Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009

ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΠΑΓΑΝΗ

ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ


Δίπλα στον σύντροφό της, Νίκο Μπελογιάννη, θα ταφεί το Σάββατο στις 10:30 το πρωί, η αγωνίστρια και συγγραφέας Έλλη Παππά, που άφησε την τελευταία της πνοή, σε ηλικία 89 ετών.

Η Έλλη Παππά -γόνος μικρασιατικής οικογένειας και αδελφή της Διδώς Σωτηρίου- συνέδεσε τη ζωή της με τους αγώνες της Αριστεράς και υπέφερε διώξεις και εξορίες μέχρι την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια, μετά την απόσυρσή της από τη δημοσιογραφία, είχε αφιερωθεί στο συγγραφικό της έργο που περιλαμβάνει δοκίμια φιλοσοφίας και πολιτικής σκέψης.

Πραγματοποίησε μελέτες για την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, όπως «Ο Πλάτωνας στην εποχή μας» και η «Σπουδή στο θέμα της Ελευθερίας - Η έννοια της ελευθερίας στον προσωκρατικό υλισμό», και μελέτες για τον μαρξισμό και τον λενινισμό, όπως ο «Μύθος και ιδεολογία στη ρωσική επανάσταση -οδοιπορικό από το ρωσικό αγροτικό λαϊκισμό στο λαϊκισμό του Στάλιν» και «Ο Λένιν χωρίς λογοκρισία και εκτός μαυσωλείου».

Οι μαρτυρίες της σε χειρόγραφα από τη φυλακή, διηγήματα και θεατρικά που, επίσης, έγραψε έγκλειστη στις φυλακές Αβέρωφ, δημοσιευμένα και αδημοσίευτα άρθρα της στον παράνομο Τύπο του ΚΚΕ, στις εφημερίδες και στα περιοδικά της μεταπολίτευσης όπου εργάστηκε, αναδεικνύουν το ανήσυχο πνεύμα της.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920. Μεγάλωσε στον Πειραιά, τέλειωσε το γυμνάσιο της Κοκκινιάς, σπούδασε στη Φιλοσοφική και τη Νομική Σχολή της και στην Γαλλική Ακαδημία.

«Γεννήθηκα στην Σμύρνη, παραμονή της καταστροφής, πέμπτο παιδί, αθέλητο και παραπεταμένο», γράφει αυτοβιογραφούμενη. «Η μάνα μου αρνήθηκε να με θρέψει».

«Δεν ήμουν παιδί, ήμουν άλλο πράμα και με πέταξε. Επέζησα χάρη στη μεγαλύτερη αδελφή της μητέρας μου. Η καταστροφή έφερε την οικογένεια στον Πειραιά. Την υγεία μου την ανέλαβε η θάλασσα του Πειραιά και την αγωγή μου τα αλητάκια του Πειραιά. Όλα έδειχναν ότι η προλεταριακή μου συνείδηση ήταν εξασφαλισμένη. Τότε μπήκαν στη ζωή μου τα μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας, ο Γιώργος, που έγινε ασυρματιστής, και ο "άγγελος της ζωής μου", η Διδώ (Σωτηρίου), που ζούσε με την πλούσια αντιδραστική θεία, αδελφή του πατέρα μας. Από τη σκληρή δουλειά του ο Γιώργος, από μια έμφυτη συνείδηση η Διδώ, από κοντά κι η μάνα μας, είχαν γίνει και οι τρεις κομμουνιστές».


Η Ελλη Παππά ήταν ήδη από τα γυμνασιακά της χρόνια οργανωμένη σε αντιδικτατορική ομάδα και μετά, στην Κατοχή, προσχώρησε στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ. Έως τη σύλληψή της, το 1950, δούλεψε για τα παράνομα έντυπα, συνεργάστηκε με τον Νίκο Πλουμπίδη και στη συνέχεια με τον Νίκο Μπελογιάννη.

Στη δίκη Μπελογιάννη καταδικάστηκε κι εκείνη σε θάνατο, αλλά η ποινή της δεν εκτελέστηκε, γιατί ο γιος που απέκτησε από τον Νίκο Μπελογιάννη, και που είχε στο μεταξύ γεννηθεί στη φυλακή, ήταν μόλις επτά μηνών.

Αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Αβέρωφ το 1963 και δούλεψε στη σύνταξη της εφημερίδας «Δημοκρατική Αλλαγή». Το 1967 η απριλιανή χούντα την εξόρισε στη Γυάρο. Αποφυλακίστηκε σε ενάμιση χρόνο, γιατί είχε αρρωστήσει σοβαρά. Η Σοβιετική Ένωση την προσκαλεί να τη φιλοξενήσει με τον γιο της, αλλά η ίδια αρνείται γιατί είχε διαφωνήσει με την εισβολή των τανκς στην, τότε, Τσεχοσλοβακία.

Μέχρι την πτώση της δικτατορίας δεν εργάστηκε σε εφημερίδες της εποχής, αλλά σε εγκυκλοπαίδειες και περιοδικά και αργότερα στην εφημερίδα «Μακεδονία», με ψευδώνυμο.

Στη μεταπολίτευση, η Έλλη Παππά συνοψίζει την επανασύνδεσή της με το ΚΚΕ, ως εξής: «Η επανένωση της Αριστεράς ξεκίνησε με καλούς οιωνούς και είχε οικτρό τέλος. Απεχώρησα από το ΚΚΕ, πράγμα που και η ηγεσία του επιθυμούσε».

Δούλεψε στις εφημερίδες «Έθνος», «Μακεδονία» και στο περιοδικό «Γυναίκα» έως το 1990, οπότε και αφιερώθηκε αποκλειστικά στο συγγραφικό της έργο. Τα τελευταία πολιτικά βιβλία της είναι «Αποχαιρετισμός στον αιώνα μου» (εκδόσεις Κέδρος) και «Μακιαβέλι ή Μαρξ» (εκδόσεις Αγρα), κυκλοφόρησαν το 2006

28 Οκτώβρη το ΟΧΙ του Λαού και το έπος της Εθνικής Αντίστασης

ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ

29/10 Πορεία ενάντια στην αστυνομοκρατία

ΞΑΝΑ Ο ΔΡΟΜΕΑΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ...

Σήμερα 28-10-2009
Πάλι ξανα στον δρόμο για να γράψουμε ιστορία...

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009

Απίστευτη ιστορία σε Λύκειο της Κέρκυρας!

Από:http://kerkhora.blogspot.com/

Δυστυχώς αυτό που συμβαίνει στην Κέρκυρα και συγκεκριμένα στο Λύκειο Λευκίμμης έχει ξεπεράσει όλα τα όρια φαντασίας.Είναι το σημείο που συναντώνται η ακαμψία ενός δικαστικού και η αυταρχική, αντιπαιδαγωγική συμπεριφορά ενός σχολείου. Είναι η κυριαρχία του σύννομου πάνω στην ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Είναι εκεί που η νομολαγνεία και η νομοφοβία μας κάνει να ξεχνάμε τον εκπαιδευτικό λειτουργό και τις παιδαγωγικές ανοχές που μας δίδει η εκπαιδευτική μας ιδιότητα.Και για να μην νομίζεται ότι είμαι υπερβολικός ας διαβάσουμε μαζί την περίπτωση.Μαθητής της Α Λυκείου στην Λευκίμμη χάνει τον χρόνο του επειδή είχε περίπου 90 απουσίες από τις οποίες 54 αδικαιολόγητες. Εφαρμόζει ο σύλλογος διδασκόντων πιστά τον νόμο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ: http://kerkhora.blogspot.com/2009/03/blog-post_3700.html

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ... ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ

Και άλλη "αυτοκτονια" φανταρου


Χθες "αυτοκτόνησε" στη Ροδο στο τάγμα 95 ΤΥΛΠΕΘ 20χρόνος φανταρος.
Ο φαντάρος κρεμάστηκε σε δέντρο κοντά στο τάγμα και τον βρήκαν όταν τον αναζητήσαν οι φαντάροι. Ο φαντάρος εκείνο το βράδυ θα έκανε σκοπία 12-02, ενω πριν μία βδομάδα προηγήθηκαν σκοινάκια 12ημερών σε βουνο μεσ το κρυο, τη βροχ΄η και τις λάσπες.
Ο 20χρόνος πριν κάποιες μέρες είχε ζητήσει άδεια απο το διοικητή του Μαυρομάτη άλλα αυτός του την αρνήθηκε.
Ο Μαυρομάτης είναι γνωστός στο ταγμα για την αυταρχική και χωρίς λογική συμπεριφορά του.
Οι "αυτοκτονίες" των φαντάρων είναι δολοφονίες του στρατου