Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Για την πολιτική συσπείρωση των πληττόμενων κοινωνικών τμημάτων των μηχανικών

Εκλογές ΤΕΕ 2016 / Κείμενο Συμβολής
του Σ. Κοντομάρη


Την ίδια στιγμή που η πλειοψηφία της Κοινωνίας, αλλά και η πλειοψηφία των μηχανικών, βυθίζεται συνεχώς και περισσότερο στην κινούμενη άμμο της ανεργίας, της φτώχιας και της ανέχειας, το Κεφάλαιο και το επίσημο πολιτικό προσωπικό κλιμακώνουν την επίθεση και επιχειρούν να εδραιώσουν την κυριαρχία τους.
Ταυτόχρονα με την επίθεση στις ΣΣΕ, στα εργασιακά δικαιώματα, στον μισθό, στη σύνταξη, στο επίδομα ανεργίας, στο σχολείο, στο νοσοκομείο, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τα Κόμματα του 3ου Μνημονίου (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΠΟΤΑΜΙ,ΕΚ) συμπαρατάσσονται ιδεολογικά απέναντι στην κοινωνική πλειοψηφία επαναλαμβάνοντας με κάθε ευκαιρία ότι δεν υπάρχει άλλος «εφικτός» δρόμος από τη σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία, ότι μόνο έτσι θα έρθει η «ανάπτυξη».
Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί κάθε διαθέσιμο επικοινωνιακό μέσο, για να δικαιολογήσει ότι εφαρμόζει ένα «φιλεργατικό μνημόνιο» και ότι υπάρχει κοινωνικό όφελος από την παραμονή του στην Κυβέρνηση.
Σε ευθεία αντιπαράθεση με το 62% του ελληνικού λαού, ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίστηκε ένα στόχο πολιτικά βαθύτερο από το Μνημόνιο, την ασφυκτική πρόσδεση της Ελλάδας στις Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας που προϋπήρχαν και διαμόρφωσαν το Μνημόνιο.
Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να μάχεται για την - με κάθε κοινωνικό κόστος - παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ και το €, επιλογή που αντικειμενικά υπηρετεί τους Έλληνες επιχειρηματίες, εφοπλιστές, ξενοδόχους, εργολάβους, βιομήχανους, προκειμένου να κρατήσουν την εργατική τάξη της Χώρας σε βαθύ, αδιαπέραστο και αιώνιο σκοτάδι. Προκειμένου να ξεριζώσουν από τη νέα γενιά, την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή, για μια καλύτερη προοπτική, να καλλιεργήσουν την παραίτηση και την απογοήτευση.

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Αριστερή Συσπείρωση - Δελτίο Τύπου για το θάνατο του συντρόφου Χρίστου Μπίστη


Από   Αριστερή Συσπείρωση

Υπάρχουν κάποιες προσωπικότητες, ελάχιστες ίσως, των οποίων η στάση ζωής και η πορεία τους στη ζωή αναγκάζουν φίλους και εχθρούς να τους ξεχωρίζουν, να τους εκτιμούν και να τους σέβονται. Μια τέτοια προσωπικότητα ήταν και ο σ. Χρίστος Μπίστης που μας αποχαιρέτησε στις 15 του Σεπτέμβρη στα 77 του χρόνια.



Στέλεχος του αντιδικτατορικού αγώνα και του ΕΚΚΕ, πρωτοπόρος στους αγώνες της μεταπολίτευσης και κάθε προσπάθειας για επανασύσταση μιας αριστεράς επαναστατικής και άξιας να λέγεται κομμουνιστική στη χώρα μας, αποτέλεσε μια από τις πιο εμβληματικές φιγούρες της επαναστατικής αριστεράς στην Ελλάδα. Στα 77 χρόνια της ζωής του ήταν από τους λίγους που έδωσαν το παρόν - και μάλιστα με ενεργό και εποικοδομητικό τρόπο - στους μεγάλους αγώνες του λαού μας από τον εμφύλιο κι έπειτα.

Εντυπωσίαζε πάντα με το ήθος, την ανιδιοτέλεια, τη σοφία και την πίστη του στην απελευθερωτική δυναμική της εργατικής τάξης. Απλός και πάντα πρόθυμος να προσφέρει όπου και αν τον καλούσε η ανάγκη για την υπόθεση του κομμουνιστικού κινήματος και την απελευθέρωση της εργατικής τάξης, αποτέλεσε παράδειγμα προς μίμηση και αυτή είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη που μας αφήνει.

Αναγνωρίζοντας πως όσοι βρισκόμαστε στο μετερίζι του επαναστατικού αγώνα, έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε κάτι τέτοιο και εξαιτίας των αγώνων και του παραδείγματος του σ. Μπίστη, ως ελάχιστη αναγνώριση αυτού θα σταθούμε πλάι του στην τελευταία του διαδρομή την Δευτέρα 19/9 στις 15:00, στο πρώτο νεκροταφείο Αθηνών.

Το χρέος μας απέναντί του δεν τελειώνει όμως εκεί. Βρίσκεται στους αγώνες και τις αγωνίες του λαού μας, στην προσπάθεια να μπει ένα τέλος στην προϊστορία της ανθρωπότητας και να οικοδομηθεί μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Στους δρόμους αυτού του αγώνα θα εξακολουθούμε να βαδίζουμε μαζί με τον σ. Χρίστο.
Αριστερή Συσπείρωση
Αθήνα, 16 Σεπτέμβρη 2016

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Δελτίο τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το θάνατο του σφου Χρίστου Μπίστη




Δελτίο τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το θάνατο του σ/φου Χρίστου Μπίστη

Μας αποχαιρέτησε σήμερα, νικημένος από το θάνατο που πάντα αψηφούσε, ο σ/φος Χρίστος Μπίστης, μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ιστορικό στέλεχος του ΕΚΚΕ και αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα και του κομμουνιστικού κινήματος.

Ο σ/φος Χρίστος υπήρξε για όλους μας υπόδειγμα κομμουνιστή επαναστάτη: ευγενής, ανιδιοτελής, συνεπής μέχρι το τέλος στην κυριολεξία κατάφερε να κερδίσει θαυμασμό και σεβασμό από φίλους κι εχθρούς. Έδωσε το παρών στην αντιδικτατορική πάλη, όπου διώχθηκε και φυλακίστηκε και στους αγώνες της μεταπολίτευσης. Αισιόδοξος πάντα και με πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης και του λαού αφιέρωσε τη ζωή του στην ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος στη χώρας μας. Συμμετείχε σε όλα τα μετωπικά σχήματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς από το 1989 και μετά (Αριστερή Πρωτοβουλία, Μαχόμενη Αριστερά, ΜΕΡΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Ήταν πολέμιος του εφησυχασμού, ανεκτικός στην άλλη άποψη, παθιασμένος εραστής των κομμουνιστικών ιδανικών και της επανάστασης.

Η αναπάντεχη φυγή του είναι σίγουρο ότι μας αφήνει πιο φτωχούς. Η παρακαταθήκη που μας άφησε είναι πολύτιμη: πρωτοπόρος στα 77 χρόνια του, παρά τα σημαντικά προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν, μας δίδαξε με το λόγο, τη σκέψη του και το προσωπικό παράδειγμά του ότι ο κομμουνισμός είναι η κίνηση που καταργεί την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.

ΕΚΚΕ -«Έφυγε» ο Χρίστος Μπίστης,

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Έφυγε» ο Χρίστος Μπίστης,

ιδρυτικό μέλος του ΕΚΚΕ και στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
«Έφυγε» αιφνίδια, σήμερα Πέμπτη 15 Σεπτέμβρη 2016, στις 4.05 μ.μ. και σε ηλικία 77 ετών, μετά από μακροχρόνια μάχη με τη νεφρική και πνευμονική ανεπάρκεια, ο σύντροφος Χρίστος Μπίστης, ιστορικό στέλεχος της επαναστατικής κομμουνιστικής Αριστεράς και αγωνιστής του αντιδικτατορικού κινήματος, γ.γ. της Κ.Ε. του Ε.Κ.Κ.Ε. και ενεργό μέλος της Κ.Σ.Ε. της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. μέχρι την τελευταία του πνοή.

Ο τόπος και ο χρόνος της πολιτικής του κηδείας θα ανακοινωθεί από τους οικείους και τους συντρόφους του.

Η ΚΕ του ΕΚΚΕ

Αθήνα, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Έφυγε από την ζωή ο σύντροφος Χρήστος Μπίστης

Έφυγε σήμερα το μεσημέρι από την ζωή ο αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα, της επαναστατικής αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος της χώρας, αγαπημένος μας σύντροφος Χρήστος Μπίστης. Ο σύντροφος Χρήστος ήταν μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στέλεχος του ΕΚΚΕ, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος.

Θερμά συλλυπητήρια στους ανθρώπους του,την οικογένειά του, το ΕΚΚΕ.

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

για τον Νίκο Ζαχαριάδη...

Αναδημοσιέυουμε 2 άρθρα από τον ΗΜΕΡΌΔΡΟΜΟ


ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Την 1η Αυγούστου 1973, σαν σήμερα, έφευγε από τη ζωή ο Νίκος Ζαχαριάδης.

Έχουν γραφτεί τόσα. Eχουν ειπωθεί ακόμα περισσότερα. Επιτρέψτε μου μια «μαρτυρία» διαφορετική, «προσωπική».

Ήταν χούντα. Εγώ πιτσιρικάς. Θυμάμαι τον πατέρα μου, όσες φορές το κυνηγητό δεν μεταφραζόταν για μας τα παιδιά στο «λείπει σε ταξίδι για δουλειές», στα συναπαντήματα με τους φίλους του (σσ: όσες φορές δεν «έλειπαν σε ταξίδι για δουλειές»…), στον αποχαιρετισμό, μισοχαμογελώντας, μισοσυνωμοτικά, να πετάνε πότε – πότε ο ένας στον άλλον εκείνη τη φράση: «Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαί σου και διάβαζε πολύ». Τί είναι αυτά που λένε, έλεγα από μέσα μου…

Αργότερα έμαθα ότι ήταν μια φράση που τη μοιραζόταν ο Νίκος Ζαχαριάδης, ο ιστορικός γραμματέας του ΚΚΕ, με τους συντρόφους του. Ήταν η συμβουλή του, ένα παρασύνθημα, για να κρατηθούν όρθιοι στις φυλακές και στις εξορίες. Αλλά πάλι μου φαινόταν παράξενο: Πώς γίνεται να αγαπάς το κελί σου;…

Στην πορεία κατάλαβα (νομίζω). Αυτό που λέγανε (νομίζω) ήταν ότι δεν παραιτείσαι ποτέ. Δεν σκύβεις ποτέ. Δεν συνθηκολογείς. Ποτέ. Παίρνεις δύναμη από ό,τι μπορεί να σου δώσει ζωή. Παίρνεις ζωή από την αγάπη για την ίδια τη ζωή. Από την αγάπη για την ομορφιά και το δίκιο. Από την αγάπη για τους ανθρώπους και τον τόπο σου. Ακόμα κι αν για τον τόπο σου, για την προκοπή του, χρειαστεί να ζεις μέσα στο «κελί» σου. Φροντίζεις το «κελί» σου, δεν το παρατάς, δεν απαρνιέσαι τον αγώνα και το όραμα να ξημερώσει το δίκιο στον τόπο σου. Και κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου για να είσαι παρών και ετοιμοπόλεμος σε αυτό τον αγώνα. Δεν καταθέτεις τα όπλα. Φροντίζεις να συντηρείς τις βιολογικές αντοχές σου, αλλά και τη σπίθα στο μυαλό σου. Αν είναι να γράψεις Ιστορία, να γίνεις μέρος του λαού που θα γράψει τη δική του Ιστορία, πρέπει να σε παίρνουν τα πόδια σου. Και να δουλεύει το μυαλό σου.

Για τις γενιές που ακολούθησαν, για τη δικιά μου γενιά, το κελί έγινε κάπως πιο «ευρύχωρο». Το φαγητό «γρήγορο». Δεν είμαστε η γενιά που μπορεί να δίνει συμβουλές για «κελιά». Ούτε να κάνουμε μαθήματα για τη δύναμη της ψυχής που χρειάζεται για να «καταπιείς» τις σωματικές κακουχίες και την ανάξια πλερωμή που επιφύλαξε η «δημοκρατία» ενάντια στους αγωνιστές για δημοκρατία.

Όμως, το χρέος παραμένει ίδιο και ατόφιο. Κι αν θέλουμε να είμαστε άξιοι γιοί των πατεράδων μας, θα κριθούμε, τελικά, από αν γίνουμε άξιοι πατεράδες για τα παιδιά μας. Αν αξιωθούμε να τους μεταφέρουμε το μήνυμα και μαζί τη φλόγα κάθε φορά που το «κελί» θα στενεύει – και ειδικά όταν το «κελί» κατακλύζεται από τη βλακεία, από την ευτέλεια, από την απάτη, από το ψέμα, από το «δήθεν» και από το διαρκώς αναπαλαιωμένο «τίποτα».

Υστερόγραφο: Πατέρα – δεν πρόλαβα να στο πω: Είχατε δίκιο: «Αγάπα το κελί σου. Τρώγε το φαΐ σου. Και διάβαζε πολύ»…

Νίκος Ζαχαριάδης - Μήνυμα από την άλλη μεριά

zaxariadhs

Σαν σήμερα, 1η Αυγούστου του 1973, αυτοκτόνησε στο Σουργκούτ της Σιβηρίας ο κομμουνιστής ηγέτης, Νίκος Ζαχαριάδης.

Διαβάστε το «Μήνυμα από την άλλη μεριά» (ένα κείμενο του που γράφτηκε στις 28 Ιουλίου 1973, λίγες μέρες πριν φύγει από τη ζωή) και ακούστε ένα ηχητικό ντοκουμέντο (ένα απόσπασμα από ομιλία του, που μεταδόθηκε στις 2 Σεπτέμβρη 1951, από το ραδιοφωνικό σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα» που εξέπεμπε από το Βουκουρέστι).

Μήνυμα από την άλλη μεριά

Την τιμή κανένας δεν μπορεί να σου την αφαιρέσει. Την τιμή μπορείς μονάχα να την χάσεις.

Στη ζωή μου έκανα πολλά λάθη και στραβά. Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω. Όμως με κατηγόρησαν ότι πρόδωσα το KKE και τον αγώνα και με διέγραψαν απτό κόμα. Κανένας δε βρέθηκε ανοιχτά, αντρίκια να πει ότι αφτό είναι ψέμα. Παράπονο δεν έχω γιατί έμαθα το φορτίο να το κουβαλώ μόνος μου. Το KKE ήταν και παραμένει το κόμα μου και κανένας δεν μπορεί να το χτυπήσει και να το λερώσει χρησιμoπoιώvτας το όνομά μου. Όταν έκανα το γράμμα προς τον εισαγγελέα Αθηνών στα 1962 τόγραψα ξεκινώντας απτά ίδια κίνητρα που με καθοδηγούσαν όταν έγραφα και το γράμμα του 1940. Η αντίδραση της Αθήνας φάνηκε πιο έξυπνη, —όταν μου αρνήθηκε να γυρίσω στην Ελλάδα,— απαφτούς που το σήκωσαν σα μια ακόμα απόδειξη της προδοσίας μου.

Το κουκουέδικο πέρασε πολλές αντάρες και μπόρες, όμως να το ξεριζώσει κανένας δεν μπόρεσε γιατί αφτό θα σήμαινε να ξεριζώσει τον ίδιο το λαό. Παρόλες τις δοκιμασίες που τόδερναν και το δέρνουν το KKE είναι αθάνατο.

Το γράμμα αφτό το γράφω για να βουλώσω το στόμα σ’ όλους αφτούς που θα βάλουν τώρα τις φωνές. Με το KKE δεν είχα ούτε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς. Ούτε μπορούσα ποτέ νάχω.

Απόλη μου την ψυχή εύχομαι σ’ αυτούς που φορτώθηκαν το πολύ δύσκολο έργο να ξαναστήσουν το κουκουέδικο στα πόδια του να πετύχουν απόλυτα, ολοκληρωτικά. Να το κάνουν το KKE της Εθνικής Αντίστασης, που οι βαλτοί την πρόδωσαν, το KKE του αθάνατου ΕΛΑΣ και του δοξασμένου ΔΣΕ.

28 Ιούλη 1973 

Ν. Ζαχαριάδης




Το «Μήνυμα από την άλλη μεριά» δημοσιεύθηκε στο βιβλίο «Νίκος Ζαχαριάδης: Θύτης και θύμα» (Εκδόσεις ΦΥΤΡΑΚΗ) του Πέτρου Ανταίου. Κι εδώ κρατήθηκε η ορθογραφία του συντάκτη.

Το ηχητικό ντοκουμέντο προέρχεται από το Αρχείο του ΚΚΕ και συμπεριλήφθηκε στο βίντεο που προβλήθηκε στο πλαίσιο της εκδήλωσης (2014) για τα 20 χρόνια από την πλημμύρα που έπληξε την έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ και το Αρχείο του Κόμματος.