Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014

Εγκληματική και απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας σε φοιτητική κινοτοποίηση!Πρωτοφανής βία με στόχο να φιμώσουν τη νεολαία!


Μετά από όλα αυτά η σάλπιγγα καλεί όλο το προοδευτικό κόσμο για τα καλά!!

Στην οδό Στουρνάρη έλαβε χώρα ένα ακόμα έγκλημα εναντίον της νεολαίας!!

Αύριο θα είναι η μικρή κορούλα σου ή ο άνεργος γιος σου!!

Όλοι στον αγώνα ενάντια στις μνημονιακές πρυτανικές αρχές!!

Να ανατραπεί το μνημόνιο και όλοι οι υποτακτικοί του!!

Κάτω τα χέρια από το φοιτητικό κίνημα!!


Δεν θα περάσει ο Φασισμός!!

Ελευθερία!!

Ζήτω το ελεύθερο και δημοκρατικό ελληνικό πανεπιστήμιο και όλοι οι φοιτητές που αντιστέκονται και παλεύουν για την υπεράσπιση του!!

ΜΑΤ χτυπάνε φοιτητές στο Πολυτεχνείο | 13-11-2014 (video)

ΜΕΤΚΑ-όμιλος Μυτιληναίου: «Τον απολύσαμε γιατί δεν ήταν χαρούμενος»!

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ 

(ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΓΕΩΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΙΚΩΝ, ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ) 
Ερμού και Φωκίωνος 11, 4ος όροφος, ΑΘΗΝΑ, http://www.somt.gr,
τηλ. επικοινωνίας 6936760879 , 6977806266.
ΜΕΤΚΑ-όμιλος Μυτιληναίου: «Τον απολύσαμε γιατί δεν ήταν χαρούμενος»!
Παράσταση διαμαρτυρίας στην ΜΕΤΚΑ, Παρασκευή 14 Νοέμβρη στις 8 πμ (Αρτέμιδος 8, Μαρούσι)- Όλοι στην απεργία στις 27 Νοέμβρη
Ένα «πρωτότυπο» λόγο σκαρφίστηκαν οι υπεύθυνοι στην ΜΕΤΚΑ για να δικαιολογήσουν την εκδικητική απόλυση ενός εργαζόμενου τεχνικού. Σε ερώτηση του σωματείου μας «γιατί απολύθηκε ο συνάδελφος;», ο υπεύθυνος προσωπικού απάντησε: «γιατί ο εργαζόμενος δεν ήταν χαρούμενος»…
Ο συνάδελφος προσλήφτηκε στο εργοτάξιο της ΜΕΤΚΑ του έργου, που αφορά στην κατασκευή του προαστιακού για το τμήμα  Κιάτο-Ροδοδάφνη. Η κατασκευή του έργου χαρακτηρίζεται από την υπερεκμετάλλευση των ανθρώπων που το κατασκευάζουν. Η εταιρεία απαιτεί απλήρωτη δουλειά για 11ωρα και 12ωρα, το εξαήμερο θεωρείται αυτονόητο, ενώ σε όσους εργαζόμενους γίνεται πρόσληψη στο ΙΚΑ , οι συμβάσεις είναι ορισμένου χρόνου τρίμηνης διάρκειας, χωρίς να κοινοποιούνται οι όροι εργασίας. Ακόμα και οι εργάτες υποχρεώνονται σε 11ωρη εργασία χωρίς διάλλειμα. Οι μηχανικοί και οι περισσότεροι τεχνικοί προσλαμβάνονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών και βαφτίζονται «υπεργολάβοι» και ¨συνεργάτες¨, στερούμενοι όποιων εργασιακών δικαιωμάτων έχουν απομείνει.
Η ένταση της εκμετάλλευσης και η αχαλίνωτη αυθαιρεσία της εργοδοσίας ενισχύεται από τα μνημόνια, τους αντεργατικούς νόμους, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και την επέκταση την ελαστικών σχέσεων εργασίας. Παράλληλα η εργοδοσία αποθρασύνεται από την ανυπαρξία κάθε κρατικού ελεγκτικού μηχανισμού για τις συνθήκες εργασίας και ασφάλειας στα τεχνικά έργα.
Αυτές οι εργασιακές συνθήκες, φαίνεται πως δεν έκαναν το συνάδελφο «χαρούμενο». Ζήτησε να του κοινοποιηθούν οι όροι της σύμβασης εργασίας όπου διαπίστωσε πως η σύμβαση του ήταν τρίμηνη-(ηλεκτρονική αναγγελία πρόσληψης στον ΟΑΕΔ, με δηλωμένο 5νθήμερο-8ωρο), ενώ του ανακοινώθηκε ότι θα δουλεύει τουλάχιστον 10ωρο για τις καθημερινές και 8ωρο για τα Σάββατα και «ίσως και παραπάνω, ξέρεις πώς είναι αυτά, όπως μας πάει το έργο...» , τη στιγμή που δεν είχαν συμφωνηθεί ούτε τρίμηνη σύμβαση ορισμένου χρόνου, ούτε ότι θα δουλεύει υπερωρίες. Όταν θέλησε να ενημερωθεί αν θα πληρωθούν οι υπερωρίες, του απάντησαν πως δεν προβλέπεται... Στην συνέχεια η εταιρεία προχώρησε στην απόλυση του. Όταν ο εργαζόμενος αρνήθηκε να συναινέσει στην απόλυση, δικαστικός επιμελητής του κοινοποίησε την απόλυση μαζί με την επιταγή.
Πρόκειται για παραδειγματική απόλυση, που στόχο έχει την τρομοκράτηση των εργαζόμενων στο εργοτάξιο. Η εταιρεία αξιώνει όχι μόνο την πλήρη αποδοχή του νόμου της ζούγκλας που επικρατεί στο εργοτάξιο, αλλά και το τσάκισμα της εργατικής αξιοπρέπειας.
Όλα αυτά συμβαίνουν στο πρώτο «μπάσιμο» του ομίλου της ΜΕΤΚΑ σε έργα σιδηροδρομικά στην Ελλάδα, στο οποίο επιζητά με διακαή πόθο να σχηματίσει το καλύτερο προφίλ και να αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις! Ας σκεφτούν οι συνάδερφοι τί έχει να γίνει στα επόμενα...
Ποιός έχει …κρίση είπατε;
Την ΜΕΤΚΑ και τον όμιλο Μυτιληναίου δεν τον «άγγιξε» η κρίση, όπως φαίνεται από τις οικονομικές τους επιδόσεις. Η ΜΕΤΚΑ κατατάσσεται στις ισχυρότερες πολυεθνικές του πλανήτη και συγκαταλέγεται στη δεύτερη εκατοντάδα των 500 μεγαλύτερων πολυεθνικών κατασκευαστικών. Ο όμιλος Μυτιληναίου που γιγαντώνεται εδώ και δεκαετίες, μέσα στην κρίση ανοίχτηκε σε νέες αγορές και τομείς, ισχυροποίησε την θέση του, ενώ απολαμβάνει πλείστα προνόμια από τις κυβερνήσεις και το κράτος. Σήμερα επιχειρεί να γιγαντωθεί μέσα από τις ΣΔΙΤ, τις ιδιωτικοποιήσεις, το ξεπούλημα των αεροδρομίων κα. Η κερδοφορία του ομίλου, είναι πρώτα και κύρια χτισμένη με τον ιδρώτα και τις θυσίες όλων των εργαζόμενων, των εργατών, αλλά και των τεχνικών. Η διοίκηση ξέρει πολύ καλά πως να μετατρέπει την κρίση σε ευκαιρία για να αυξήσει τα κέρδη της, και να κερδίζει στην ταξική αναμέτρηση με τους εργαζόμενους. Ξεκάθαρη εργοδοτική στρατηγική για την «έξοδο από την κρίση», είναι η λεηλασία της εργατικής δύναμης, η δραστική μείωση του κόστους εργασίας, τα εξοντωτικά ωράρια, οι απολύσεις χωρίς αποζημίωση στους εργαζόμενους με δελτίο, η προσπάθεια πλήρους πειθάρχησης των εργαζόμενων.
 Βέβαια, αυτοί τη δουλειά τους κάνουν.
Δουλειά δική μας, είναι να οργανώσουμε τους αγώνες μας για να απαντήσουμε με αξιώσεις στον πόλεμο των εργοδοτών. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούμε πλέον να στεκόμαστε ως αποσβολωμένοι παρατηρητές στη χειροτέρευση των όρων εργασίας μας, με την ψευδαίσθηση πως αφεντικά και εργαζόμενοι σαν μια οικογένεια θα ξεπεράσουμε την κρίση. Να επιλέξουμε το συλλογικό δρόμο και την αγωνιστική στάση, τη στάση της αντίστασης, τη συναδελφική αλληλεγγύη. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας και των δικαιωμάτων μας.
Το σωματείο μισθωτών τεχνικών, θα σταθεί στο πλευρό του απολυμένου συναδέλφου για την επαναπρόσληψη και την δικαίωσή του. Καλούμε τα σωματεία του κλάδου σε κοινό αγώνα ενάντια στις συνθήκες γαλέρας που επικρατούν στις εταιρείες και στα εργοτάξια. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους τεχνικούς, να δυναμώσουνε το σωματείο, να ενισχύσουνε την ενότητα και την αλληλεγγύη μας.
Με ένα μαζικό σωματείο διεκδικούμε:
Υπογραφή αξιοπρεπούς συλλογικής σύμβασης με ριζικές αυξήσεις στους μισθούς.
Κατάργηση της πληρωμής με δελτίο. Κανονικές προσλήψεις με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Κατοχύρωση όλων των δικαιωμάτων που πηγάζουν από την εξαρτημένη σχέση εργασίας στους μισθωτούς που αμείβονται με δελτίο.
Μείωση των ωρών εργασίας (35ωρο, 5νθήμερο, 7ωρο), σαν μέσο τόσο για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, όσο και για το χτύπημα της ανεργίας. Να τηρηθεί άμεσα το νόμιμο ωράριο στα εργοτάξια.

Να σταματήσουν οι απολύσεις. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με πλήρη δικαιώματα και κατάργηση όλων των μορφών ελαστικής και προσωρινής εργασίας.

Ανταπόκριση από όσα συνέβησαν σήμερα το πρωί στη Νομική


Σε συνέχεια της σημερινής σχετικής δημοσίευσης μας αναδημοσιεύουμε video στα οποία γίνεται φανερή η κρατική καταστολή εις βάρος των φοιτητών έξω από την πόρτα της σχολής τους!

Μας προκαλεί έντονη αγανάκτηση η στάση των πρυτανικών αρχών , οι οποίες για άλλη μια φορά στο πρόσωπο των φοιτητών τους , που είναι τα υποκείμενα για τα οποία ο κ. Φορτσάκης πληρώνεται στην μία εκ των δύο δουλειών του, βλέπουν εχθρούς και μάλιστα εν όψει του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου. 

Όσα μπορείτε να δείτε και παρακάτω αποδεικνύουν του λόγου το αληθές! 

Οι μνημονιακές πρυτανικές αρχές οφείλουν να παραιτηθούν άμεσα!
Πανεπιστήμιο ανοιχτό στο μνημόνιο και τους εργολάβους ... 
          Κλειστό για τους φοιτητές του ....




Η χούντα δεν τελείωσε το 73 ...  










Ευτυχισμένο το ... 1973

νομικη 2


Ενόψει του Τριήμερου Εορτασμού του Πολυτεχνείου ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ επέλεξε να καλέσει τις αστυνομικές δυνάμεις να περικυκλώσουν το κτήριο της πρυτανείας του ΕΚΠΑ και της Νομικής .
Το ίδιο κλίμα επικρατεί και στο κτήριο του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ).
Στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών υπάρχει προγραμματισμένη συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου για σήμερα Πέμπτη, ενώ ο Φοιτητικός σύλλογος της Νομικής έχει πάρει απόφαση για κατάληψη εν'όψει του εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου η οποία θα ίσχυε σήμερα Πέμπτη 13/11 έως τη Δευτέρα 17/11. 
Φοιτητές Από την Νομική και από όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Αθήνας έχουν συγκεντρωθεί από το πρωί έξω από την νομική και απαιτούν την άμεση απομάκρυνση των αστυνομικών δυνάμεων.

...Και όμως είμαστε στο 2014

Μέρες Ελληνικής Δημοκρατίας...

ΕΚΠΑ 13-11-2014 (video) φοιτητες μπροστα στα ΜΑΤ

Βίαιη απομάκρυσνη από τα ΜΑΤ των φοιτητών έξω από τη Νομική (video)

Σχολές υπό κατάληψη των ΜΑΤ 13-11 (video)

Στο δρόμο του Νοέμβρη, εξέγερση παντού να διώξουμε κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καλεί στην εκδήλωση της για την εξέγερση του Πολυτεχνείου την Κυριακή 16 Νοέμβρη, στις 6μμ, στο χώρο της Πολυτεχνικής του ΑΠΘ.

Θα μιλήσουν:

  • Θοδωρής Βουρεκάς, μαθηματικός, φοιτητής στην κατάληψη του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης το Νοέμβρη του '73
  • Μπάμπης Κουρουνδής, δικηγόρος, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  • Γιώργος Τζαμαδάνης, μέλος του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, συμμετείχε στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

Στις 23 Νοέμβρη θα είμαστε όλοι στις Σκουριές!!!


Ο φόβος, ένα φυσιολογικό συναίσθημα που στις μέρες μας χρησιμοποιείται με στόχο την αδράνειά μας. Στόχος όμως δεν είναι να μην φοβόμαστε, αλλά να δρούμε βιώνοντας το συναίσθημα αυτό. Το να ζήσουμε τη ζωή μας χωρίς φόβο δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε άγνοια κινδύνου ή να υπερεκτιμούμε τις ικανότητές μας. Σημαίνει ότι χρειάζεται να νιώθουμε τον φόβο, να τον αξιολογούμε, να τον λαμβάνουμε υπόψη μας και παρ’ όλα αυτά να προχωράμε σε όσα θέλουμε.

Με ποιο κριτήριο όμως μπορούμε να αποφασίζουμε;

Στο ζήτημα των μεταλλείων Χρυσού της Χαλκιδικής και του αγώνα των κατοίκων, κυβέρνηση, δικαιοσύνη και ΜΜΕ έχουν σπείρει τον φόβο στους κατοίκους. Ψηφίζονται νόμοι, ενάντια σε κάθε λογική και κυριώς ενάντια στον σεβασμό της καθε ύπαρξης, είτε για ανθρώπινες ζωές είτε για το περιβάλλον.

Θα με ρωτήσετε “πώς λοιπόν ,θα νικήσω τον φόβο μου απέναντι στο κράτος; είναι πιο ισχυρό από μένα…”

Ένα και μόνο χρειάζεται να υπενθυμίζουμε όλοι στον εαυτό μας… Οι κυβερνήσεις έρχονται και φεύγουν, οι νόμοι ψηφίζονται και αργότερα αναιρούνται… Αυτό που μένει πάντα ίδιο είναι το δικαίωμα του ανθρώπου στη ζωή.

Όταν λοιπόν ο νόμος ή ο νομοθέτης, ή το κανάλι στην τηλεόραση ή οποιοσδήποτε άλλος προσβάλλει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τότε αυτός εγκληματεί!

Μπορεί αυτή τη χρονική στιγμή ο νόμος να του το επιτρέπει, αλλά οι νόμοι ξαναγράφονται..Τα ανθρώπινα δικαιώματα ΟΧΙ.

Η γενναιότητα, άλλωστε, δεν προϋποθέτει την απουσία του φόβου, αλλά αντίθετα τη διαχείρισή του. Έτσι, ο στόχος μας δεν πρέπει να είναι να μη φοβηθούμε ποτέ, αλλά να μη μας κρατήσει πίσω ο φόβος, να μην τον αφήσουμε να μας περιορίσει.

Με αυτά τα δεδομένα, για μια ακόμη φορά δίνουμε ραντεβού στον Κάκαβο. Δεν είναι απλά μια πορεία. Διεκδικούμε τη Γη μας και την Ελευθερία μας. Εμείς θα προστατέψουμε τις ζωές μας. Εμείς θα τους σταματήσουμε. Η 23 του Νοέμβρη είναι αυτή η ημέρα.

Προσυγκεντρώσεις: Χοροστάσι, Μεγάλη Παναγία, 10:30 π.μ. Ιερισσός, 10:30 π.μ

Ψυχολόγος ΑΠΘ, μέλος της επιτροπής Πολυγύρου

Αριστερή Συσπείρωση - Ο Νοέμβρης του 1973 δείχνει το δρόμο!

Από : Αριστερή Συσπείρωση 

Η 41η επέτειος από την λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 βρίσκει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα στη χώρα μας να βιώνουν μια ακόμα σκληρότερη επίθεση στα δικαιώματα και το βιωτικό τους επίπεδο από αυτήν που είχε προηγηθεί της εξέγερσης τότε. Η επίθεση είναι μακρά, άγρια και η έξοδος από το μνημόνιο και η “κυβέρνηση σωτηρίας” με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει αρκετά με την απόπειρα “κοινοβουλευτικοποίησης” της χούντας που τίναξε στον αέρα η εξέγερση. Μια εξέγερση που στο σήμερα όμως θα πρέπει να ξεπερνάει τα αστικοδημοκρατικά πλαίσια τα οποία της επιβλήθηκαν τότε, να αποτελεί αποτέλεσμα και συνάμα προχώρημα της αναγκαίας διαδικασίας ταξικής ανασυγκρότησης της εργατικής τάξης και να καταλήγει με αυτόν τον τρόπο σε κάτι περισσότερο και βαθύτερο από μια εξέγερση.

Στο σήμερα, όπου οι ανάγκες και τα αδιέξοδα της αστικής τάξης, η προσπάθειά της να ξεπεράσει τα προσκόμματα της κρίσης – τόσο σε διεθνές επίπεδο όπου φαίνεται να επιμένει, όσο και σε εγχώριο όπου τα φύλλα συκής περί ανάπτυξης και τέλους των μνημονίων τίποτα δεν μπορούν να κρύψουν πλέον – έχουν θέσει σε ασφυκτικό πλαίσιο τις ζωές των εργαζομένων στο τώρα αλλά και για το μέλλον. Το βιωτικό επίπεδο εκατομμυρίων ανθρώπων του μόχθου επιδεινώνεται καθημερινά, κατακτήσεις αιώνων αναιρούνται, δικαιώματα εξεφτελίζονται. Ο ορίζοντας του τέλους αυτής της άνευ προηγουμένου επίθεσης απροσδιόριστος. Απροσδιόριστος – με διάρκεια δεκαετιών – αν ακολουθήσουμε τον δρόμο των τελευταίων χρόνων, τον δρόμο της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών, υποταγμένοι στους στόχους τους, τις προτεραιότητες και τα συμφέροντά τους. Για να αποφευχθεί αυτό το ζοφερό μέλλον που έχουν στα σχέδιά τους για τους εργαζόμενους της χώρας χρειάζεται ρήξη με τους “μονοδρόμους” τους. Θα πρέπει να γίνει συνείδηση σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα πως ο μόνος δρόμος που θα τους εξασφάλιζε αξιοπρέπεια και μια ζωή σαν αυτή που δικαιούνται είναι αυτός της αντίστασης, της οργάνωσης των αγώνων και της πάλης τους και της ρήξης με την πραγματικότητα της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης, με την πραγματικότητα των Μνημονίων, του ευρώ και της ΕΕ, του χρέους και των τραπεζών, με την μόνη σημερινή πραγματικότητα – εν τέλει – που είναι σε θέση να τους προσφέρει ο καπιταλισμός.

Έτσι λοιπόν, παρά τις προσπάθειες των ΜΜΕ και των ιδιοκτητών τους να δημιουργήσουν μια εικονική πραγματικότητα, παρά τις “νουθεσίες” της αξιωματικής αντιπολίτευσης για εκλογική αναμονή και “σοφία” στην κάλπη, οι αγώνες – αν και έχουν υποχωρήσει – ξεσπούν καθημερινά. Οι εργαζόμενοι στα ναυπηγεία της Ελευσίνας, οι αγωνιζόμενοι ενάντια στην αξιολόγηση (και τις απολύσεις που θα φέρει) δημόσιοι υπάλληλοι, οι μαθητές με τις καταλήψεις τους για πρώτη φορά μετά από χρόνια, οι φοιτητές ενάντια στις προσπάθειες εκφασισμού του χώρου του Πανεπιστημίου (απέναντι στις νέες πρυτανικές αρχές των Φορτσάκη, Μύτκα κλπ που η αποφορά χούντας η οποία αναδίδουν γίνεται ακόμα πιο πνιγηρή όταν γίνονται οι συνειρμοί που η ημερομηνία της 17ης Νοέμβρη προκαλεί).

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014

Απόφαση της 3ης Ολομέλειας της Αριστερής Συσπείρωσης





Δημοσιεύουμε την περίληψη της απόφασης της 3ης Ολομέλειας της Αριστερής Συσπείρωσης 













3η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ στις 12 Ιουλίου 2014

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

1. Όλοι οι βασικοί οικονομικοί δείκτες στις χώρες που το κεφάλαιο αποτυπώνει συντριπτική κοινωνική ισχύ (ΗΠΑ, Ιαπωνία, BRICS, Γερμανία, Γαλλία, ΗΒ, ΕΕ) αδυνατούν να σημειώσουν ανάκαμψη. Παρά το γεγονός ότι όλοι οι βασικοί δείκτες της εργασίας (ανεργία, παραγωγικότητα, μισθός, κόστος) φανερώνουν ένταση της εκμετάλλευσης και ταξική κατίσχυση.

Ελλείψει ενός νέου παραγωγικού και τεχνολογικού υποδείγματος ικανού να ανατάξει την κερδοφορία του, το κεφάλαιο επιχειρεί να διαχειριστεί την καπιταλιστική αστάθεια μεσοπρόθεσμα. Εξαντλεί τα καύσιμα της αναίρεσης του κοινωνικού συμβολαίου, προχωρά σε μικρής έκτασης καταστροφή κεφαλαίων κυρίως σε χώρες της περιφέρειας του καπιταλιστικού πυρήνα, υλοποιεί μικρής κλίμακας και μεγάλης σφοδρότητας ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε περιοχές έντασης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

2. Τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών στην ΕΕ και την Ελλάδα, χαρακτηρίζονται από την τάση πολιτικής μετατόπισης ενδιάμεσων κοινωνικών στρωμάτων που ιστορικά ανήκαν στην κοινωνική συμμαχία του κεφαλαίου και σήμερα πιέζονται από την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.

Ο πολιτικός χώρος της «λαϊκής δεξιάς», κυρίως όμως της σοσιαλδημοκρατίας συρρικνώνεται καθώς καταργείται ο ιστορικός του ρόλος, πρωτίστως εις όφελος εθνικιστικών και ακροδεξιών ρευμάτων στον πυρήνα της ΕΕ και λιγότερο εις όφελος της Αριστεράς εντοπισμένα σε ορισμένες χώρες των μνημονίων (Ελλάδα, Ισπανία, Ιρλανδία).

Παρά ταύτα η πολιτική ηγεμονία του κεφαλαίου στην ΕΕ διατηρείται καθώς πάνω από 70% των εδρών καταλαμβάνεται από ευρω-ομάδες σκληρά προσδεμένες στο άρμα του νεοφιλελευθερισμού.

3. Οι δυνάμεις της Ευρω-Αριστεράς βρίσκονται σε παρατεταμένη και βαθιά ιδεολογική κρίση, χάνουν μια ιστορική ευκαιρία να εκφράσουν τμήματα της εργατικής τάξης που συνθλίβονται κάτω από τις αντεργατικές και αντικοινωνικές πολιτικές της ΕΕ, αμετανόητα υπερασπιζόμενες την πάγια θέση της Ευρώπης των λαών.

Αρνούνται πεισματικά να διατυπώσουν και να διεκδικήσουν το ανεκπλήρωτο δικαίωμα των εκμεταλλευομένων τάξεων στην διεκδίκηση της πολιτικής εξουσίας, υποτάσσονται στο κεφάλαιο, την ΕΕ και τον μηχανισμό του χρέους ως εργαλείο απόσπασης πλούτου από τις λαϊκές τάξεις και αποθησαύρισης των ισχυρών καπιταλιστικών μερίδων.

Διαβεβαιώνουν ότι μια «αναπτυξιακού» και σοσιαλδημοκρατικού τύπου διαχείριση της κρίσης είναι αναγκαία και εφικτή , αποκρύπτοντας ότι η εφαρμογή έστω και μόνο ενός μικρού τμήματος αυτής της πρότασης θα προϋπέθετε τη συνολική σύγκρουση με το κεφάλαιο.

4. Στην Ελλάδα τα αποτελέσματα των 2πλών εκλογών δεν ανέδειξαν σημαντικές μεταβολές στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Η συγκυρία καθορίζεται από την ικανότητα του κεφαλαίου να διατηρεί την ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία στις κεντρικές επιλογές του (ΕΕ και €, διαχείριση του χρέους δημόσιου και ιδιωτικού, ιδιωτικοποιήσεις, αλλαγές στην αγορά εργασίας), και να διατηρεί την πρωτοβουλία σε όλα τα μέτωπα με μικρές υποχωρήσεις στο ρυθμό εμπέδωσης των αναδιαρθρώσεων.

Η ιδεολογική ηγεμονία επιτυγχάνεται με στοιχεία την επικράτηση της λογικής του ταξικού συμβιβασμού στο συνδικαλιστικό κίνημα, την ηττοπάθεια, τον ατομισμό, τη διάβρωση της επίσημης Αριστεράς από την εύκολη συνθηματολογία, την αδυναμία συγκρότησης ριζικά διαφορετικού σχεδίου υπέρ των λαϊκών στρωμάτων, τον αυτοπεριορισμό σημαντικού τμήματος της αριστεράς εντός του συστήματος. Η πολιτική ηγεμονία συγκροτείται με όψεις κοινωνικών συμμαχιών με δεσπόζουσα ορισμένες αναγκαίες παραχωρήσεις που απαιτούνται για την απόσπαση «συναίνεσης» και πολιτικής στήριξης του κεφαλαίου από συγκεκριμένα ενδιάμεσα κοινωνικά τμήματα. Κάποια μεσαία στρώματα που ευνοούνται από τη ανεργία και διάλυση του πλαισίου προστασίας της εργασίας. Κάποια τμήματα εργαζομένων και συνταξιούχων, που αν και έχουν υποστεί μεγάλες ζημιές, αισθάνονται ότι η κυβέρνηση και τα Μνημόνια τους εξασφαλίζουν μια θέση στα όρια της επιβίωσης. Τα σώματα ασφαλείας, οι δικαστές, το σύνολο του κατασταλτικού μηχανισμού που διατηρούν σε γενικές γραμμές τα κεκτημένα τους. Μεσαία και ανώτερα στελέχη σε επιχειρήσεις και στη δημόσια διοίκηση.

5. Η ύπαρξη δυνατοτήτων και σε κάποιες περιπτώσεις εστιών εργατικής αντίστασης δεν αναιρούν ότι το κίνημα βρίσκεται σε περίοδο ύφεσης, τροφοδοτούμενη από τον κοινωνικό κατακερματισμό, την ανεργία, την υποχώρηση μαζικών πρακτικών της Αριστεράς (απεργίες, κινητοποιήσεις μεγάλης εμβέλειας) και την πολιτική μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητικές επιλογές έως και ταυτόσημες με την κυβέρνηση παρά την αναπτυσσόμενη εκλογική και πολιτική του δυναμική και την εμπέδωση της λογικής της εκλογικής αναμονής.

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

Σερβία-Αλβανία σημειώσατε...

Από : η ΣΠΙΘΑ


Τι; Το παιχνίδι διακόπηκε και το αν και πότε θα παιχτεί το υπόλοιπο είναι αδιάφορο ίσως. Ποιο σημείο να συμπληρώσει κανείς λοιπόν; Υπήρξαν νικητές; Υπήρξαν ηττημένοι; Σαφέστατα. Ηττημένοι οι λαοί των δύο χωρών - και όχι μόνο. Νικητές διάφοροι εθνικιστικοί κύκλοι και των δύο χωρών - τουλάχιστον προσωρινά - δράκες ανθρώπων με μαφιόζικη λειτουργία (τα ξέρουμε αυτά κι από τη "δική μας" Χρυσή Αυγή), και τόσο μακροπρόθεσμα όσο και κοντοπρόθεσμα οι Ιμπεριαλιστές...


Φαίνεται τελικά πως παρά τις σκηνές αιματοχυσίας που μας κατακλύζουν από παντού η αβάσταχτη ελαφρότητα της ανθρώπινης ύπαρξης αρνείται να μάθει άμα δεν πάθει - ενίοτε δε αρνείται να μάθει ακόμα και όταν παθαίνει. Έτσι λοιπόν, με την ευρύτερη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία να φλέγονται και να πνίγονται στο αίμα, εθνικιστικές λογικές φαίνεται να ανθούν και να επεκτείνονται παρά το προφανές της κατάληξής τους.
Η πολύπαθη περιοχή των Βαλκανίων δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Άλλωστε έχει να προσφέρει "λαμπρά δείγματα" εθνικιστικής γραφής ιστορικά, τέτοια μάλιστα που δίνουν στην περιοχή ακόμα και σήμερα απλόχερα το προσωνύμιο "πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης". Καμβά των εθνικιστικών παραληρημάτων αυτή τη φορά αποτέλεσε το γήπεδο της Παρτιζάν Βελιγραδίου που το βράδυ της Τρίτης 14 Οκτώβρη "φιλοξένησε" των αγώνα μεταξύ των εθνικών ομάδων της Σερβίας και της Αλβανίας. Προς το παρόν, ας αφήσουμε στην άκρη το γεγονός πως η ίδια η λογική που εμπνέει τις αναμετρήσεις μεταξύ "εθνικών αντιπροσωπευτικών συγκροτημάτων" είναι κατά βάση προβληματική. Δεν θα ασχοληθούμε ούτε με τις ιδεολογικές ορίζουσες του "ανταγωνιστικού" αθλητισμού οι οποίες σε περιπτώσεις αναμέτρησης "εθνικών ομάδων" λαμβάνουν ακόμα πιο έντονο χρώμα. Θα ξεκινήσουμε από τα ίδια τα γεγονότα και θα αποτολμήσουμε μια τοποθέτηση ως προς αυτά.

Μα το ντέρμπι είναι στημένο...

Θα μπορούσε κανείς να θυμηθεί πολλές περιπτώσεις όπου "θερμοκέφαλοι" εθνικιστές έκαναν ποδοσφαιρικούς αγώνες πεδίο της προπαγάνδας μίσους τους και είχαν "επεισοδιακή" κατάληξη. Αυτό που έγινε όμως το βράδυ της Τρίτης στο Βελιγράδι ήταν πιο ανησυχητικό και επικίνδυνο από το αποτέλεσμα της δράσης "μερικών θερμοκέφαλων στις κερκίδες". Φαίνεται πως το περιστατικό με το ιπτάμενο τηλεκατευθυνόμενο που έφερε σημαία με τον χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας ήταν μια προσχεδιασμένη προβοκάτσια από μεριάς της Αλβανικής αποστολής με στόχο να προκληθεί πολιτική ένταση μεταξύ των δύο χωρών και όχι μόνο. Με τον αδερφό του Αλβανού πρωθυπουργού να "συλλαμβάνεται για κατοχή τηλεχειριστηρίου" φαίνεται πως η συγκεκριμένη κίνηση ήταν σχεδιασμένη από τα υψηλότερα κλιμάκια της Αλβανικής κυβέρνησης (και ίσως και κέντρα που την υπερβαίνουν).
Σε παρόμοιες σκέψεις ωθούν τόσο η άμεση επίθεση που δέχτηκε ο Σέρβος παίκτης που κατέβασε τη σημαία από Αλβανούς ποδοσφαιριστές, όσο και η άρνηση της Αλβανικής αποστολής να αγωνιστεί αφού τα πνεύματα ηρέμησαν (;). Από την άλλη μεριά η αδράνεια των - συνήθως καλά οργανωμένων - Σέρβων - τουλάχιστον σε τέτοια θέματα, προκαλεί εντύπωση. Βέβαια η αδυναμία να προλάβει κανείς μια προβοκάτσια δεν ισοσκελίζει την ίδια την οργάνωση και την εκτέλεσή της.
Ο χρόνος έχει επίσης την δική του σημασία. Λίγες μόλις μέρες πριν από την 22α Οκτώβρη οπότε και ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα αναμένετο να επισκεφτεί το Βελιγράδι (η πρώτη επίσκεψη Αλβανού πρωθυπουργού στο Βελιγράδι έπειτα από 70 χρόνια). Οι δηλώσεις που αφορούν το συγκεκριμένο ζήτημα και από τις δύο μεριές είναι πιο εμπρηστικές από Αλβανικής μεριάς και πιο συγκρατημένες από Σερβικής (τουλάχιστον σε ότι αφορά "επίσημα" χείλη). Πέραν αυτής της γενικής διαπίστωσης δεν έχει και μεγάλο νόημα η ενασχόληση μαζί τους.

Κι από πριν ξεπουλημένο...

Στον φόντο της έντασης που διατρέχει τις σχέσεις των δύο χωρών από το 1990 και μετά, με το θέμα του Κοσόβου να έχει αφήσει πληγές ακόμα ανοιχτές, και με την όλο και αυξανόμενη ένταση τόσο διεθνώς όσο και στα Βαλκάνια, το συγκεκριμένο περιστατικό θα μπορούσε να σηματοδοτεί ανησυχητικές εξελίξεις. Σαν ίσως ο καλύτερος δείκτης των διαθέσεων του ιμπεριαλιστή επικυρίαρχου της περιοχής, η στάση της Αλβανικής κυβέρνησης είναι το βασικό ίσως θέμα που ανάδειξε το συγκεκριμένο περιστατικό. Πολύ κοντά στο να είναι το δεύτερο αμερικάνικο προτεκτοράτο στα Βαλκάνια - μετά το Κόσοβο - η στάση της Αλβανικής πολιτικής τάξης θα μπορούσε να μας πει πολλά για τις προθέσεις των Αμερικανών ιμπεριαλιστών που αυτή την ίδια στιγμή αιματοκυλούν και μια σειρά άλλων περιοχών (από το Κομπάνι και το Ιράκ, μέχρι το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ και όχι μόνο).

Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2014

2 Χρόνια Αριστερή Συσπείρωση - Διακήρυξη


Διακήρυξη



Η Αριστερή Συσπείρωση αποτελεί μία νέα πολιτική οργάνωση του χώρου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Συγκροτήθηκε μετά τη μαζική αποχώρηση της πλειοψηφίας μελών της ΑΡΑΣ και προέρχεται από το ρεύμα και την πολιτικοποίηση των κοινωνικών κινημάτων των τελευταίων 15 ετών με προσδιορισμό στο Συσπειρωσιακό αντισυνδιαχειριστικό μοντέλο και τη συγκρότηση αριστερών συσπειρωσιακών κοινωνικο-πολιτικών σχημάτων στους κοινωνικούς χώρους.

Συγκροτείται στη βάση των αρχών του επαναστατικού μαρξισμού, στις θεωρητικές επεξεργασίες των Μαρξ και Ένγκελς, στις λενινιστικές αρχές . Στη συμβολή των κομμουνιστικών ρευμάτων του 2ου μισού του εικοστού αιώνα, για το ρόλο της εργατικής τάξης και του κόμματος, τη συγκρότηση και ηγεμονία των παραγωγικών σχέσεων πάνω στις παραγωγικές δυνάμεις, τον ειδικό ρόλο του πολιτικού επιπέδου και το ρόλο της ιδεολογίας. Στην κριτική απέναντι στο ρεφορμισμό, τις στρεβλώσεις και την τελική ήττα του ιστορικού κομμουνιστικού κινήματος, στις αρχές του προλεταριακού διεθνισμού.

Αναφέρεται στην κληρονομιά των μεγάλων σοσιαλιστικών επαναστάσεων στη Ρωσία και την Κίνα, στα αντιιμπεριαλιστικά - απελευθερωτικά κινήματα και επαναστάσεις μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, στο ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα και τους αγώνες της εργατικής τάξης στα χρόνια της οικοδόμησης του καπιταλισμού στην Ελλάδα, στις ιστορικές παρακαταθήκες του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και των οργανώσεων τους, στον αγώνα για την εξουσία του ΔΣΕ. Τέλος, στους εργατικούς αγώνες τις δεκαετίες του ‘50 και ‘60, στην αντιδικτατορική πάλη, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, στα κοινωνικά κινήματα που ακολούθησαν, στους αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες για τη συμμετοχή της Ελλάδας στους πολέμους της Μέσης Ανατολής και της Γιουγκοσλαβίας.

Η Αριστερή Συσπείρωση είναι μία πολιτική οργάνωση που ορίζεται ως μεταβατική με στόχο την αναζήτηση και συμβολή στη συγκρότηση μίας επαναστατικής στρατηγικής για την ανατροπή των καπιταλιστικών σχέσεων και μέσω του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού στη μετάβαση στον κομμουνισμό. Υπό αυτή την έννοια βασικό στοιχείο της πολιτικής στρατηγικής της οργάνωσης είναι η συμβολή στην οικοδόμηση και ενσωμάτωση τελικά στον επαναστατικό φορέα της εργατικής τάξης.

Στο δρόμο αυτό απορρίπτουμε κάθε στρατηγική κυβερνητισμού και συνδιαχείρισης. Διαχωριζόμαστε από τις στρατηγικές συγκρότησης συμμαχιών του κεφαλαίου και της εργατικής τάξης. Εργαζόμαστε στην κατεύθυνση της υλοποίησης του στόχου για τη συγκρότηση μίας ταξικής συμμαχίας υπό την ηγεμονία της εργατικής τάξης με στόχο την επαναστατική κατάληψη της πολιτικής εξουσίας και τη συντριβή των κοινωνικών σχέσεων που συγκροτούνται στη βάση του καπιταλιστικού καταμερισμού εργασίας.

Εμμένουμε στην ανάγκη σύνδεσης, αλληλεπίδρασης και αλληλεξάρτησης του στρατηγικού στόχου με την τακτική μας, χωρίς να στρατεύουμε το δυναμικό μας σε τακτισμούς, όπου κάθε τακτικός ελιγμός θα αποκλείει συντρόφους από την πολιτική της οργάνωσης, αλλά και μετατρέπει το πολιτικό υποκείμενο έρμαιο των τακτισμών σε βάρος του στρατηγικού στόχου.

Επιδιώκουμε την παρέμβαση στην κατεύθυνση όξυνσης των αντιφάσεων της καπιταλιστικής συγκρότησης και των διαμεσολαβήσεων των κρατικών μηχανισμών, στην οικοδόμηση και πολιτικοποίηση κοινωνικών μετώπων ως σημείων συμπύκνωσης των αντιθέσεων της καπιταλιστικής στρατηγικής.

Η Αριστερή Συσπείρωση παρεμβαίνει στα κοινωνικά μέτωπα στην προσπάθεια οικοδόμησης μίας μαζικής γραμμής, με στόχο τη νικηφόρα έκβαση. Συμμετέχουμε και πρωτοστατούμε στην ίδρυση σχημάτων και συσπειρώσεων σε σωματεία και χώρους εργασίας, σε σχήματα γειτονιών , σε σχήματα συσπείρωσης και κοινής δράσης στο χώρο της νεολαίας. Επιδιώκουμε και συμμετέχουμε στον αγωνιστικό συντονισμό αυτών των σχημάτων με σεβασμό στη διαφορετική άποψη, τη σύνθεση και την κοινή δράση.

Η Αριστερή Συσπείρωση εκτιμά ότι έχει ιδιαίτερη αξία για την αυτοτελή συγκρότηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς η λειτουργία συσπειρωσιακών σχημάτων, την οποία επιδιώκουμε να διευρύνουμε συναντώντας αγωνιστές και συντρόφους που έχουν συμβάλλει σε αυτή την κατεύθυνση.

Η παρέμβαση στους κοινωνικούς χώρους και τις κοινωνικές συγκρούσεις, η παραγωγή μαζικής πολιτικής γραμμής αποτελεί το στοιχείο εφαρμογής της θεωρίας, δοκιμασίας της γραμμής της οργάνωσης και των μελών και αποτελεί αναγκαία συνθήκη για τη συγκρότηση της οργάνωσης και συμβολής στη σύνθεση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς των αγώνων σε αντιπαράθεση με την αριστερά των σαλονιών, του παραγοντισμού και της ήττας.

Ιδιαίτερα στην εποχή της έντασης της καπιταλιστικής κρίσης και της μνημονιακής σάρωσης, η διαμόρφωση ενός ευρέος αριστερού κοινωνικού μετώπου για την ανατροπή αποτελεί αναγκαίο μονόδρομο για τον κόσμο της εργασίας και προστασίας του λαϊκού εισοδήματος. Ενός μετώπου που θα συγκροτείται στη βάση της αποδέσμευσης από τις αυταπάτες της συνδιαχείρισης και της βελτίωσης των όρων υπαγωγής στις επιλογές της αστικής τάξης, της εξόδου από τη ζώνη του € και την Ε.Ε, της πλήρους διαγραφής του χρέους χωρίς υποσημειώσεις, της εθνικοποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα και κομβικών επιχειρήσεων, των μέτρων διασφάλισης του λαϊκού εισοδήματος.

Η Αριστερή Συσπείρωση στοχεύει στην οικοδόμηση ενός αυτοτελούς πολιτικού μετώπου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Η δυνατότητα συγκρότησης του μετώπου καθορίζεται από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα και τη στρατηγική των συνιστωσών της επαναστατικής αριστεράς. Επιβεβαιώνεται μέσα από τις παρεμβάσεις των οργανώσεων στις συσπειρώσεις κοινωνικών και εργασιακών χώρων. Κυρίως όμως, συγκροτείται και θα συγκροτηθεί στη βάση των αντιστάσεων και αγώνων των λαϊκών στρωμάτων στην επίθεση της αστικής τάξης την εποχή του μνημονίου.

Για αυτό το λόγο συνεχίζουμε να παρεμβαίνουμε και να επιχειρούμε στην κατεύθυνση της ανασυγκρότησης της αντικαπιταλιστικής αριστεράς . Συμμετέχουμε στo ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως μετωπικό σχήμα οργανώσεων και αγωνιστών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, επιδιώκοντας τη διεύρυνση του μετώπου, το βάθεμα του πολιτικού διαλόγου και την ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας του, την εμπλοκή του με τα κοινωνικά κινήματα και τους αγώνες, την ενίσχυση του μέσα από τις ανακατατάξεις, ρήξεις και αποδεσμεύσεις κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων της αριστεράς.

Τέλος η συγκρότηση της Αριστερής Συσπείρωσης γίνεται στη βάση της δημοκρατικής λειτουργίας, κατοχυρώνοντας το δικαίωμα της διαφωνίας για τα μέλη της, κόντρα σε λογικές ηγεμονισμού και γραφειοκρατικών συμβουλίων, με υλοποίηση των συλλογικών αποφάσεων.

Αριστερή Συσπείρωση 

Αθήνα 25 Οκτώβρη 2012

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2014

Δικάζουν τις παρελάσεις του λαού (video)




Η δίκη μπορεί να αναβλήθηκε αλλά να μην ξεχνιόμαστε...

Ο Γιώργος Τζαμάδανης στην ΕΤ3

Αριστερή Συσπείρωση - Νίκη στον αγώνα των εργαζομένων στα ναυπηγεία Ελευσίνας




Οι εργαζόμενο στα ναυπηγεία Ελευσίνας Πραγματοποιούν δυναμική κινητοποίηση από την Δευτέρα το Πρωί έχοντας καταλάβει το χώρο των Ναυπηγείων και έχοντας μπλοκάρει τις πύλες εισόδου -εξόδου και δεν επιτρέπουν στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρίας να εγκαταλείψουν το χώρο των ναυπηγείων.

Οι Εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Ελευσίνας παραμένουν απλήρωτοι εδώ και 9 μήνες. Την Ίδια στιγμή η Διοίκηση Ταβουλάρη , η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας εμπαίζουν τους εργαζόμενους ρίχνοντας τις ευθύνες ο ένας στον άλλο κάνοντας Μπαλάκι τους εργαζόμενους. Από τον Αύγουστο τους έχουν καταβληθέν μόλις 500 ευρώ όταν οι συνολικές οφειλές είναι από 5.000 έως 35.000 ευρώ κατάσταση η οποία είναι σε συνέχεια από τα προηγούμενα χρόνια που εργάζονταν με προκαταβολές και πληρωμές έναντι.

Μόνος τους στόχος είναι το κέρδος των εφοπλιστών.

Η Κυβέρνηση και οι μηχανισμοί του κράτους, εξυπηρετώντας το Κεφαλαίο και τις πολιτικές της ΕΕ που διασφαλίζουν τα κέρδη των τοκογλύφων τραπεζιτών, εφοπλιστών και βιομηχάνων, κάνει τα στραβά μάτια σε όσους αφήνουν απλήρωτους και ανασφάλιστους εργαζόμενους.

Για αυτούς είναι φυσιολογικό να πληρώνονται οι τόκοι των τραπεζών για το χρέος που δε μας ανήκει, να κουρεύονται τα θαλασσοδάνεια των εφοπλιστών και να εξυπηρετούνται με ευνοικούς όρους, όπως είναι αφύσικο να πληρώνονται οι εργαζόμενοι για τη δουλειά τους.

Το πρόβλημα στα Ναυπηγεία της Ελευσίνας δεν είναι ένα σημερινό πρόβλημα, είναι ένα πρόβλημα που χρονίζει και είναι αποτέλεσμα των πολιτικών των Κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, των πολιτικών συρρίκνωσης της βιομηχανίας της περιφέρειας της ΕΕ και του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Των τερατώδων εξοπλιστικών προγραμμάτων και των κρατικών προμηθειών, δώρων στο βιομηχανικό και εφοπλιστικό κεφάλαιο. Σήμερα είναι αναγκαίο να βρεθεί λύση για τους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία. Απαιτείται οι εργαζόμενοι να πάρουν τον έλεγχο στα χέρια τους. Με εθνικοποίηση των ναυπηγείων και όλων των μεγάλων κομβικών επιχειρήσεων και κοινωνικό εργατικό έλεγχο. Τη χρήση των υποδομών των ναυπηγείων για τη διασφάλιση της σύνδεσης των νησιών με μείωση του κόστους και το σπάσιμο της απομόνωσης εκτός τουριστικών περιόδων, τη μεταφορά προϊόντων για την εξυπηρέτηση των αναγκών των λαϊκών στρωμάτων, την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και την βελτίωση των υποδομών στις μεταφορές.

Να μπει ένα τέλος στην εποχή της ανεργίας και στον εκβιασμό των εργαζομένων ! Δεν θα γίνουμε οι δούλοι του 21ου αιώνα. Να ανατρέψουμε την πολιτική του μαύρου μετώπου Κεφαλαίου - ΕΕ - Κυβέρνσης με μαζικούς, ανατρεπτικούς αγώνες.
  • να πληρωθούν τώρα όλοι οι εργαζόμενοι και να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας
  • να διαγραφούν τα χρέη των εργαζομένων των ναυπηγείων στις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, που συσσωρεύτηκαν ως αποτέλεσμα της ασυδοσίας του κεφαλαίου. 

Τα συνδικάτα, το εργατικό κίνημα, ο λαός και η νεολαία να δώσουμε τη δική μας απάντηση, ενάντια στην ανεργία, στη μείωση μισθών, στην απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία , τις χιλιάδες απολύσεις.
Αριστερή Συσπείρωση
22/10/2014