, εδώ που πλήττεται καίρια η δημόσια περίθαλψη σε ένα ολόκληρο νησί, λάμπει δια της απουσίας της 50 συνεχείς ημέρες. Και μάλιστα, τη στιγμή που μιλάμε για ένα ολοκαίνουργιο νοσοκομειακό κτίριο, το οποίο και πριν παρουσιαστεί το συγκεκριμένο οξύ πρόβλημα, ήταν δραματικά υποστελεχωμένο και υποχρηματοδοτούμενο Με όλη αυτή την κάτάσταση – τα χειρουργεία τελείως εκτός λειτουργίας και με όλα τα χειρουργικά περιστατικά να διακομίζονται εκτός του νησιού - είναι πραγματικά θέμα τύχης που δεν έχουμε θρηνήσει ακόμα κι άλλες ανθρώπινες ζωές.

Θα είναι απαράδεκτο και καταγέλαστο να αναζητηθεί ριζική λύση για το πρόβλημα μόνο με την έναρξη της τουριστικής περιόδου (κάτι το οποίο θα δείχνει πως η πολιτεία ουδόλως ενδιαφέρεται για τους μόνιμους κατοίκους του νησιού) ή η παρατεινόμενη κωλυσιεργία να οδηγήσει στη γνωστή λογική « η γραφειοκρατία του δημοσίου φταίει για όλα, ας παραδώσουμε και αυτό το νοσοκομείο στην ΑΕΜΥ ΑΕ ».

Το παράδειγμα της κατάστασης του νοσοκομείου Ζακύνθου αποδεικνύει πως η πολιτική του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – μνημονιακών κυβερνήσεων οδηγεί στην πλήρη διάλυση και κατάρρευση της δημόσιας περίθαλψης.

Οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου σε συντονισμό με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, παράλληλα με το Εργατικό Κέντρο του νησιού προσανατολίζονται στην οργάνωση αγωνιστικής κινητοποίησης με συλλαλητήριο και πορεία την Πέμπτη 19/1/2017 έξω από το κτίριο της Περιφέρειας καλώντας και την τοπική κοινωνία να διεκδικήσει το αυτονόητο, την ασφαλή δηλαδή και αξιοπρεπή λειτουργία του Νοσοκομείου.

Ερωτόκριτος (αποχαιρετισμός) - Νικος Ξυλουρης

ΓΙΩΡΓΟΣ + ΦΩΦΗ = LOVE FOR EVER

Αριστερή Συσπείρωση - Η Φρειδε-φρίκη του ΣΥΡΙΖΑ

Από Αριστερή Συσπείρωση

Τα Υπουργεία Δικαιοσύνης, Προστασίας του Πολίτη και Υγείας, συνολικά η Κυβέρνηση, προσωπικά ο Τσίπρας και σύσσωμα τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, κρατούν αιχμάλωτο σε καταναγκαστική νοσηλεία σε ψυχιατρική κλινική ένα 6χρονο παιδί για δεύτερο συνεχόμενο 24ωρο.

Τα αντίποινα του Κράτους απέναντι σε συγγενικά πρόσωπα κρατουμένων, υπόπτων ή κατηγορουμένων, αποτελεί πρακτική που ανήκει αποκλειστικά και μόνο στις Χούντες, στον Φασισμό και στα πιο φανατικά σκυλιά του Κεφαλαίου και του Καπιταλισμού.

Η αρπαγή παιδιών κρατουμένων και η απομάκρυνσή τους από το συγγενικό τους περιβάλλον, με προφανή επιδίωξη οι γονείς να «σπάσουν» και να δώσουν πληροφορίες, αποτελεί ιστορικά την πιο απάνθρωπη μορφή βασανισμού τόσο των παιδιών, όσο και των γονιών, σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας.

Οι επίσημες ανακοινώσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης και οι δημόσιες δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, φανερώνουν ότι τα αρρωστημένα κυβερνητικά μυαλά δεν ενεργούν μόνο κάτω από την πίεση των κλιμακίων των ξένων μυστικών υπηρεσιών, αλλά και με δική τους βούληση.

Παρά την διεθνή κατακραυγή και την απεργία πείνας που έχουν ξεκινήσει οι γονείς του 6χρονου, η Κυβέρνηση συνεχίζει την ανάκριση του 6χρονου «τρομοκράτη» και κανένα από τα κυβερνητικά και κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει παραιτηθεί ή διαφοροποιηθεί.

Τα κίνητρα της Κυβέρνησης δεν περιορίζονται μόνο στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τον ορυμαγδό των μέτρων λιτότητας. Η Κυβέρνηση, και μέσω αυτής το Κεφάλαιο και οι Θεσμοί, στέλνουν προς ολόκληρη την ελληνική κοινωνία μήνυμα «σιδηράς τάξης» μπροστά στην κλιμάκωση της αντικοινωνικής τους πολιτικής το επόμενο διάστημα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται κατά τη γνώμη μας και οι τελευταίοι εναγκαλισμοί κυβερνητικών στελεχών με τους μαχαιροβγάλτες της ΧΑ.

Καλούμε την Κοινωνία να μην μείνει απαθής απέναντι σε αυτή την τραγωδία, να μην αποδεχθεί την εδραίωση της Βίας και του Φασισμού απέναντι σε αθώα μικρά παιδιά. Η κλιμάκωση της βίας δεν αφορά μια μειοψηφία ή το «περιθώριο» έχει στόχο το σύνολο του πληττόμενου Λαού.

Η μαζική συμμετοχή της κοινωνίας στις εκδηλώσεις αλληλεγγύης και στις κινητοποιήσεις είναι απαραίτητη και μπορεί να κερδίσει την απελευθέρωση του μικρού Λάμπρου.

Αριστερή Συσπείρωση,

07/01/17

1917-2017

o-dromos.blogspot.com - Οι πιο Δημοφιλείς αναρτήσεις για το 2016

1.   το Πουλάω το σπίτι...
2.   ΜΟΣΧΑ 1980
3.   ΕΤΣΙ ΠΥΡΟΒΟΛΑΝΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ
4.   Αφού το Θέλεις Πάρτο...
5.   ΜΑΤ ΜΕ ΠΑΣΟΚ - ΜΑΤ ΜΕ ΝΔ - ΜΑΤ ΜΕ ΣΥΡΙΖΑ

Τα παιδια ζωγραφίζουν στον τοίχο

"Οταν σφίγγουν το χέρι'', από την χορωδία του Κόκκινου Στρατού.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΣΥΡΙΖΑ

Αριστερή Συσπείρωση - Οι προϋποθέσεις στο δρόμο οικοδόμησης του επαναστατικού κόμματος

Από Αριστερή Συσπείρωση 

Στα πλαίσια της ιδρυτικής μας διακήρυξης καθώς και στις πλέον πρόσφατες πολιτικές μας αποφάσεις, έχουμε αναγνωρίσει ως σημείο αναφοράς μας την ιστορική αναγκαιότητα οικοδόμησης ενός σύγχρονου κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος στην Ελλάδα. Αυτή η πολιτική μας απόφαση δεν αποτυπώνει κάποιον υπερ-επαναστατικό φετιχισμό.

H εκτίμηση της οργάνωσης μας είναι πως η οικοδόμηση του συγχρόνου επαναστατικού υποκειμένου αποτυπώνεται στις πραγματικές πολιτικές δυνατότητες για την εργατική τάξη και ανταποκρίνεται στην κοινωνική αναγκαιότητα υπό το βάρος της ειδικής συγκυρίας της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης, αλλά και τα ειδικά χαρακτηριστικά της εκδήλωσής της στα πλαίσια του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Τα βασικά σημεία πάνω στα οποία θεμελιώνεται η πολιτική μας θέση είναι τα ακόλουθα:

Η διεθνής καπιταλιστική κρίση, που το ξεπέρασμά της παραμένει δύσκολο για το κεφάλαιο και που προϋποθέτει ακόμα βαθύτερες και αντιδραστικότερες τομές, τη συντριβή των κατακτήσεων των εργατικών και των μικρομεσαίων στρωμάτων, τη διάλυση της εργασίας σε κάθε της «θεσμική»μορφή.

Η ειδική μορφή της διεύρυνσης των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων, η ένταση των πολέμων στα όρια σύγκρουσης ή και μεταβολής των ιμπεριαλιστικών ισορροπιών στο φόντο των ανακατατάξεων στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα. Το μαζικό κύμα προσφυγιάς- εκμετάλλευσης αλλά και αναζήτησης μιας καλύτερης προοπτικής, με τη μεταφορά πολιτισμικού φορτίου και δεξιοτήτων.

Η ειδική ισχύς της κρίσης στην Ελλάδα που παροξύνεται εξαιτίας της θέσης του ελληνικού καπιταλισμού στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα ΕΕ-ΟΝΕ, αναδεικνύοντας το χαρακτήρα της ιστορικής αποτυχίας του ελληνικού καπιταλισμού και της ελληνικής αστικής τάξης που εξαιτίας της αποτυχίας αυτής, δημιουργεί αντικειμενικά ώριμες συνθήκες για τη μάχη της απόκτησης του ελέγχου της οικονομίας και της παραγωγής και της αλλαγής των σχέσεων ιδιοκτησίας. Αυτό το στοιχείο μπορεί να αποτελέσει την απαίτηση της μαζικής πλειοψηφίας των λαϊκών τάξεων και της μάζας των ανέργων, απέναντι στις ορέξεις των χρεοκοπημένων ανώτερων εκμεταλλευτικών τάξεων. Με τέτοιους όρους είναι δυνατή η συγκρότηση ενός ηγεμονικού σχεδίου από την εργατική τάξη διαμορφώνοντας μια κοινωνική πλειοψηφία που θα συντρίψει τον υφιστάμενο συνασπισμό εξουσίας και να ανοίξει το δρόμο για το σοσιαλισμό.

Την ανάγκη ρήξης με το σύνολο των αστικών επιλογών και συνολικής απάντησης για τα εκμεταλλευόμενα στρώματα, προκειμένου να υπάρξουν οι προϋποθέσεις αλλαγής του κοινωνικού συσχετισμού δύναμης και βελτίωσης της θέσης τους στον κοινωνικό σχηματισμό. Η αναγκαιότητα αυτή γεννάται από την χρεωκοπία των αστικών στρατηγικών κοινωνικής και οικονομικής ενσωμάτωσης των χαμηλότερων στρωμάτων στην εποχή της κρίσης, και από την ένταση της επίθεσης ακριβώς ως μονόδρομου για τη σωτηρία της αστικής τάξης. Επίσης, ως απάντηση στον κατακερματισμό και τη διαλυτοποίηση της εργατικής τάξης και τις θεωρίες περί αδυναμίας χειραφέτησης της εργατικής τάξης στο σύγχρονο καπιταλισμό δυτικού τύπου.

Τις ίδιες τις δυνατότητες σχηματισμού μιας ευρύτερης κοινωνικής συμμαχίας με πυρήνα τη σύγχρονη εργατική τάξη που έχει τις αντικειμενικές δεξιότητες να αναλάβει τον ιστορικό κοινωνικό της ρόλο και να οδηγήσει τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις στην έξοδο από την κρίση.

Η αδυναμία της αριστεράς διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα να απαντήσει σε κρίσιμα για τις εργατικές τάξεις ερωτήματα (όπως τα εθνικά) από διεθνιστική σκοπιά, με την παράλληλη ανάπτυξη-και σε πολλές περιπτώσεις επικράτηση-της από αντιδραστική κατεύθυνση κριτικής και αντίθεσης με τη διεθνοποίηση του καπιταλισμού και τις ολοκληρώσεις τύπου ΕΕ. Την άνοδο του σκεπτικισμού από ακροδεξιά κατεύθυνση, του φασισμού και την προώθηση αντιδραστικότερων μεθόδων υποταγής των κατώτερων στρωμάτων, υπό το πρίσμα μιας εθνικής «υπερταξικής» συμμαχίας.

Τις αδυναμίες των μετωπικών οργανώσεων και των κοινωνικών κινημάτων να προτάξουν ένα συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, και το τσαλαβούτημα στην αστική διαχειριστική τακτική οργανώσεων και ρευμάτων της αριστεράς μέχρι και τα όρια και της αντικαπιταλιστικής.

Η σύγχρονη κινηματική εμπειρία και οργάνωση των εργατολαϊκών στρωμάτων, οι διαδικασίες αποδιάρθρωσης του κοινωνικού και εργασιακού χώρου, η χρεοκοπία του παραδοσιακού συνδικαλισμού.

Αυτή η πραγματικότητα δε γεννάει μόνο το ερώτημα της συσπείρωσης των δυνάμεων όσων οργανώσεων και αγωνιστών παραμένουν σε κατεύθυνση σύγκρουσης με το διαχειριστικό δρόμο αλλά προϋποθέτει και ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα ως στρατηγικό στοιχείο παρέμβασης στην εργατική τάξη και τα εργατολαϊκά στρώματα με στόχο τη χειραφέτηση και τη σωτηρία τους, απέναντι σε θεωρίες περί προστασίας όλου του λαού και του ταξικού αμυντισμού για τη διατήρηση των όποιων κεκτημένων.

Απαραίτητο συστατικό του νέου προγράμματος είναι η ρήξη με την αστική στρατηγική και διαχείριση - αυτό που ονομάζουμε αντικαπιταλιστική ρήξη, η συγκρότηση των πολιτικών και κοινωνικών όρων παρέμβασης των εργατολαϊκών στρωμάτων με όρους διεκδίκησης της εξουσίας, και η σύγκρουση με το μεταρρυθμιστικό δρόμο και την αμυντική υποχώρηση.

Η σύγχρονη επαναστατική στρατηγική δεν περνάει μέσα από την «ανάπτυξη» και «την κοινωνική σωτηρία» στο έδαφος του καπιταλισμού, με την τακτική της «σκάλας», όπου πρώτα θα σωθούμε από το €, μετά θα ανοίξουμε τη σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό και το διεθνή έλεγχο και μέσα από αυτά θα αυγατίσει το κίνημα και θα έρθει ο σοσιαλισμός. Πολύ περισσότερο εάν ως προϋπόθεση μπαίνει η κατάληψη της κοινοβουλευτικής εξουσίας. Δε μπορεί να υπάρξει κομμουνισμός χωρίς επανάσταση, χωρίς μάχη για την εξουσία, χωρίς απόσπαση του ελέγχου της παραγωγής και της ιδιοκτησίας από τα χέρια της αστικής τάξης και των συμμάχων της. Συνεπώς είναι κεντρικός ο ρόλος της επαναστατικής τομής και της μετέπειτα μεταβατικής περιόδου προς την κοινωνική απελευθέρωση.

Για την προώθηση του άλλου δρόμου και της οργάνωσης της αντικαπιταλιστικής πάλης το κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα οφείλουν να συμβάλουν στην ανάπτυξη των μορφών οργάνωσης της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των λαϊκών στρωμάτων. Οφείλουν να συμβάλλουν στην οργανική σύνδεση όλων αυτών των τμημάτων και στην ευρύτερη πολιτικοποίηση τους, με στόχο την ενοποίησή της πάλης τους στο πολιτικό επίπεδο απέναντι στο κεφάλαιο. Αυτή η προσπάθεια οφείλει να γίνει διακριτά από τις παραδοσιακές μορφές οργάνωσης των εργατικών αγώνων που λειτουργούν αντικειμενικά απέναντι στα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Η πρόταση αυτή δεν έρχεται σε αντιπαράθεση με τα υπάρχοντα πολιτικά μέτωπα (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) ούτε προϋποθέτει το μετασχηματισμό τους. Αξιοποιεί την ιστορική εμπειρία της δράσης τους, ερμηνεύει τα πολιτικά τους όρια και στοχεύει στο ξεπέρασμα των προβληματικών και την ανασυγκρότησή τους σε μία μαζικότερη κατεύθυνση και αναβαθμισμένη τελικά παρουσία.

Ωστόσο οφείλουν να ξεπερνιούνται οι εσωτερικές αδυναμίες τους, που αφορούν στην ταξική διάρθρωση και το πολιτικό τους πρόγραμμα. Μια λογική συγκρότησης όπως την περιγράφουμε στις πολιτικές μας αποφάσεις είναι ο δρόμος της πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης μιας πολιτικής πρωτοπορίας εντός του εργατικού κινήματος, ο μετασχηματισμός της μέσα από την παρέμβαση αυτής της πρωτοπορίας σε ένα αντικαπιταλιστικό κίνημα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων και τελικά ο μετασχηματισμός της σε επαναστατική πλειοψηφία των εργατολαϊκών στρωμάτων.

Για την πολιτικοποίηση των λαϊκών δράσεων και τη σύνδεση του πολιτικού μετώπου και των κοινωνικών πρακτικών, ο ρόλος του νέου κομμουνιστικού κόμματος είναι κεντρικός. Μπορεί να αποτελέσει την ουσία που θα συνενώσει τη δράση, τα διαφορετικά πολιτικά ρεύματα και πρακτικές, επί μέρους διεκδικήσεις και πολιτικά σχέδια, και θα τα τροφοδοτήσει με τις αρχές της κοινωνικής ισότητας και αλληλεγγύης και της διεθνιστικής δυναμικής του αγώνα. Να αναλάβει το σχεδιασμό της κοινωνικής ρήξης μέχρι την αντικαπιταλιστική ανατροπή, να αναλάβει πρωτοπόρο ρόλο στην χάραξη του δρόμου για το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό. Προσπαθώντας να βαδίσουμε σταθερά στο δρόμο που θα μας επιτρέψει να αφήσουμε πίσω μας την «προϊστορία της ανθρωπότητας», φτάνοντας σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, με τον κοινωνικό πλούτο στα χέρια αυτών που τον παράγουν. Αντιπαρατάσσοντας απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που ζούμε όλοι μας, την προοπτική μιας ζωής με αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη και αδελφοσύνη για τον λαό μας και όλους τους λαούς του κόσμου.

Για μας η συζήτηση αυτή είναι η ώρα να ανοίξει με συστηματικό και οργανωμένο τρόπο και όχι απλά στο επίπεδο του προβληματισμού.

Πολιτική Γραμματεία

ΑΡΙστερή Συσπείρωση

Αθήνα, 14/12/2016