ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2014

Κάποιοι  Πρέπει να γνωρίζουν:

 ότι ο Λαός θα το στήσει ξανά στην θέση του...

 και θα είναι μέρα μεσημέρι...

Ο οπαδός, ο Εθνικός, ο αντιφασίστας

Από:  Στο Κοκκινο

Διαβάστε ακόμα :

Ποιος ήταν ο οπαδός του Εθνικού, Κώστας Κατσούλης. Ο αγώνας του δίπλα στον Τεμπονέρα και η αριστερή του δράση (http://news247.gr/)

Αθλητικά Μιλάει στο Κόκκινο και την εκπομπή «Σκορ στο Κόκκινο» ο Γιώργος Χλωρός, πρώην συμφοιτητής του Κώστα Κατσούλη για τις κινητοποιήσεις με την δολοφονία Τεμπονέρα και την αντιφασιστική του δράση. Έδωσε μια μεγάλη μάχη για δύο εβδομάδες αλλά δεν τα κατάφερε… Ο Κώστας Κατσούλης έσβησε στα 46 του χρόνια λόγω της βαριάς εγκεφαλικής αιμορραγίας που προκλήθηκε από χτυπήματα που δέχτηκε στον αγώνα ανάμεσα στον Ηρόδοτο και τον Εθνικό για το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. 

Το διαδίκτυο όπως και τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης κατακλύζονται από το πρωί με συλλυπητήρια από οπαδούς άλλων ομάδων, από ομάδες, αθλητές… απλό κόσμο που γι ακόμη μια φορά βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα που μάθαμε να συνηθίζουμε. Θα ακολουθήσουν συλλυπητήριες ανακοινώσεις και από τους αρμόδιους φορείς του ελληνικού αθλητισμού, πιθανότατα να συνοδεύονται και από την υπόσχεση πως το «μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο». Τόσο κλισέ που πια μας ξεπερνάει…

Βλέπετε, κάτι ανάλογο ανέφεραν στο υστερόγραφό τους και οι ανακοινώσεις που ακολούθησαν μετά τον θάνατο του δάσκαλου Χαράλαμπου Μπλιώνα (1986) όταν μια φωτοβολίδα εκτοξεύθηκε από την απέναντι κερκίδα και καρφώθηκε στο λαιμό του, του 17χρονου Γιώργου Παναγιώτου (1991) που δέχτηκε ένα καπνογόνο στην κοιλιά. Όπως και των Φιλόππουλου (2007), Ρουσάκη (2011), Καρνέζη (1993), νέοι άνθρωποι που «δολοφονήθηκαν» από αντίπαλους οπαδούς σε ραντεβού θανάτου εκτός γηπέδων. 

Ο Κώστας, ο οπαδός, ο αντιφασίστας...

Ο Κώστας Κατσούλης, κρητικός στην καταγωγή έμεινε για χρόνια στον Πειραιά, ταυτίστηκε με την εξέδρα του Εθνικού, πρωτοστάτησε στην δημιουργία των «Πινέζων» όμως η δράση του δεν ήταν μόνο οπαδική… Είχε έντονη κοινωνική δραστηριότητα και στον Πειραιά αλλά και την Πάτρα όταν ως φοιτητής ήρθε αντιμέτωπος με τους τραμπούκους της ομάδας Καλαμπόκα μετά την δολοφονία του Τεμπονέρα και ήταν ανάμεσα σε εκείνους που δεν έλειψαν στιγμή από το δρόμο εκείνες τις «άγριες» μέρες, ούτε όταν και ο ίδιος χτυπήθηκε, ούτε τότε…

Το 1996 ο ίδιος όπως και ο αδελφός του Θύμιος δέχτηκαν επίθεση από Χρυσαυγίτες μετά από πορεία διαμαρτυρίας για το άνοιγμα γραφείων της Χ.Α στην περιοχή. Επειτα από πολλά χρόνια στον Πειραιά, ο Κώστας Κατσούλης επέστρεψε στα Χανιά πριν από λίγο καιρό προκειμένου να αναλάβει μια μικρή, οικογενειακή, τουριστική επιχείρηση. Έμεινε κοντά στην ομάδα αλλά και το κίνημα. Για κείνη ακριβώς την περίοδο της ζωής του, μίλησε στο Κόκκινο και την εκπομπή «Σκορ στο Κόκκινο», ο πρώην συμφοιτητής και φίλος Γιώργος Χλωρός.

«Ο Κώστας στην γραμμή του αγώνα μετά την δολοφονία του Τεμπονέρα»

«Δεν είχαμε μια συμπλοκή απλά οπαδών, δεν ήταν στενά οπαδικό ζήτημα, ήθελα λίγο να αναδείξουμε την μορφή του Κώστα, τουλάχιστον έτσι όπως τον γνωρίσαμε εμείς οι παλιοί συμφοιτητές του στο ΤΕΙ της Πάτρας από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90, είχα την τιμή να σπουδάζω μαζί του στο τμήμα τουριστικών επιχειρήσεων και γνώρισα τον Κώστα σαν ένα παιδί όχι ενταγμένο σε κάποια πολιτική συλλογικότητα, αλλά ενταγμένο στο κοινωνικό κίνημα. Ηταν μπροστάρης σε κάθε συνδικαλιστικό αγώνα που κάναμε στη σχολή σε μια εποχή που συνδέεται με τις καταλήψεις ενάντια στο νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου, την υπόθεση της δολοφονίας του Τεμπονέρα. 

Με τον Κώστα και άλλους συναδέλφους βρεθήκαμε σε εκείνον τον αγώνα. Ετυχε μάλιστα εκείνο το βράδυ με την δολοφονία του Τεμπονέρα, ο Κώστας να βρίσκεται μαζί με άλλους συναδέλφους την στιγμή που δέχτηκαν την επίθεση από την φασιστική συμμορία. Και μάλιστα αυτό που είναι ελάχιστα γνωστό, ο Κώστας ήταν από τους ανθρώπους που είχαν δεχτεί και χτυπήματα από τους συγκεκριμένους. Το ίδιο βράδυ της κατάληψης μετά τον θυμάμαι να είναι μεν χτυπημένος, να πονάει αλλά να μην θέλει να φύγει, να μην θέλει να εγκαταλείψει τους συναδέλφους του. Ο Κώστας ήταν στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα…», δήλωσε αρχικά ο Γιώργος Χλωρός.

«Επίθεση από χρυσαυγίτες»

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο περιστατικό της επίθεσης από τους χρυσαυγίτες στον Πειραιά. «Ως ενεργός πολίτης πια στον Πειραιά, είχε βρεθεί στην αντιφασιστική πορεία που χε γίνει τον Ιανουάριο του 1996 όταν η φασιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής άνοιγε γραφεία στο κέντρο του Πειραιά. Αν ανατρέξετε στα ιστορικά αρχεία θα δείτε ότι είναι αυτός και ο αδελφός του οι δύο αντιφασίστες που κυνηγήθηκαν από τους χρυσαυγίτες στο τέλος της πορείας, οι χρυσαυγίτες είχαν βγει σαν συμμορίες και εντόπιζαν απομονωμένους διαδηλωτές που έφευγαν και τους είχαν χτυπήσει και τους δύο».

Για το εάν υπάρχει ενδεχόμενο να είχε στοχοποιηθεί: «Δεν θα το απέκλεια γιατί μου κάνει εντύπωση αυτό που διαβάζω ότι δέχτηκε αυτός το πιο μεγάλο κύμα της επίθεσης, δεν θα το απέκλεια και θα ‘πρεπε ίσως να ψαχτεί περισσότερο».

''Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΗΝ ΛΕΙΨΙΑ ''

Χθες οι οπαδοί της Union Berlin πραγματοποίησα διαμαρτυρία εντός του γηπέδου για την εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου και τι καλύτερο αφού αντιμετώπιζα την ομάδα Red Bull Λειψίας,όπου η ομώνυμη εταιρεία εξαγόρασε τα δικαιώματα της ομάδας της Λειψίας και άλλαξε το όνομα και το σήμα.Με τους ''οπαδούς'' της Λειψίας να αποδέχονται την κατάσταση αυτή,όμως η γερμανική οπαδική σκηνή δεν αποδέχτηκε κάτι τέτοιο με αποτέλεσμα σε όποιο γήπεδο και να παίζει η Λειψία υπάρχουν παντού εναντίων τους!Στο χθεσινό αγώνα οι οπαδοί της Union Berlin γνωστοί για τις δυναμικές διαμαρτυρίες αλλά και πιστοί στο ιδεώδη του γνήσιου ποδοσφαίρου αποφασίσανε να γεμίζουν το πέταλο με μαύρες σακούλες και να κρεμάσουν ένα μεγάλο πανό γράφοντας ''Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΗΝ ΛΕΙΨΙΑ '' και για 15 λεπτά δεν φωνάζανε κανένα σύνθημα!Θέλοντας έτσι να φαίνεται σκηνικό νεκροταφείο και περνώντας έτσι το μήνυμα που έγραφε το πανό τους και πενθώντας για το ποδόσφαιρο που ''πουλήθηκε'' στην Λειψία...

Έπειτα αφού περάσανε τα 15 λεπτά άρχισαν τα συνθήματα και βγήκαν τα πανιά τους και το πέταλο πήρε τα χρώματα της ομάδας της Union που είναι ερυθρόλευκα!

Στο 88 ΤΥΠ της Λήμνου η κατάσταση για τους φαντάρους είναι τραγική

Από ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

Απίστευτα πράγματα φτάνουν κάθε μέρα στη Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων από κάθε μεριά της παραμεθορίου για την κατάσταση που επικρατεί στις μονάδες αλλά και το οικονομικό ξεζούμισμα των φαντάρων.

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση όμως που συμπυκνώνει ακριβώς την αντίληψη του ΓΕΣ για το πώς πρέπει να ζουν οι φαντάροι και τι ρόλο έχουν στον στρατό , έρχεται από την Λήμνο όπου η κατάσταση που μας περιγράφουν οι συνάδελφοι εκεί, φαίνεται μετά από τις αλλεπάλληλες καταγγελίες να αποτελούν τον κανόνα για τους φαντάρους στο νησί και όχι την εξαίρεση.
Πιο συγκεκριμένα , στο 88 ΤΥΠ της Λήμνου η κατάσταση για τους φαντάρους είναι τραγική.

Ατελείωτες υπηρεσίες και πάνω από μήνα χωρίς έξοδο για τους λιγοστούς φαντάρους που υπηρετούν εκεί. Οι άδειες δίνονται με το σταγονόμετρο τόσο που μπορεί να περάσει και δίμηνο για να δοθεί άδεια σε όποιον φαντάρο την ζητάει.


Η κατάσταση παραμένει ίδια για πολύ καιρό παρά τις προσπάθειες του διοικητή αντισυνταγματάρχη Βασιλόπουλου να την συμμαζέψει. Φαίνεται ότι αυτή την κατάσταση την καθορίζει ο ταξίαρχος του νησιού Τζούμης. Βλέπεις το ΓΕΣ πρέπει να εξασφαλίσει τους χιλιάδες φαντάρους που χρειάζονται ως Υπηρέτες των αξιωματικών στις Στρατιωτικές Κατασκηνώσεις.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, καταγράφεται και περιστατικό άρνησης του να δοθεί σε φαντάρο κατάσταση επιβίβασης αναγκάζοντας τον συνάδελφο να πληρώσει για την μετακίνηση του παρά τα όσα έταζε προεκλογικά ο πρώην Υπουργός Άμυνας Αβραμόπουλος για απεριόριστες καταστάσεις επιβίβασης.

Ουσιαστικά ΓΕΣ και Υπουργείο Άμυνας παίζουν βρώμικα πολιτικά παιχνίδια στη πλάτη των φαντάρων αφού με το νέο νόμο για τον Στρατό δημοσιοποιούσαν την απόφαση τους να επαναφέρουν το προηγούμενο καθεστώς κάλυψης του κόστους μετακίνησης των στρατιωτών στις άδειες τους, με καταστάσεις επιβίβασης για όσους υπηρετούσαν στις μακρινές μονάδες της παραμεθορίου.
Απαιτούμε εδώ και τώρα το ΓΕΣ να διευκρινίσει το τι γίνεται με τα δωρεάν εισιτήρια για τους φαντάρους. Δεν γίνεται, να μας υποχρεώνει να υπηρετήσουμε τόσο μακριά, να βιώσουμε αυτή την τραγική κατάσταση, και να πληρώνουμε για να γυρίσουμε σπίτια μας.
Καλούμε τον διοικητή της μονάδας να κλείσει όλες τις υπηρεσίες που δεν είναι αναγκαίες.
Εδώ και τώρα να σταλεί κόσμος στην μονάδα ώστε να αλλάξει άρδην η κατάσταση εκεί .

Το ΓΕΣ να απαντήσει σχετικά με το θέμα των καταστάσεων επιβίβασης και να τις χορηγήσει άμεσα για όλους τους φαντάρους που υπηρετούν στην παραμεθόριο.

Οι φαντάροι να βγουν παραπονούμενοι, να συγκροτήσουν Επιτροπές και να μην αφήσουν κανένα δικαίωμα μας χωρίς να το διεκδικήσουν.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΏΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΘΗΤΕΙΑ ΜΑΣ.

ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ, ΕΣΕΙΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ .

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

Αριστερή Συσπείρωση - Μάχη ενάντια στους φασίστες. Αγώνας για την Ανατροπή του συστήματος που τους στηρίζει.

Από Αριστερή Συσπείρωση 

Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την πολιτική δολοφονία του αγωνιστή Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από το θρασύδειλο μακρύ χέρι του κράτους και του άθλιου αστικού πολιτικού συστήματος, τη ναζιστική συμμορία Χρυσή Αυγή. Το ξέσπασμα λαϊκής οργής που ακολούθησε τη δολοφονία, έκρυψε προσωρινά τους φασίστες και τη συμμορία τους από τις γειτονιές, ανάγκασε τη συγκυβέρνηση σε αναδίπλωση - έστω και πρόσκαιρα - το κράτος σε μια απρόθυμη αποκάλυψη της δράσης της Χρυσής Αυγής και τη συμπίεση της τελευταίας από το κεντρικό κράτος που σήμερα προσπαθεί να ανατάξει.

Δεν περιμέναμε όμως τους υπουργούς και τα κρατικά φερέφωνα της αστικής πολιτικής να μάθουμε για τα φασιστικά φαινόμενα. Γνωρίζουμε καλά ότι η ταξική επιθεση και πάλη, ιδιαίτερα στις μέρες μας, είναι σκληρή! Γνωρίζουμε καλά ότι ο φασισμός δεν είναι μια τρομοκρατική απειλή γενικά και αόριστα αλλά αποτέλεσμα ενός καλού και οργανωμένου σχεδίου επιβολής της πολιτικής του κεφαλαίου σε καιρούς κρίσης που προετοιμάζεται χρόνια. Η είσοδος της ΧΑ στην «επίσημη» πολιτική μόνο τυχαία δεν είναι, αφού οργανώθηκε και ενισχύθηκε από κέντρα εντός του κρατικού μηχανισμού, κάτι που επιβεβαιώνεται από πλήθος γεγονότων, όπως η συνεργασία Χρυσαυγιτών και ΜΑΤ σε μια σειρά διαδηλώσεων, η εκπαίδευση των ταγμάτων εφόδου της νεοναζιστικής συμμορίας από στελέχη του

ελληνικού στρατού, η είσοδός και ανάπτυξη τους στους κατασταλτικούς μηχανισμούς, η σύνδεσή τους με κυκλώματα μαφιόζικου χαρακτήρα, η χρηματοδότηση τους από γνωστούς Κεφαλαιοκράτες - γκάνγκστερ, η πολύχρονη σχέση του αρχηγού τους Μιχαλολιάκου με την Ε.Υ.Π., η συνεργασία τους με το γραμματέα της κυβέρνησης Μπαλτάκο, η αναδείξη μελών τους στο στρατό και τους απόστρατους, ειδικά στις Ειδικές Δυνάμεις, τη Σχολή Ευελπίδων και σε συγκεκριμένες οργανώσεις αποστράτων, η υποστήριξη της από θύλακές της στο δικαστικό σύστημα και στην Εκκλησία.

Τα παραπάνω γίνονται ακόμη πιο έκδηλα σήμερα, όπου αφού τους μάντρωσαν, άρχισαν πάλι να τους χαϊδεύουν. Με τον δήθεν «αντιρατσιστικό» νόμο τους, έβαλαν τις νομικές προϋποθέσεις για να πέσουν στα μαλακά οι φασίστες. Για αυτό πρέπει να διατρανωθεί η απαίτηση για παραδειγματική τιμωρία όλων των ενόχων, άμεσων και ηθικών αυτουργών για τη δολοφονία του Π. Φύσσα και για όλες τις δολοφονικές και εγκληματικές ενέργειες της Χρυσής Αυγής.

Όποτε το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκφραστές του συναντούσαν μπροστά τους το εμπόδιο του μαζικού λαϊκού κινήματοςδε δίσταζαν να αξιοποιήσουν τους φασίστες για τη τρομοκράτηση του αγωνιζόμενου λαού και την ήττα του, από τη φασιστική κυβέρνηση της Ουκρανίας μέχρι την Ελλάδα. Η δολοφονία Φύσσα ήταν ο κρίκος στην αλυσίδα αυτής της πρακτικής που άναψε τη δίκαιη οργή του λαού. Όλη η μετεμφυλιακή ιστορία του ελληνικού αστικού κράτους είναι πλούσια από τέτοιες επιθέσεις από στελέχη «πρώτης γραμμής» του χώρου του φασισμού (Λαμπράκης, Τεμπονέρας κ.ά.). Οι συμμορίτικες τύπου επιθέσεις σε μεμονωμένους αγωνιστές ή σε συνδικαλιστικούς φορείς (Π.Α.ΜΕ.) και σε πλήθος πρωτοπόρων αγωνιστών της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. και όχι μόνο είναι μια κοινή πρακτική που συνεχίζεται και σήμερα.

Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται οι φασίστες και οι οργανωτές τους είναι ότι το μαζικό λαικό εργατικό κίνημα δε τρομοκρατείται. Όσο λυσσαλέα και να είναι η επίθεση τους μας γεμίζουν μόνο αποφασιστικότητα και τόλμη ώστε να πετύχουμε την οριστική συντριβή τους.

Άμεσος στόχος για το λαϊκό κίνημα είναι το ξερίζωμα του φασισμού από τις γειτονιές τα σχολεία τους χώρους εργασίας αλλά και η συντριβή της κρατικής καταστολής και βίας και εκδίωξη των ναζιστικών στοιχείων από τους κόλπους των μηχανισμών καταστολής. Παλεύουμε:

• για την καταδίκη των δολοφώνων της Χρυσής Αυγής και των πηγών χρηματοδότησης και ενίσχυσής της. Για να τσακιστεί η οικονομική και ποικολότροπη ενίσχυση της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής από το κράτος, εφοπλιστές, τραπεζίτες, μιντιάρχες και να αποκαλυφθούν οι ειδικές διασυνδέσεις της με τα κόμματα του παραδοσιακού δικομματισμού.

• για τη διάλυση των ΜΑΤ και της ομάδας ΔΕΛΤΑ, που αποτελούν άντρα φασιστικής δράσης και αντίληψης.

• για να συντριβούν ακροδεξιοί κρυπτοφασίστες στυλοβάτες της τρόικας και της εξαθλίωσης, που ενδημούν σε ομίλους και εφημερίδες που καλούσαν το «δημοκρατικό τόξο» σε συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή.

• για δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα στην εργασία, την εκπαίδευση, την υγεία.

Ο Π. Φύσσας θα δικαιωθεί πλήρως όταν τσακιστούν τα δολοφονικά δίκτυα των νεοναζί και των υποστηρικτών τους.

Ωστόσο, για να ξεριζωθούν οι φασίστες από τις γειτονιές, τα σχολεία, τους χώρους εργασίας, τον κρατικό μηχανισμό, την αγροτιά, όπως έχει ξανακάνει ο ελληνικός λαός στο παρελθόν, δεν αρκούν οι «αριστερές» κυβερνήσεις και η «δημοκρατική επαγρύπνηση». Η αποφασιστική νίκη απέναντι στο φασισμό απαιτεί διαρκή πάλη εργαζομένων και νεολαίας και κυρίως ένα καλά οργανωμένο και ταξικά προσανατολισμένο εργατικό κίνημα.

Στην κατεύθυνση αυτή απαιτείται η στράτευση όλων των κοινωνικών δυνάμεων της Αριστεράς, στη συγκρότηση ενός πλατιού αγωνιστικού μαχητικού μετώπου απέναντι στο φασιστικό φαινόμενο και ειδικά για την ανατροπή της πολιτικής που το τροφοδοτεί και το αναπαράγει. Σε ένα μέτωπο για την κατάργηση των μνημονίων, της απόκρουσης της επίθεσης του κεφαλαίου στην εργασία και την αντεπίθεση για την κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων και ελευθεριών, την καταπολέμηση της ανεργίας και της φτώχιας του λαού, την ανατροπή της κυβέρνησης των μνημονίων και κάθε κυβέρνησης της ανεργίας της φτώχιας και του κεφαλαίου, την ήττα της τρόικας Κεφάλαιο - ΕΕ - ΔΝΤ.

Καλούμε εργαζόμενους άνεργους και νεολαία στο συλλαλητήριο στις 18/9 στο Κερατσίνι και στο Σύνταγμα στις 19/9. Όλοι στον αγώνα να προετοιμάσουμε τους όρους της πραγματικής τους συντριβής!

Αριστερή Συσπείρωση

Αθήνα, 16/09/14

Αριστερή Συσπείρωση - Που πραγματικά στοχεύουν οι 180.000 διαγραφές των "αιωνίων"

Από Αριστερή Συσπείρωση 

Σε μια περίοδο όπου Τρόικα και Κυβέρνηση βρίσκονται σε συνεχείς διαπραγματεύσεις για την κορύφωση της επίθεσης στους εργαζόμενους της χώρας, το Υπουργείο Παιδείας δεν έχασε καθόλου χρόνο και ήδη από τα μέσα Αυγούστου εξήγγειλε τις 180.000 διαγραφές των "λιμνάζοντων" φοιτητών όλων των ιδρυμάτων της χώρας. Το γεγονός ότι για μια ακόμα φορά (πέρσι διαθεσιμότητες, τρία χρόνια πριν νόμος διαμαντοπούλου) το Υπουργείο Παιδείας εξαπολύει επίθεση στη τριτοβάθμια εκπαίδευση σε μια περίοδο εξεταστικών περιόδων δεν κρίνεται καθόλου τυχαίο, αλλά αντίθετα αποκαλύπτει τη μεθοδευμένη προσπάθεια του να εκμεταλλεύτει την εντατικοποιημένη καθημερινότητα και την παράλληλη αδράνεια των αγωνιζόμενων μπλοκ ώστε να εφαρμόσει όσο πιο αναίμακτα μπορεί πτυχές της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Έτσι και φέτος, μια χρονιά αμέσως μετά τις τρίμηνες κινητοποιήσεις και καταλήψεις των Φοιτητικών Συλλόγων, η κυβέρνηση έρχεται σε μια ευνοϊκά για αυτήν χρονική περίοδο να πάρει μια ιστορική ρεβάνς από το φοιτητικό κίνημα προσπαθώντας να επιβάλλει τελεσίδικα το μέτρο των διαγραφών.

Η διαγραφή των αιώνιων φοιτητών και η εισαγωγή περιοριστικών ανωτάτων ορίων φοίτησης αποτελούσε πάγια έκφραση του αστικού εκσυγχρονισμού για τον εκπαιδευτικό μηχανισμό με εξαιρετική σημασία καθώς επάγει άμεσες κοινωνικές πολιτικές και ιδεολογικές αντανακλάσεις στους εκπαιδευόμενους και διαμορφώνει ένα ευνοϊκό πολιτικό και ιδεολογικό συσχετισμό δύναμης για επόμενες αναδιαρθρωτικές τομές. Αναδιαρθρωτικές τομές οι οποίες αποτελούσαν αιτία πολέμου για το φοιτητικό σώμα μεταπολιτευτικά ακριβώς γιατί συγκλίνουν στη δημιουργία ενός νέου πανεπιστημίου όπου τόσο ο φοιτητής που φοιτεί σε αυτό όσο και ο απόφοιτος θα έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, σύμφωνα πάντα με τα πρότυπα που θέτει ο αστικός συνασπισμός εξουσίας και εξυπηρετούν τα συμφέροντα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Χαρακτηριστικά τα οποία αναπαράγονται και επιβάλλονται στο σημερινό φοιτητή πριν ακόμα μπει στη σχολή του, καθώς το σύνολο του εκπαιδευτικού μηχανισμού ήδη από το σχολείο έρχεται να επιβάλλει στο σημερινό νεολαίο μια εντατικοποιημένη καθημερινότητα που δε θα χωράει οτιδήποτε άλλο πέρα από το διάβασμα. Μια καθημερινότητα πλήρους εντατικοποίησης που έρχεται να οξυνθεί μέσω των πολλαπλών εξεταστικών φίλτρων ανά χρονιά, των θεμάτων από πανελλαδική τράπεζα και των ευρύτερων προσανατολισμών που έφερε ο νόμος για το Νέο Λύκειο. Έτσι γίνεται ξεκαθαρο ότι το μοντέλο του ιδανικού πρωτοετή που θα έχει εμπεδώσει τα ιδεολογήματα του ατομισμού και του ανταγωνισμού, του καριερισμού, της πλήρους πειθάρχησης στην εντατικοποίηση των σπουδών του θα παρέχουν τους όρους της πλήρους εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και της νομιμοποίησης του νέου αυταρχικού πανεπιστημίου.

Αδιαμφισβήτητα για μας, η κύρια όψη του μέτρου της διαγραφής έχει να κάνει με τη δημιουργία μιας τομής στην ίδια την υπόσταση και ταυτότητα του φοιτητή αναφορικά με τις θέσεις που θα έρθει να στελεχώσει στον παραγωγικό ιστό, ως μελλοντικός εργαζόμενος. Θέσεις όπως αυτή του μελλοντικού εργαζομένου-ωφελούμενου στα 5μηνα του ΕΣΠΑ, στα Voucher των ελαστικών ωραρίων της ανασφάλιστης εργασίας που θα πρέπει να είναι ευέλικτος, πειθήνιος, υπάκουος αλλά και αποστειρωμένος από κάθε έννοια συλλογικής διεκδίκησης. Με άλλα λόγια η όξυνση της εντατικοποίησης, η εμπέδωση των ατομικών όρων διαπραγμάτευσης και των εξατομικευμένων ιδεολογικών πρακτικών, η πλήρης εξάρτηση με όρους υποταγής στο καθηγητικό σώμα, η αποστείρωση και απομάκρυνση από τις κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες, το συλλογικό τρόπο έκφρασης και διεκδίκησης αποτελούν χαρακτηριστικά του μελλοντικού εργαζομένου που χρειάζεται το κεφάλαιο για να διασφαλίσει την κερδοφορία και την αναπαραγωγή του.

Ωστόσο οι επιπτώσεις των διαγραφών των "ανενεργών" φοιτητών στο σύνολο του φοιτητικού σώματος και του πανεπιστημίου δε σταματούν σε αυτό και δεν αφορούν μόνο την έγχαραξη στρεβλών χαρακτηριστικών στη φοιτητιώσα νεολαία ή την προετοιμασία της πλήρους εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Μάλιστα βλέποντας το πώς το Υπουργείο, σε αγαστή συνεργασία με τις απερχόμενες και πολύ παραπάνω τις νέες πιο αντιδραστικές Πρυτανείες, χειρίζεται το όλο ζήτημα ενώ στις 31 Αυγούστου δεν έχει υλοποιήσει το μέτρο των διαγραφών (όπως εξήγγειλε), ξεδιπλώνεται ένα πολύ καλά μεθοδευμένο σχέδιο από πλευράς του. Ένα σχέδιο το οποίο ήδη έχει αρχίσει να αναπαράγεται εντός των ιδρυμάτων που λέει "ο καλός" Οργανισμός λειτουργίας των ιδρυμάτων θα δώσει τη λύση.

Έτσι, το γεγονός ότι οι διαγραφές πήραν παράταση στα ιδρύματα δε σημαίνει ότι το Υπουργείο υποχωρεί αλλά ίσα ίσα φαίνεται να προχωράει πιο επιθετικά και να επισπεύδει μέσω της άμεσης συγκρότησης των Οργανισμών την ομαλή παγίωση της λογικής ‘’νόμος και τάξη’’στα ιδρύματα, ως απόρροια της ιδεολογικής συνέναισης της νεολαίας σε αυτήν και όχι με όρους κατασταλτικής επιβολής αυτής. Μια λογική η οποία θα ανοίξει το δρόμο της εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης πτυχή-πτυχή και μάλιστα όσο το δυνατόν πιο αναίμακτα.

Για να γίνει το τελευταίο πιο ξεκάθαρο, το υπουργείο φαίνεται να παίζει δυο ρόλους αυτή τη στιγμή: από τη μια απειλεί με διαγραφή ενός τεράστιου κομματιού φοιτητών και από την άλλη διακυρήσσει πως οι υπό διαγραφή φοιτητές μπορούν να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία στην προσπάθεια για την απόκτηση πτυχίου αφού οι Οργανισμοί λειτουργίας με την εφαρμογή τους θα ορίσουν ευνοϊκότερα κριτήρια διαγραφής και θα δώσουν επιπλέον παρατάσεις. Στην πραγματικότητα όμως οι Οργανισμοί που θα έρθουν να συγκροτηθούν στο άμεσο μέλλον, είναι το μέσο αυτό που επιζητά το υπουργείο με σκοπό να υλοποιήσει βήμα βήμα τις αναδιαρθρωτικές τομές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συγκεκριμένα θα είναι ένα καθοριστικό στάδιο, που από κοινού με την αυτορχικοποιήση του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας της εκάστοτε σχολής που θα έρθει αμέσως μετά, θα οδηγήσει στην πλήρη εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου (διασπάσεις πτυχίων, δίδακτρα, ατομικός φάκελος προσόντων, πιστωτικές μονάδες, διαγραφές) και στη δημιουργία των προϋποθέσεων για νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολών σε όλα τα ιδρύματα της χώρας. Όλα τα παραπάνω συγκλίνουν στη δημιουργία ενός νέου πανεπιστημίου που θα λειτουργεί σύμφωνα πάντα με τα πρότυπα που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρότυπα τα οποία το Υπουργείο συνεχώς επικαλείται μέσω μιας σειράς πορισμάτων διαδοχικών εξωτερικών αξιολογήσεων και προσπαθεί να επιβάλλει όλο και πιο επιθετικά μέσω της σύνδεσης της αξιολόγησης με τη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων.

Επομένως το ζήτημα των 180.000 διαγραφών σήμερα δεν μπορεί να αναλύεται ούτε να αντιμετωπίζεται με απόλυτη αυτοτέλεια παραβλέποντας ότι οι υπό διαμόρφωση Οργανισμοί αλλά και τα πορίσματα των εξωτερικών αξιολογήσεων, καθώς και οι μελλούμενες αναδιαρθρωτικές κινήσεις συναρτώνται άμεσα με τις αντανακλάσεις που έχει αυτή η πτυχή της αναδιάρθρωσης στο φοιτητικό σώμα αλλά και εν γένει στα χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού μηχανισμού. Το μέτρο των διαγραφών έχει άμεση συνάρτηση με την ψήφιση των Οργανισμών στα Ιδρύματα το επόμενο διάστημα, δεδομένου ότι ο όγκος των αιώνιων φοιτητών που δεν πρόκειται να διαγραφούν με βάση τη βελτιωτική τροπολογία του Λοβέρδου θα χρησιμοποιηθούν με τη μορφή του εκβιασμού ως βασικός μοχλός πίεσης για το προχώρημα της αναδιάρθρωσης παίζοντας ανάλογο ρόλο με αυτό που διαδραμάτισαν οι υπό ομηρεία διοικητικοί κατά τη ψήφιση των προσχεδίων των Οργανισμών. Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για το μέλλον του πανεπιστημίου οι Φοιτητικοί Σύλλογοι πρέπει να παρουσιάσουν αναβαθμισμένα αντανακλαστικά και να στείλουν μήνυμα ότι οι φοιτητές δε θα πέσουν θήμα των εκβιασμών Πρυτάνεων-Υπουργείου ούτε θα μείνουν απλοί παρατηρητές όταν οι Οργανισμοί θα συγκροτούνται και οι συνάδελφοι τους θα διαγράφονται.

Αδιαμφισβήτητα για εμάς η μάχη ενάντια στις διαγραφές, παρά τις δυσκολίες της συγκυρίας, δεν αποτελεί μια μάχη που πρέπει να δοθεί για την τιμή των όπλων. Πόσο μάλλον άμα δουμε τι θα συμβόλιζε μια τέτοια συμβολική αντιμετώπιση από πλευράς του φοιτητικού κινήματος και πολύ παραπάνω τι θα σήμαινε για την εφαρμογή του συνόλου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Η χάραξη ενός μάχιμου πολιτικού σχεδιασμού πανελλαδικού χαρακτήρα που θα συσπειρώσει το σύνολο των φοιτητών και θα τους βγάλει ξανά στο δρόμο κρίνεται αναγκαία αυτήν την περίοδο.

Σε πρώτο επίπεδο, επιτακτική κρίνεται η ανάγκη για άνοιγμα του ζητήματος στο εσωτερικό των Συλλόγων με καθημερινή παρέμβαση, ανακοινώσεις, μοιράσματα και μαζικές γενικές συνελεύσεις. Παράλληλα απαραίτητη είναι η παρεμπόδιση οποιασδήποτε αποστολής περαιτέρω στοιχείων για τους υπό διαγραφή φοιτητές, με παραστάσεις διαμαρτυρίας στους κοσμήτορες των σχολών και τμημάτων της χώρας, οι κρούσεις στη γραμμάτεια και η απαίτηση από την πρώτη στιγμή από τις Πρυτανείες να πάρουν πολιτικές αποφάσεις αντίθετες στη διαγραφή φοιτητών και τη συγκρότηση Οργανισμών. Οι καταλήψεις των διοικητικών δομών (γραμματείες, κοσμητείες, πρυτανείες) με αποφάσεις των Φοιτητικών Συλλόγων, στο ενδεχόμενο όπου θα επιχειρηθούν να αποσταλλούν στοιχεία είτε να συγκροτηθούν Οργανισμοί αποτελούν το επόμενο στάδιο. Επίσης η επιθετική στάση των Φοιτητικών Συλλόγων απέναντι στους νέους αντιδραστικούς πρυτάνεις και τα αυταρχικότερα διοικητικά όργανα είναι ζωτικής σημασίας αυτήν την περίοδο με σκοπό να απονομιμοποιηθούν στο σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας οι υπερεξουσίες των πρυτάνεων, με παράλληλη μάλιστα στοχοποίηση τους. Τέλος η υποδοχή των φετινών πρωτοετών με μαζική και αναβαθμισμένη παρέμβαση που να στοχεύει στην ανατροπή των στρεβλών χαρακτηριστικών τους τα οποία ήδη έχουν διαμορφωθεί από το σχολείο αποτελεί μια άλλη προτεραιότητα των σχημάτων. Όλα τα παραπάνω θα δημιουργήσουν τους όρους και τις προϋποθέσεις για όξυνση των κινητοποιήσεων και για τη δυναμική επανεφάνιση του φοιτητικού κινήματος και πάλι στο προσκήνιο που με συγκρουσιακά χαρακτηριστικά θα βγει στο δρόμο και θα αγωνιστεί για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο και ένα καλύτερο αύριο.

ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΔΕ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ

Τομέας Νεολαίας 

Αριστερή Συσπείρωση

40 Χρονιά ΠΑΣΟΚ (Ιστορικές Στιγμές) VIDEO - Γ. Κουρής: Μόνο τσιμπούκια έκανε στον Ανδρέα η Μιμή

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ - ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ

Κάλεσμα για κοινή πορεία των κοινωνικών κινημάτων στη ΔΕΘ (Σαβ. 6/9/2014)

Κάλεσμα για κοινή πορεία των κοινωνικών κινημάτων στη ΔΕΘ (Σαβ. 6/9/2014)

Όλοι εμείς που, εδώ και χρόνια, αγωνιζόμαστε ενάντια στις καταστροφικές εξορύξεις στη Χαλκιδική, διεκδικώντας το δικαίωμα στη ζωή, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία, καλούμε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, συνταξιούχο, νέο, αγωνιζόμενο πολίτη να διεκδικήσουμε μαζί ένα καλύτερο αύριο και δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα αλληλεγγύης, συντροφικότητας και αγώνα.

Στα χρόνια των μνημονίων, της λιτότητας, του ξεπουλήματος, της καταστολής, της άθλιας προπαγάνδας, των εκπτώσεων στη δημοκρατία και της συντεταγμένης επίθεσης σε ανθρώπινα, πολιτικά, εργασιακά και ατομικά δικαιώματα, την απάντηση θα δώσουν τα κοινωνικά κινήματα και οι δομές αλληλεγγύης.

Πιστεύουμε ότι με την αλληλεγγύη, τη συνεργασία και τους κοινούς αγώνες μπορούμε να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Χωρίς ηγέτες, καθοδηγητές και σωτήρες. Όλοι μαζί μπορούμε να προστατέψουμε τα δικαιώματά μας, το περιβάλλον, την υγεία, την παιδεία, την πλουραλιστική ενημέρωση, την εργασία.

Σας καλούμε, σε μια μαζική, ανεξάρτητη και αυτόνομη κινητοποίηση στη

Θεσσαλονίκη το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 5:00 μ.μ. στην Αγία Σοφία,

όπου τα κοινωνικά κινήματα θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας σ’ ένα κοινό μέτωπο ενάντια στην εξαθλίωση, το ξεπούλημα, την καταστροφή και την απαξίωσή μας

Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής & Θεσσαλονίκης

ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

Διαμαρτυρία φοιτητών κατά Φορτσάκη (Video)

Με πανό και συνθήματα «υποδέχτηκαν» οι φοιτητές του ΕΚΠΑ τον νέο πρύτανη, Θεόδωρο Φορτσάκη, κατά τη διάρκεια του αγιασμού.Οι περίπου 100 φοιτητές μπήκαν στην αίθουσα όπου διεξαγόταν η τελετή και διαμαρτυρήθηκαν αναφορικά με το θέμα των διαγραφών, το άσυλο και τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων.

Να πολεμήσουμε τον ρατσισμό και τον φασισμό της ακροδεξιάς κυβέρνησης και των Χρυσαυγιτών

Από : Κίνημα στη Πόλη του Ζωγράφου 

Η διακυβέρνηση της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες οδήγησε ρατσιστικές και φασιστικές οργανώσεις να βρούν χώρο και να δράσουν. Το κεφάλαιο και η ελληνική κυβέρνηση δημιουργούν σε αγαστή συνεργασία με τα ΜΜΕ, τροφοδοτούν κι ενισχύουν φαινόμενα ρατσιστικής βίας και ξενοφοβίας, με στόχο να κατακερματίσουν και διαλύσουν την εργατική τάξη. Ενισχύουν τον αυταρχισμό του κράτους για να ελέγξουν και καθυποτάξουν τους εργαζομένους. 

Ο κυρίαρχος εκφραστής του φασισμού στην Ελλάδα βέβαια είναι η Χρυσή Αυγή. Είναι όμως αυθεντικό παιδί του αυταρχισμού της ακροδεξιάς κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου και γενικότερα παιδί της μνημονιακής πολιτικής της βαρβαρότητας, της κουλτούρα του υπόκοσμου, της διαπλοκής, της βίας, του μίσους σε βάρος του διαφορετικού και του αδύναμου. Οι χρυσαυγίτες αποδείχτηκαν δολοφόνοι μεταναστών, αλλά και του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα. Μπορεί ο Σαμαράς να «έβαλε» στη φυλακή κάποιους από αυτούς, όχι όμως γιατί είναι αντιφασίστας αλλά γιατί η Χρυσή Αυγή ξέφυγε από τα χέρια του κράτους. Οι φασίστες ανα το παρελθόν αλλά και σήμερα στηρίζονται από εφοπλιστές και από το κεφάλαιο και δεν είναι καθόλου αντισυστημικοί. Αντίθετα, όπως έδειξε η υπόθεση Μπαλτάκου, οι Χρυσαυγίτες επικοινωνούσαν απευθείας με το γραφείο του πρωθυπουργού Σαμαρά.
Ενώ μια νέα περίοδος “αγιοποίησης” του φασισμού μέσω των ΜΜΕ λαμβάνει χώρα, η κυβέρνηση φέρνει ένα "νέο αντιρατσιστικό" νομοσχέδιο. Στην πράξη ωστόσο αυτό δεν προσφέρει τίποτε. Συγκαλύπτει ρατσιστικές επιθέσεις και οπλίζει νόμιμα το χέρι των κρατικών – αλλά και παρακρατικών - εργοδοτικών - κατασταλτικών μηχανισμών, προβλέποντας από απλές επιπλήξεις έως και πολύ μικρές ποινές φυλάκισης ενώ απαλλάσσει από κάθε ευθύνη τους δημόσιους λειτουργούς όπως είναι οι αστυνομικοί, οι πολιτικοί, οι δικαστές και οι ιερείς. Παράλληλα, δεν μεριμνεί για τα θύματα καθώς το μόνο που τους εξασφαλίζει είναι η απαλλαγή τους από το παράβολο σε μια ενδεχόμενη δίκη! Την ίδια στιγμή μεταθέτει τη συζήτηση σε άλλα ζητήματα, όπως οι γενοκτονίες των Ποντίων κ.α., ποινικοποιώντας ουσιαστικά τον δημοκρατικό, επιστημονικό και ιστοριογραφικό διάλογο πάνω σε ανοιχτά ακόμα στην ιστορία θέματα. Ακόμα, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η συζήτηση για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο έχει φέρει στην επιφάνεια όλον αυτόν τον εσμό της αντίδρασης εντός και εκτός κυβέρνησης δίνοντας ρόλο και λόγο σε εκκλησιαστικούς παράγοντες, αλλά και αποκαλύπτοντας τις πραγματικές απόψεις των κυβερνητικών παραγόντων, όπως π.χ. του Νικολόπουλου.
Τα περιστατικά ρατσιστικής βίας των τελευταίων ετών εντείνονται τον τελευταίο καιρό. Οι πρόσφατες επιθέσεις εναντίον ομοφυλόφιλων από ακροδεξιούς στο Παγκράτι, από αστυνομικούς στην Αθήνα απλά προστίθενται στην συνεχή φασιστική βία που αναπτύσσεται σε όλη την χώρα. Οι δολοφονικές επιθέσεις στους εργάτες της Μανωλάδας και η αθώωση των μπράβων του φρουτοέμπορα Βαγγελάτου, η δολοφονία οικονομικών προσφύγων και παιδιών στο Φαρμακονήσι, η μετατροπή του Αιγαίου σε θάλασσα νεκρών, οι επιχειρήσεις σκούπα και οι άγριοι ξυλοδαρμοί μεταναστών στην Ομόνοια, το Μεταξουργείο και αλλού, η δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, η στοχοποίηση, οι δολοφονίες και οι επιθέσεις ενάντια σε αγωνιστές και συλλογικότητες του αντιφασιστικού και αντιρατσιστικού κινήματος, τα κηρύγματα μίσους στα σχολεία, τα συσσίτια της ντροπής που καλλιεργούν τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο πρακτικών του κεφαλαίου και της κυβέρνησης με τη βοήθεια και την καθοδήγηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο φασισμός έρχεται για να τρομοκρατήσει, έρχεται για να εξαθλιώσει, έρχεται για να σκοτώσει.... Εμείς αυτό που λέμε είναι πως στις γειτονιές μας δεν χωράει ο σκοταδισμός και η σαπίλα του υπόκοσμου. Στου Ζωγράφου, τα Ιλίσσια ,το Γουδί δεν χωράνε μπράβοι και τραμπούκοι και πως μόνο αν κατανοήσουμε όλοι ποιοί είναι θα τους αντιμετωπίσουμε χωρίς φόβο αποτελεσματικά. Σε κανένα δημοτικό συμβούλιο δε θα επιτρέψουμε να αναπτυχθεί το φασιστικό δηλητήριο, δε αφήσουμε κανέναν φασίστα δημοτικό σύμβουλο να κηρύσσει το φασιστικό μίσος.
Καλούμε όλες τους πολίτες, όλες τις αριστερές δυνάμεις δυνάμεων ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό. Ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ που προάγουν και στηρίζουν το φασισμό και το βαθύ κράτος .

Παλεύουμε για:
• Πλήρη ένταξη και νομιμοποίηση των μεταναστών με πλήρη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα
• Χορήγηση άσυλου σε πρόσφυγες θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και των αυταρχικών καθεστώτων με γρήγορες διαδικασίες
• Ίδια εργασιακά και πολιτικά δικαιώματα για την εργατική τάξη χωρίς διαιρέσεις
• Άμεσο κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών
• Ανάδειξη του ρατσιστικού και εκτελεστικού ρόλου που υπηρετεί το ελληνικό κράτος σε πλήρη ταύτιση με τη Χ.Α., στα πλαίσια του ΦΡΟΝΤΕΞ και της συνθήκης ΔΟΥΒΛΙΝΟ II και ΣΕΝΓΚΕΝ
• Ανθρώπινη και ισότιμη μεταχείριση όσων από αυτούς διαμένουν στη χώρα μας
• Κατάργηση του ΔΟΥΒΛΙΝΟ II και ελεύθερη μετακίνηση μεταναστών εντός της Ε.Ε.
• Απόδοση ευθυνών και παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων για φαινόμενα ρατσιστικής βίας και δολοφονικών επιθέσεων

Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες! Καμία ανοχή στην κρατική καταστολή! Έξω τώρα από την Ε.Ε. που εξυπηρετεί τα οφέλη του κεφαλαίου εις βάρος όλων των κοινωνικά αδύναμων.

ΚΙΝΗΜΑ στην ΠΟΛΗ

Αριστερή ενωτική δημοτική κίνηση στις γειτονιές του Ζωγράφου

http://kinimastinpoli.blogspot.gr/

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΔΕΘ 6/9/2014

2ο πολιτικό - πολιτιστικό camping τομέα νεολαίας Αριστερής Συσπείρωσης

Από Αριστερή Συσπείρωση 

Το δεύτερο πολιτικό - πολιτιστικό κάμπινγκ του τομέα νεολαίας της Αριστερής Συσπείρωσης, εκτός από περίοδο χαλάρωσης και διακοπών, φιλοδοξεί να αποτελέσει και πεδίο συλλογικού προβληματισμού, ανάδειξης μιας άλλης φυσιογνωμίας και κουλτούρας, αλλά και προετοιμασία για τις μάχες που έρχονται.

από 1 έως 6 Αυγούστου, στην Καστροσυκιά Πρεβέζης, στο camping Αστερίας

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ
- Σάββατο 2/8 στις 19.00
Η Αριστερά και το ζήτημα της εξουσίας
- Κυριακή 3/8 στις 19.00
Περιφερειακές συγκρούσεις τον καιρό της κρίσης
- Δευτέρα 4/8 στις 19.00
Η συγκυρία στα πανεπιστήμια. Δυνατότητες και προοπτικές για τα ΕΑΑΚ και το φοιτητικό κίνημα

...καθώς και καθημερινές πολιτικές κουβέντες, μουσικές βραδιές, πάρτυ κι άλλες δραστηριότητες.


Δείτε ΕΔΩ το φυλλάδιο του camping σε .pdf

Άλλος ένας «προνομιούχος», λιγνιτωρύχος στο χώμα

Από ΣΕΕΝ "Εργατική Αλληλεγγύη"

Συνεχίζεται δυστυχώς το «μαύρο γαϊτανάκι του πόνου και του τρόμου» στο Λεκανοπέδιο της Δυτικής Μακεδονίας. Αυτή τη φορά νεκρός είναι ένας 42χρονος, πατέρας δυο ανήλικων παιδιών, που δούλευε ως χειριστής σκαπτικού μηχανήματος στα «σκληρά» του Νοτίου Πεδίου και «κατέληξε» στο νοσοκομείο της Κοζάνης αφού είχε τραυματιστεί σοβαρά σε σύγκρουση του σκαπτικού που χειριζόταν με χωματουργικό όχημα των ορυχείων.

Τι φταίει όμως και τόσοι συνάδελφοί μας, νέοι άνθρωποι επί το πλείστον, ξεκινάν υγιέστατοι από το σπίτι τους για ένα μεροκάματο και δεν επιστρέφουν ποτέ στις οικογένειές τους;

Τα επίσημα καταγεγραμμένα αίτια από τη ΔΕΗ και το κράτος είναι πανομοιότυπα και σταθερά εδώ και πάρα πολλά χρόνια: «Απροσεξία», «μη τήρηση των μέτρων ασφάλειας» με ευθύνη πάντα του θύματος, «υπερβάλλον ζήλος» κ.α

Όμως οι βαθύτερες και πραγματικές αιτίες είναι άλλες:

1. Μη τήρηση μέτρων ασφάλειας λόγω εργοδοτικής πίεσης για αύξηση παραγωγής
2. Εντατικοποίηση της εργασίας
3. Μείωση του προσωπικού (100%) στα μέτωπα παραγωγής
4. Ελλιπή συντήρηση λόγω έλλειψης προσωπικού
5. Άγχος και εργασιακό στρες που πολλαπλασιάζεται ειδικά τα τελευταία χρόνια που δυσκολεύουν οι συνθήκες επιβίωσης των εργατικών και λαϊκών οικογενειών
6. Έλλειψη προληπτικής πολιτικής
7. Ανυπαρξίας ελεγκτικών μηχανισμών στην Περιοχή (Ανυπαρξία Επιθεώρησης Μεταλλείων)

Οι ηθικοί αλλά και φυσικοί αυτουργοί αυτών των εργοδοτικών εγκλημάτων, επομένως είναι όλοι αυτοί που απαγορεύουν δια νόμου τις προσλήψεις αδιαφορώντας για τις συνέπειες, που θέλουν περισσότερη δουλειά από λιγότερα άτομα, που με αλλεπάλληλα μέτρα έκαναν κόλαση τη ζωή των εργαζομένων και του λαού.

Εγκληματίες είναι η Κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Τρόικα και η διοίκηση που υλοποιεί αυτή την αντεργατική καταστροφική πολιτική.

Να προστατέψουμε τους εαυτούς μας και τους συναδέλφους μας με ευθύνη και των συνδικάτων!Ανυπακοή στις εντολές για εκτέλεση εργασιών χωρίς την ύπαρξη όλων των αναγκαίων μέτρων Ασφαλείας και Υγιεινής της Εργασίας.

«Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές

κι εμείς θρηνούμε ανθρώπινες ζωές»

Το γραφείο τύπου του ΣΕΕΝ "Εργατική Αλληλεγγύη"

Κοζάνη 18/7/2014

Αριστερή Συσπείρωση - Αλληλεγγύη στο δοκιμαζόμενο Παλαιστινιακό Λαό

Από Αριστερή Συσπείρωση

Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι εικόνες από το αιματοκύλισμα στην περιοχή της λωρίδας της Γάζας συγκλονίζουν. Το κράτος του Ισραήλ έχει εξαπολύσει μια ανελέητη στρατιωτική δύναμη, η οποία σαν γνήσια απόγονος των τεράτων της ιστορίας και όντας ολοκληρωμένη και τελειοποιημένη τεχνολογικά με πιο αποτελεσματικά και θανατηφόρα όπλα κάνει αυτό για το οποίο πληρώνεται. Δηλαδή σκορπά τον τρόμο στις ζωές εκατομμύριων αμάχων Παλαιστινίων. Στην στυγερή αυτή ανθρωποσφαγή εκτός του κράτους του Ισραήλ συνένοχοι είναι οι ΗΠΑ και η δήθεν «ουδέτερη» ΕΕ, που συναινούν σε αυτό το άγριο έγκλημα για τα δικά τους οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.

Το αμερικάνικο κεφάλαιο επιζητά την ισχυροποίηση του Ισραήλ αφού εξαρχής ο λόγος που οι ΗΠΑ συνέβαλλαν στη δημιουργία του αυθαίρετου ισραηλίτικου κράτους ήταν να δημιουργήσουν ένα ισχυρό προπύργιο ώστε να μπορούν να έχουν τον πλήρη έλεγχο και εποπτεία των πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίων της ευρύτερης περιοχής, τα οποία είναι άφθονα. Για το κέρδος δεν διστάζουν σε τίποτα…

Από την άλλη, η όλο και πιο φασιστική Ε.Ε. αποδεικνύει για δεύτερη φορά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά και τα γεγονότα της Ουκρανίας ότι ο παράγοντας ανθρώπινη ζωή δεν υπάρχει στο σκεπτικό με το οποίο λειτουργεί. Η διπλωματία της ασκείται μόνο όταν χρειαστεί να επιβληθούν επιπρόσθετα μέτρα στα κράτη μέλη εις βάρος των κοινωνικά χαμηλότερων και πουθενά αλλού. Τηρεί σιγήν ιχθύος σε ένα όλο και πιο φρικαλέο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας…

Στο επίκεντρο αυτών των πραγματικά αδίστακτων σχεδίων και της μοχθηρής προσπάθειας για καλύτερους όρους κερδοφορίας στο παιχνίδι του ανταγωνισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων βρίσκεται ο Παλαιστινιακός Λαός! Για τα σχέδια των αστών, οικογένειες οφείλουν να ξεκληριστούν και παιδιά, νέοι και γέροντες οφείλουν να δολοφονηθούν εν ψυχρώ ή στην καλύτερη -να κατακρεουργηθούν μετά από κάθε τρισάθλια επιδρομή του ισραηλινού στρατού. Οι Παλαιστίνιοι συνεχίζουν να πληρώνουν έναν αέναο φόρο αίματος, εξαιτίας ενός σχεδίου που σκοπεύει να τους εξαφανίσει στην κυριολεξία από εδάφη που ιστορικά χρόνια πριν τεχνητώς θεσπιστεί το κράτος του Ισραήλ κατοικούνταν από αυτούς.

Eκφράζουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας στο δοκιμαζόμενο Παλαιστινιακό λαό! Καταγγέλλουμε το έγκλημα γενοκτονίας που όχι μόνο τώρα αλλά δεκαετίες συντελείται εις βάρος των Παλαιστινίων από το κράτος τρομοκράτης του Ισραήλ και τους συμμάχους τους.

Υπεύθυνοι για τη τυφλή, ρατσιστική επίθεση εναντίων αμάχων και παιδιών, υπάρχουν και είναι οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ. Συνένοχη είναι η ελληνική και η κυπριακή κυβέρνηση που στηρίζουν προκλητικά τη βαρβαρότητα, λειτουργώντας ως μεσάζοντες των συμφερόντων της άρχουσας τάξης με τις αντίστοιχες του Ισραήλ των ΗΠΑ και της ΕΕ για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Υπογράφουν εμπορικές σχέσεις, μοιράζουν τις ζώνες εκμετάλλευσης, ξεπουλάνε τον ορυκτό και φυσικό πλούτο με το ίδιο χέρι που δολοφονούν λαούς ως εισπράκτορες χαρατζίδες των πετρελαϊκών κολοσών και εμπόρων όπλων, των μεγαλοεργολάβων, των τραπεζιτών και των εφοπλιστών.

Όλες οι προοδευτικές δυνάμεις, τα εργατικά κόμματα, οι λοιπές οργανώσεις και συλλογικότητες, τα μέτωπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να αγκαλιάσουν το Παλαιστινιακό ζήτημα και να αναλάβουν δράση για το σταμάτημα της επίθεσης. Από τη Γιουγκοσλαβία και την Ουκρανία, τη λατινική Αμερική, την Παλαιστίνη, τη Συρία και το Ιράκ, οι ιμπεριαλιστές αιμοτοκυλούν τους λαούς, δολοφονούν παιδιά και αμάχους, εγκαθιστούν τρομοκρατικές φασιστικές συμμορίες για κυβερνήσεις.

Μας γεμίζουν θυμό, οργή αλλά και πείσμα ώστε με οργανωμένο τρόπο να τους ανατρέψουμε τα σχέδια!

Στηρίζουμε τον Παλαιστινιακό λαό και τον αγώνα για ζωή, ελευθερία, ανεξαρτησία.

Παλεύουμε για:

• Την ακύρωση όλων των οικονομικών και πολιτικών συμφωνιών με το Ισραήλ από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης. Να σταματήσει τώρα η αγοραπωλησία όπλων με το Ισραήλ.

• Το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του Παλαιστινιακού Λαού. Λευτεριά στην Παλαιστίνη.

• Το σταμάτημα του εποικισμού και την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής του Ισραήλ.

• Το σταμάτημα κάθε είδους στρατιωτικής ενέργειας. Απαιτούμε ειρήνη και όχι άλλες στυγερές δολοφονίες.

• Να τιμωρηθούν οι εγκληματίες πολέμου, κυβέρνηση και στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ.

• Το γκρέμισμα του τείχους που αυθαίρετα έχτισαν για να δυσχεράνουν τις επικοινωνίες και να διαιρέσουν ακόμα περισσότερο τον Παλαιστινιακό Λαό.

• Την προάσπιση του δικαίωματος στη ζωή που είναι αναφαίρετο για όλους τους λαούς.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με όλες τις δυνάμεις της να συνδράμει στην παροχή βοήθειας προς την Παλαιστίνη.

Ολοι στο συλλαλητήριο ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του Ισραήλ την Πέμπτη 17 Ιουλίου 6:30μμ, έξω από την Ισραηλινή πρεσβεία.

Αριστερή Συσπείρωση

16/07/2014

Αριστερή Συσπείρωση - Τα κινήματα και οι αγωνιστές δεν εκβιάζονται

Από Αριστερή Συσπείρωση

Άμεση απόσυρση των κατηγοριών!

Το δίκιο δε φυλακίζεται, οι αγώνες δεν ποινικοποιούνται, οι αγωνιστές δεν τρομοκρατούνται!

Τις τελευταίες ημέρες, στα δικαστήρια του Πολυγύρου της Χαλκιδικής, επιβεβαιώθηκε για ακόμη μία φορά ο ρόλος της «ελληνικής δικαιοσύνης». Μετά τα πρωτοφανή κατασταλτικά χτυπήματα της αστυνομίας και την ιδεολογική προπαγάνδα των ΜΜΕ ενάντια στις κινητοποιήσεις, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου χρησιμοποίησε και την «δικαστική οδό», στην προσπάθειά της να καταστείλει κι αυτόν τον αγώνα. Έτσι, οι αγωνιστές κι οι αγωνίστριες του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, οι κάτοικοι της περιοχής που βλέπουν το περιβάλλον και την παραγωγή τους να καταστρέφεται και τη ζωή τους να υποβαθμίζεται από το σχέδιο εκμετάλλευσης της «Ελληνικός Χρυσός», βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα δικαστικό σύστημα καθοδηγούμενο από την κυβέρνηση και υπηρέτη των μεγαλο εργολάβων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών.

Μπορεί από το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, να μην προφυλακίστηκε κανείς από τους κατηγορούμενους, παρόλα αυτά, η ευκολία και η αυστηρότητα με την οποία τέθηκαν οι περιοριστικοί όροι στους διωκόμενους του κινήματος είναι ενδεικτικές του πρωτοφανούς μίσους με το οποίο χτυπούν τα δικαστήρια τους κατοίκους της περιοχής που διαμαρτύρονται ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και παλεύουν για τα δικαιώματά τους. Απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, να δίνουν το παρών στο αστυνομικό τμήμα μηνιαίως, να μην πλησιάζουν στα 4.000 μέτρα οποιοδήποτε εργοτάξιο της εταιρείας και στα 10 μέτρα οποιονδήποτε μεταλλωρύχο (ενεργό ή συνταξιούχο) ή οικείο του ή όχημά του ή το σπίτι του κ.ά. Αυτοί είναι οι περιοριστικοί όροι που τέθηκαν στους κατηγορούμενους, κι από τους οποίους όρους ορισμένοι είναι πρωτόγνωροι, εξωπραγματικοί, παράνομοι, ακόμα και αντισυνταγματικοί. Κι όλα αυτά τη στιγμή που τα ίδια δικαστήρια κάνουν τα στραβά μάτια μπροστά στις παρανομίες της EldoradoGoldκαι του Μπόμπολα.

Ουσιαστικά, η σκληρότητά κι ο αυταρχισμός των συγκεκριμένων δικαστικών αποφάσεων, αφενός, αποτελούν δημόσια παραδοχή των συμφερόντων που η δικαιοσύνη έρχεται να υπερασπιστεί – από τη στιγμή που η ίδια λέει πώς «είναι παράνομη η εταιρεία, αλλά απαγορεύεται να την πλησιάζεις». Αφετέρου, καταδεικνύουν πασιφανώς την ποσοτική και ποιοτική αύξηση των κατασταλτικών μέσων, των μεθόδων επιβολής της σιδερένιας πυγμής του κράτους όταν υπερασπίζεται τους ολιγάρχες και κολλητούς, ενάντια σε όσους ορθώνουν κινηματικές αντιστάσεις, αμφισβητούν τη κυβερνητική πολιτική και θίγουν τα "ιερά" συμφέροντα των «ιδιωτών επενδυτών», ενάντια σε όσους διεκδικούν τα δικαιώματά τους, σε όσους αναφέρονται στις ανάγκες τους και όχι στην κερδοφορία του Μπόμπολα. Δεν είναι όμως μια τομή αυτή η απόφαση. Όπως κάθε δικαστική απόφαση εναντία σε κινητοποιούμενους κλάδους και στρώματα της κοινωνίας, όπως σε όλε τις απεργίες από τις επιτάξεις στο μετρό, τους καθηγητές και τη ΔΕΗ μέχρι τις κλούβες που φιλάνε το λοκ αουτ στη Χαλυβουργία το Μάνεση, ενάντια σε απεργίες ή κοινωνικούς αγώνες, έτσι κι η συγκεκριμένη επιχειρεί να ποινικοποιήσει τον αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού. Έχει ρόλο απειλητικό ενάντια σε όσους συνεχίσουν να «τολμούν» να αγωνίζονται κατά του αφανισμού του περιβάλλοντος, του νερού, της εργασίας και του τόπου τους. Επιχειρούν να εκφοβίσουν τον κάθε έναν από εμάς που θέλουμε να κινητοποιηθούμε υπέρ των δικαιωμάτων μας και των ελευθεριών μας. Ακόμη, κρατά σε ομηρία τους κατηγορούμενους μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης τους και τους θέτει σε αναγκαστικό αγωνιστικό «ευνουχισμό», αφού μόνο μία φωτογραφία τους αρκεί για να συρθούν ξανά στα δικαστήρια. Προειδοποιεί όσους αγωνίζονται για τον τρόπο που θα επιβάλλουν το μεγάλο πάρτι των εργολάβων και επενδυτών με το ξεπούλημα της Χαλκιδικής, της Ιερισσού και των ακτών όλης της Ελλάδας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. Επιπροσθέτως, δίνει τη δυνατότητα σε κάθε εγκάθετο υποστηρικτή του Μπόμπολα και της Eldorado, προβοκατόρικα, να καταγγείλει οποιονδήποτε από τους κατηγορούμενους ότι τον πλησίασε απειλητικά σε απόσταση μικρότερη των δέκα μέτρων ή ότι τον εντόπισε στο βουνό κοντά σε εργοτάξιο, με αποτέλεσμα ο κάθε κατηγορούμενος να μπορεί άμεσα και οποιαδήποτε στιγμή να κριθεί προφυλακιστέος. Επί της ουσίας, οι όροι αυτοί ισοδυναμούν με κατ’ οίκον περιορισμό.

Αυτό είναι το successstoryτης νέας καπιταλιστικής ανάπτυξης , το όραμα της Νέας Ελλάδας των Σαμαρά Βενιζέλου και των τοκογλύφων τροϊκάνων.

Οι λαϊκές τάξεις και το κίνημα της Χαλκιδικής δεν έχει άλλη λύση παρά να απαιτήσει μαζικά και δυναμικά την κατάργηση των δικαστικών μέτρων. Συνεχίζει τον αγώνα απέναντι στην «Ελληνικός Χρυσός» κι οποιαδήποτε άλλη λυστρική εκμετάλλευση,που αφανίζει την παραγωγή και το περιβάλλον, λυμαίνεται τον ορυκτό πλούτο και θησαυρίζει, αφήνοντας πίσω της φτώχια, κοινωνική και περιβαλλοντική καταστροφή.

Αριστερή Συσπείρωση

16/07/14

ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Όχι στο ξεπούλημα της ΔΕΗ και στην επιστράτευση των απεργών

Από:  Αριστερή Συσπείρωση 

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΗ, 

ΣΤΙΣ 9/7 ΣΤΙΣ 7.00 μμ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Η διαδικασία της σταδιακής ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, καθώς και η επιστράτευση των απεργών εργαζομένων της, που εκτυλίσσονται τις τελευταίες ημέρες, επιβεβαιώνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη σαφή προσήλωση της κυβέρνησης στην εφαρμογή των επιταγών των μνημονίων και στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, χωρίς να διστάζουν να καταστρατηγήσουν για ακόμη μία φορά, με δικαστικές αποφάσεις «κατά παραγγελία», το δικαίωμα στην απεργία. Άλλωστε, η προσπάθεια ξεπεράσματος της κρίσης εις όφελος των δυνάμεων του κεφαλαίου κι εις βάρος του κόσμου της εργασίας αυτό επιτάσσουν. Και οι ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων φορέων κι οργανισμών και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε ιδιώτες είναι στρατηγικός στόχος στην παραπάνω κατεύθυνση, για την εύρεση νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο με την παράλληλη συντριβή της εργατικής δύναμης. Γι’ αυτό κι η λίστα του ΤΑΙΠΕΔ, εκτός από τη ΔΕΗ, έχει γεμίσει με λιμάνια, περιφερειακά αεροδρόμια, τον ΟΣΕ, τα ΕΛΤΑ, παραλίες κ.ά.. Για την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, κάθε κοινωνικό αγαθό μετατρέπεται σε εμπόρευμα (το δήλωσε άλλωστε δια στόματος Ταμήλου), που προσφέρεται στο βωμό της ανάτασης της κερδοφορίας των ιδιωτών και της περαιτέρω συμπίεσης των εργαζομένων.

Συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο για τη «μικρή» ΔΕΗ περιλαμβάνει:

• Το πλειοψηφικό πακέτο των μετόχων και το management της μεγαλύτερης δημόσιας επιχείρησης της χώρας να περάσει σε ιδιώτες, οι οποίοι σήμερα κατέχουν ήδη το 49% των μετοχών και θα αγοράσουν επιπλέον το 17% μέσω του ΤΑΙΠΕΔ.

• Το διαμελισμό και τη διάσπαση της ΔΕΗ σε δίκτυα, εργοστάσια και διανομή.

• Τη δημιουργία της «μικρής» ΔΕΗ, η οποία τίθεται άμεσα προς πώληση και η οποία θα δώσει «προίκα» στους ιδιώτες το 30% των σημερινών δραστηριοτήτων της ΔΕΗ. Ειδικότερα, θα χαρίσει 11 μονάδες ηλεκτροπαραγωγής ισχύος 2.768 MW, 5 λιγνιτωρυχεία αλλά ταυτόχρονα και το 30% των εμπορικών δραστηριοτήτων της ΔΕΗ (περίπου 2 εκ. καταναλωτές), οι οποίοι θα περάσουν υποχρεωτικά στη νέα εταιρεία, με ετήσιο τζίρο περίπου 1,8 – 2 δις ευρώ.

•Την προώθηση της ιδιωτικοποίησης των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας (ΑΔΜΗΕ), με συνέπεια το 66% των δικτύων αυτών να περάσουν στους ιδιώτες, με την αντίστοιχη μεγάλη αύξηση 11% στις τιμές του ρεύματος από 1ης Ιουλίου για εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά που έχουν τετραμηνιαία κατανάλωση έως τις 800 κιλοβατώρες. Η αύξηση δεν θα αφορά μόνο όσους έχουν ενταχθεί ή θα ενταχθούν στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο.

Είναι λοιπόν σαφές, ότι το κομμάτιασμα και το σταδιακό ξεπούλημα της ΔΕΗ, σε καμία περίπτωση δεν θα εξυπηρετήσουν τον κόσμο της εργασίας, αφού αφενός θα σημάνουν απολύσεις και αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων στην ίδια την επιχείρηση, αφετέρου θα αυξήσουν κι άλλο – και δεν θα μειώσουν, όπως ψευδώς προπαγανδίζει η κυβέρνηση – την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος. Κι όλα αυτά τη στιγμή που η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος έχει ήδη αυξηθεί κατά 102% για τα νοικοκυριά και κατά 76,3% για τη βιομηχανία τα τελευταία 12 χρόνια (με την είσοδο των ιδιωτών στην αγορά ενέργειας, που υποτίθεται ότι θα ανταγωνίζονταν το κρατικό μονοπώλιο της ΔΕΗ). Αποτέλεσμα των αυξήσεων, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση και τη συρρίκνωση του εισοδήματος των μεσαίων και κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, αποτελεί το γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες μένουν χωρίς ρεύμα.

Ποιον εξυπηρετούν; Μα φυσικά τα συμφέροντα κοινοπραξιών ελληνικών και πολυεθνικών ομίλων για την αλλαγή του ενεργειακού χάρτη της χώρας, της γερμανικής RWE, του Μυτηληναίου και του Λάτση, στους οποίους χαρίζονται οι λιγότερο κοστοβόρες μονάδες της ΔΕΗ (λιγνιτικές και υδροηλεκτρικές), που παράγουν συνολικά το 56% της συνολικής ισχύος. Μάλιστα η πρόταση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας τους δίνει το δικαίωμα να πωλούν την λιγνιτική παραγωγή, που κοστίζει 35 ευρώ/MWh, στην τιμή αγοράς, η οποία θα κυμαίνεται γύρω στα 80 ευρώ/MWh. Δηλαδή, όχι μόνο αποκτούν εν μία νυκτί, εγκαταστάσεις και πελατολόγιο, αλλά θα καρπώνονται και τη θετική διαφορά χαμηλού κόστους παραγωγής και τιμής πώλησης, με αποτέλεσμα οι υπεραξίες από την εκμετάλλευση του δημόσιου πλούτου να πηγαίνουν στα χέριά τους.

ΟΥΤΕ «ΜΙΚΡΗ», ΟΥΤΕ «ΜΕΓΑΛΗ». ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΕΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

Απέναντι στα παραπάνω σχέδια της κυβέρνησης, ο κόσμος της εργασίας και η νεολαία θα πρέπει να συνεχίσουν τον αγώνα τους για να ακυρωθεί η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, καθώς κι όλες οι ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων οργανισμών και δημόσιας περιουσίας που προωθούνται. Να ξεπεράσουν τα όρια και τα αδιέξοδα που τους θέτουν οι συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες (όπως έγινε και στο παράδειγμα της ΔΕΗ) και να συνεχίσουν με αμείωτη ένταση την προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης. Να βάλουν τέλος στην πολιτική των μνημονίων και να παλέψουν για την υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικά αναγκαίων δικαιωμάτων τους.

• Όχι στη διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις.

• Φτηνό ρεύμα για τους εργαζόμενους και το λαό. Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα.

• Επανεθνικοποίηση της ΔΕΗ, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο.

• Όχι στην «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας» που επιβάλουν τα μνημόνια και η ΕΕ.

• Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς καταστροφικές περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνέπειες.

• ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΤΩΡΑ!

Αριστερή Συσπείρωση

09/07/2014

Το χρονικό της «ανταρσίας» των Ελλήνων διεθνών ποδοσφαιριστών το 1953

 Από : Χρονοντούλαπο 

Με αφορμή το “Mundial”της Βραζιλίας στο σημερινό post θα αναφερθώ σ’ ένα ποδοσφαιρικό θέμα, γνωστό στους παλιότερους, αλλά άγνωστο στην πλειονότητα των νεότερων αναγνωστών.

Το 1953 γίνονταν αγώνες των εθνικών ομάδων για την πρόκρισή τους στα τελικά του «Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου», το οποίο θα διεξαγόταν σε πόλεις της Ελβετίας από τις 16 Ιουνίου ως τις 4 Ιουλίου 1954. Η εθνική Ελλάδας είχε κληρωθεί στο 10ο όμιλο με αντιπάλους τις ομάδες της Γιουγκοσλαβίας και του Ισραήλ. Από τις τρεις θα προκρινόταν μία, αυτή που θα συγκέντρωνε τους περισσότερους βαθμούς σε διπλές μεταξύ τους συναντήσεις . Στον πρώτο αγώνα στο Βελιγράδι οι Έλληνες διεθνείς, παρά την καλή τους απόδοση, ηττήθηκαν από τους πανίσχυρους τότε Γιουγκοσλάβους με σκορ 1-0. Την Κυριακή 1η Νοεμβρίου 1953 θα αντιμετώπιζαν στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας την εθνική του Ισραήλ.

Οι παίχτες της ελληνικής εθνικής ομάδας προπονήθηκαν ελαφρά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού την Πέμπτη (29 Οκτωβρίου) και ακολούθως μετέβησαν σε ξενοδοχείο της Κηφισιάς, όπου θα παρέμεναν ως το μεσημέρι της Κυριακής (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 30ηςΟκτωβρίου 1953). Το καλό κλίμα διαταράχθηκε την παραμονή του αγώνα. Διαβάζομε στον τύπο της εποχής εκείνης: «Το Σάββατο βράδυ σημειώθηκε ανταρσία των παικτών. Ο κάθε παίκτης ζητούσε ένα εκατομμύριο δραχμές, για να αγωνισθή την επομένη. Ίσως τα χρήματα αυτά να τους τα είχε υποσχεθή η Ε. Π. Ο. (= η Ελληνική ΠοδοσφαιρικήΟμοσπονδία) και τους τα καθυστερούσε […]. Οι παίκται γύρευαν επίμονα τα χρήματα και, επειδή δεν τους τα έδιναν, σηκώθηκαν όλοι μαζί και έφυγαν από το ξενοδοχείο της Κηφισιάς και κατέβηκαν στην Αθήνα. Ένας μονάχα ποδοσφαιριστής δεν μετέσχε στην ανταρσία, ο Ηλίας Ρωσσίδης, ο οποίος παρέμεινε στην Κηφισιά. Οι άλλοι ξεκίνησαν για την Αθήνα και πήγαν και κρατήσανε μόνοι δωμάτια σε αθηναϊκό ξενοδοχείο, για να περάσουν την νύχτα. Στο μεταξύ οι ποδοσφαιρικοί παράγοντες αναστατώθηκαν. Βγήκαν νύχτα και αναζητούσαν τους παίκτας. Τους βρήκαν τελικά και τους ανέβασαν και πάλι στην Κηφισιά, αφού ικανοποίησαν το αίτημά τους» (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 3ης Νοεμβρίου 1953). (Για να μην δημιουργηθούν εντυπώσεις σε βάρος των «ανταρτών» ποδοσφαιριστών, να ληφθεί υπ’ όψη ότι το ένα εκατομμύριο που ζητούσαν αντιστοιχούσε σ’ ένα μέσο μηνιαίο μισθό της εποχής εκείνης. Ακόμη οι ομάδες τους τούς έδιναν κάποια χρηματικά ποσά ως οδοιπορικά, ημεραργίες κ. ά.. Συνεπώς το ποδόσφαιρο για τους ποδοσφαιριστές των μεγάλων ομάδων ήταν ουσιαστικά ημιεπαγγελματικό.)

Από το μεσημέρι της 1ης Νοεμβρίου χιλιάδες φίλαθλοι – που δεν γνώριζαν τα συμβάντα- συνέρρεαν στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Την ώρα έναρξης της αναμέτρησης (3:30 μ. μ.) οι θεατές ανέρχονταν σε 25.000 περίπου (εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φύλλο της 3ης Νοεμβρίου 1953).Ο αγώνας ήταν αμφίρροπος και τελικά νικηφόρος για τους Έλληνες διεθνείς, χάρη σε τέρμα που σημείωσε στο 53΄ο Θανάσης Μπέμπης. Έτσι η εθνική μας «έπιασε» στην πρώτη θέση της βαθμολογίας τους Γιουγκοσλάβους με δύο βαθμούς, αλλά με έναν αγώνα περισσότερο από αυτούς.

Δύο μέρες αργότερα, την Τρίτη (3 Νοεμβρίου), συνήλθε υπό την προεδρία του Α. Μέρμηγκα το Δ. Σ. της Ε.Π.Ο. και αποφάσισε, μετά από θορυβώδη συνεδρίαση που κράτησε πάνω από τρεις ώρες, την «καρατόμηση» των «ανταρτών» διεθνών. Συγκεκριμένα:

• Την οριστική διαγραφή από τα μητρώα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας του αρχηγού της εθνικής ομάδας Ανδρέα Μουράτη, ο οποίος θεωρήθηκε υποκινητής της «ανταρσίας».
• Την διά παντός απομάκρυνση από την εθνική Ελλάδας των παικτών Ευστάθιου Μανταλόζη (του Εθνικού Πειραιώς), Κώστα Καραπατή, Αθανασίου Σούλη, Ι. Ιωάννου, Γιώργου Δαρίβα και Χαράλαμπου Δρόσου (του Ολυμπιακού Πειραιώς), Κώστα Πούλη και Παύλου Εμμανουηλίδη (της Α.Ε.Κ.), Θ. Αλούπη, Ι. Νεμπίδη και Β. Πετρόπουλου (του Π.Α.Ο.), Χαράλαμπου Σεραφείδη (του Απόλλωνα Αθηνών), Κώστα Νεστορίδη (τότε του Πανιωνίου) και Αθανασίου Μπέμπη (τότε του Ακράτητου).

Οι δημοσιογράφοι καυτηρίασαν τη στάση της Ε.Π.Ο. και κυρίως τη διαγραφή από τα μητρώα των ποδοσφαιριστών του Ανδρέα Μουράτη. Ένας αθλητικογράφος έγραψε την επόμενη μέρα για τη ληφθείσα απόφαση: «Διά της αποφάσεως η Ε.Π.Ο. ανεύρε χθες την νύκτα το εξιλαστήριον θύμα, το οποίον επλήρωσε την απειθαρχία των ποδοσφαιριστών της εθνικής μας ομάδος […]. Ο Ανδρέας Μουράτης διεγράφη διά παντός εκ των τάξεων του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο απλοϊκός και εντελώς αγράμματος ποδοσφαιριστής μας, ο οποίος είχεν ορισθεί υπό της Ε.Π.Ο. αρχηγός της ομάδος, εθυσιάσθη εις τον βωμόν του «ερασιτεχνισμού», διότι τάχα παρέσυρε τους υπολοίπους συμπαίκτας του, εκ των οποίων μερικοί είναι φοιτηταί του Πολυτεχνείου, της Παντείου και έφεδροι αξιωματικοί […].Κατόπιν τούτου οφείλει να επέμβη εντός της ημέρας ο υπουργός της Παιδείας κ. Καλλίας, διότι διά την διάλυσιν της εθνικής ομάδος ακεραίαν ευθύνην φέρει η Ε.Π.Ο. (εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φύλλο της 4ης Νοεμβρίου 1953).

Ανάλογα ήταν και τα σχόλια των άλλων δημοσιογράφων. Ένας από αυτούς έγραψε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (φύλλο της 5ης Νοεμβρίου 1953): «Ο Ανδρέας Μουράτης διαλέχτηκε για θύμα και πλήρωσε για όλα τα στραβά του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο καημένος ο «Αντρίκος»! Απεκλείσθη για όλη του τη ζωή και δεν θα ξαναεμφανισθή σε γήπεδο […]. Δεκατέσσερις άλλοι διεθνείς παίκται αποκλείονται στο μέλλον από την εθνική ομάδα. Δέκα από τους παίκτας αυτούς ανήκουν στα τρία μεγάλα σωματεία, αυτά που αποτελούν το συγκρότημα του Π.Ο.Κ. (διευκρίνιση: Ποδοσφαιρικές Ομάδες Κέντρου, δηλαδή Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Α.Ε.Κ.). Αυτοί συνεχίζουν χωρίς καμμία τιμωρία να μετέχουν στους αγώνες των συλλόγων των. Από την εθνική ομάδα μονάχα απεκλείσθησαν. Όσο για τον αποκλεισμό τους αυτόν, εδώ είμαστε και θα σας το θυμίσουμε έπειτα από λίγον καιρό. Η τιμωρία αυτή δεν θα αργήση να χαρισθή. Και ξέρετε πώς θα χαρισθή. Τις παραμονές διεθνούς αγώνος για τα «εθνικά μας χρώματα» .

Οι αντιδράσεις των τιμωρηθέντων ποδοσφαιριστών απείλησαν την ύπαρξη του ελληνικού ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, αν και ήταν γνωστό σε όλους ότι αυτό ήταν – τουλάχιστον για τους παίχτες των μεγάλων ομάδων – ημιεπαγγελματικό. Οι διεθνείς συγκεντρώθηκαν το πρωί της Πέμπτης (5 Νοεμβρίου) στο καφενείο « Πανελλήνιον» και αποφάσισαν να μην αγωνιστούν στους κυριακάτικους αγώνες των ομάδων τους, τασσόμενοι έτσι αλληλέγγυοι στον Α. Μουράτη. Ακόμη συζήτησαν τα ενδεχόμενα να συγκροτήσουν «δυο επαγγελματικάς ομάδας, ενισχυομένας και υπό άλλων δυναμικών παικτών» (εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φύλλο της 5ης Νοεμβρίου 1953) ή «μία επαγγελματική ομάδα, η οποία θα δίδη αγώνας με επαγγελματικάς ομάδας του εξωτερικού (π.χ. Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Αυστρίας) (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 6ης Νοεμβρίου 1953).

Την Παρασκευή (6 Νοεμβρίου) το πρωί οι τιμωρημένοι διεθνείς ποδοσφαιριστές επιδίωξαν να συναντηθούν με τον υπουργό Παιδείας, στην αρμοδιότητα του οποίου υπάγονταν τα αθλητικά ζητήματα. Λόγω απουσίας του υπουργού έγιναν δεκτοί από το διευθυντή Σωματικής Αγωγής. Τον διαβεβαίωσαν ότι ο διαγραφείς αρχηγός τους Α. Μουράτης είχε την ίδια μ’ αυτούς ευθύνη για τα συμβάντα κατά την παραμονή του αγώνα με την εθνική ομάδα του Ισραήλ και ζήτησαν την παρέμβαση του υπουργείου για την άρση των επιβληθεισών ποινών(εφημερίδες ΕΜΠΡΟΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλα της 7ης Νοεμβρίου 1953).

Την Κυριακή (8 Νοεμβρίου) διεξάγονταν ποδοσφαιρικοί αγώνες για τα τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών και Πειραιώς. Μόνον τέσσερις από τους δεκατέσσερις τιμωρημένους διεθνείς ποδοσφαιριστές αγωνίστηκαν με τις ομάδες τους. Οι υπόλοιποι δέκα, συνοδευόμενοι από θεατρικό επιχειρηματία, μετέβησαν στο Μεγάλο Πεύκο. Εκεί συζήτησαν τον τρόπο δημιουργίας επαγγελματικής ομάδας στην περίπτωση που η Ε.Π.Ο. δεν ήταν διατεθειμένη να άρει τις ποινές. «Λέγεται ότι προσεφέρθη (υπό τουεπιχειρηματία) εις τους παίκτας μηνιαίος μισθός 2,5 εκατομμυρίων δραχμών και ποσοστόν 20% επί των εισπράξεων των αγώνων. Ακόμη λέγεται ότι θα καταβληθή προσπάθεια όπως παραχωρήση ο Απόλλων το γήπεδον (διευκρίνιση: της Ριζούπολης) διά τους αγώνας της επαγγελματικής μας ομάδος που θα γίνωνται με ξένας επαγγελματικάς ομάδας» (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 10ηςΝοεμβρίου 1953).

Μπροστά στην έκρυθμη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί λόγω της αποχής των τιμωρημένων διεθνών από τους αγώνες των ομάδων τους οι παράγοντες των τριών μεγάλων τότε ποδοσφαιρικών συλλόγων δραστηριοποιήθηκαν. «Την Παρασκευή (13 Νοεμβρίου) την εσπέραν συνήλθον τα διοικητικά συμβούλια του Παναθηναϊκού, Ολυμπιακού και Α.Ε.Κ., τα οποία συνεζήτησαν την υπόθεσιν της αποχής των διεθνών των ποδοσφαιριστών εκ των αγώνων της παρελθούσης Κυριακής. Τελικώς απεφασίσθη όπως οι ποδοσφαιρισταί Νεμπίδης και Πετρόπουλος του Π.Α.Ο., Δαρίβας και Δρόσος του Ολυμπιακού και Εμμανουηλίδης και Πούλης της Α.Ε.Κ. τιμωρηθούν διά τριμήνου αποκλεισμού από παντός αγώνος […]. Πάντως η εν λόγω απόφασις περί τιμωρίας των έξι ποδοσφαιριστών – ανά δύο εξ εκάστης ομάδος – αποδεικνύει ότι η επιβολή της τριμήνου ποινής των είχε προκαθορισθεί κατά την προηγηθείσα συνεδρίασιν των αντιπροσώπων του Π.Ο.Κ.» (εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φύλλο της 14ης Νοεμβρίου 1953).

Μετά από λίγους μήνες με παρέμβαση του υπουργείου Παιδείας ήρθη η ποινή του αποκλεισμού από την εθνική ομάδα των δεκατεσσάρων διεθνών. Η «ανταρσία» τους είχε τρία αποτελέσματα:

• Άρχισε πλέον να συζητείται από τους αρμόδιους παράγοντες η οργάνωση του ελληνικού ποδοσφαίρου σε επαγγελματική βάση.
• Αποκλείστηκε, λόγω της τιμωρίας των διεθνών ποδοσφαιριστών, η εθνική Ελλάδας από τα τελικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1954.
• Οδηγήθηκε σε πρόωρο «ποδοσφαιρικό θάνατο» ο Ανδρέας Μουράτης, ένας από τους καλύτερους αμυντικούς που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Η ποινή που του επιβλήθηκε οφειλόταν στο αγωνιστικό του παρελθόν. Στην Κατοχή είχε ενταχθεί στην Ε.Π.Ο.Ν.. Μάλιστα είχε συμμετάσχει και σ’ έναν ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Ε.Π.Ο.Ν. Πειραιώς και Ε.Π.Ο.Ν. Αθηνών τον Αύγουστο του 1944. Αλλά και αργότερα δεν έκρυβε τα αριστερά του φρονήματα. Έτσι το μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς βρήκε την ευκαιρία το Νοέμβριο του 1953 να τον «καρατομήσει». Λόγω των αντιδράσεων των φιλάθλων του επιτράπηκε να επανέλθει μετά από δύο χρόνια στα γήπεδα (όχι όμως και στην εθνική ομάδα), αγωνίστηκε για λίγο στον Ολυμπιακό και μετά «κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια», έχοντας 16 συμμετοχές στην εθνική.

Σημείωση: η «ανταρσία» των διεθνών αποτέλεσε το θέμα της κινηματογραφικής ταινίας «Οι άσοι του γηπέδου». Το σενάριο το έγραψε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και την σκηνοθέτησε ο Βασίλης Γεωργιάδης. Σ’ αυτή έπαιξαν πολλοί από τους ποδοσφαιριστές που πρωταγωνίστησαν στα γεγονότα του 1953. Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους στις 13 Μαρτίου 1956. Το «ωραίο» της υπόθεσης είναι ότι λίγες μέρας μετά την πρεμιέρα της η Ε.Π.Ο. κάλεσε σε απολογία και απειλούσε να παραπέμψει στην Επιτροπή Φιλάθλου Ιδιότητας τους Στάθη Μανταλόζη, Κώστα Λινοξυλάκη, Λάκη Πετρόπουλο, Ανδρέα Μουράτη και Κώστα Πούλη, γιατί, αν και ήταν ερασιτέχνες, είχαν συμφωνήσει να πάρουν χρήματα για να παίξουν στην ταινία.

Κάλεσμα Επιτροπής δ. Πολυγύρου

Είμαστε όλοι κατηγορούμενοι

Τόσα χρόνια το κίνημα της Χαλκιδικής δείχνει σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο ότι το δίκιο κερδίζεται με αγώνα. Οι συνειδήσεις δε χτίζονται από τα κανάλια και τα καφενεία αλλά στον δρόμο, στο βουνό, έξω από τα τμήματα, έξω από τα δικαστήρια. 

Όποιος έχει συμμετάσχει στον αγώνα αυτό, ξέρει ότι δημιουργούνται δεσμοί ισχυροί, ειλικρινείς και παντοτινοί. Άνθρωποι άγνωστοι μέχρι χτες, έχουν ενωθεί για να προστατεύσουν τον τόπο τους και την ζωή τους. Αν μπορούσαμε να περιγράψουμε όσα έχουμε ζήσει με μία λέξη αυτή δεν θα ήταν άλλη από την αλληλεγγύη!

Αυτό τρομοκράτησε το σύστημα και όλα του τα πλοκάμια.  Η εταιρεία μαζί με τοπικούς άρχοντες, τους πολιτικούς φορείς,  την «δικαιοσύνη» και την αστυνομία προσπάθησε να εκβιάσει και να τρομοκρατήσει το κίνημα και τους αγωνιστές. Βάζοντας την ταμπέλα του τρομοκράτη σε κάθε έναν από μας προχώρησαν στο χουντικό τους σχέδιο. Μεταμεσονύχτιες έφοδοι σε νοικοκυριά, σπασμένες πόρτες, απειλές απέναντι σε ανήλικα παιδιά, δακρυγόνα σε σχολεία, ξυλοδαρμός γυναικών, στρατιωτική παρέλαση στην Ιερισσό σαν άλλοι Ναζί κατακτητές, συνθέτουν το σκηνικό εκφοβισμού που ήθελαν να στήσουν. Δεν τους πέρασε ποτέ! Η απάντηση του κινήματος ήταν άμεση και αποφασιστική. Μαζικές διαδηλώσεις, συναυλίες και εκδηλώσεις κέρδισαν τον κόσμο και πέρασαν το μήνυμα ότι δεν τρομοκρατούμαστε!

 

Αποφάσισαν να παραμερίσουν κάθε δημοκρατική και νόμιμη διαδικασία, να φυλακίσουν 4 αγωνιστές και να κρατούν ομήρους εκατοντάδες με ψευδείς δικογραφίες και κατηγορίες. Μία αμείλικτη δικαιοσύνη απέναντι σε αγωνιστές που το μόνο που έπραξαν ήταν το αυτονόητο. Μία δικαιοσύνη που κλείνει τα μάτια μπροστά σε κάθε παρανομία της Eldorado και του Μπόμπολα, έδειξε το πιο αυστηρό της πρόσωπο απέναντι μας.

Για τον αγώνα όλων μας οδηγούνται 29 παιδιά στο σκαμνί. Για τα δικαιώματά μας, για τις ελευθερίες μας και για το μέλλον μας. Κανένας τους δεν πρέπει να νιώσει μόνος τις επόμενες μέρες. Δεν απολογούνται μόνο αυτά τα παιδιά. Απολογούμαστε όλοι μας!

7-8-9 Ιούλη θα είμαστε όλοι έξω από τα δικαστήρια Πολυγύρου, να αγωνιστούμε ακόμη μία φορά και να δείξουμε ότι οι αγώνες δεν ποινικοποιούνται, οι αγωνιστές δεν τρομοκρατούνται, το δίκιο δε φυλακίζεται!

Χαμένοι είναι οι αγώνες που δεν έγιναν ποτέ!

Che Guevara