Βραχιολακια στο Γιαννακη

Για να έχει παρέα ο Άκης...

Δελτίο Τύπου της Κοινότητας της Τανζανίας στην Ελλάδα για τη φασιστική επίθεση στα γραφεία της

Αγαπητοί φίλοι και φίλες  

Καταγγέλλουμε στον φίλο ελληνικό λαό την απρόκλητη και δολοφονική επίθεση που δεχτήκαμε την Τρίτη 25 Σεπτέμβρη 10 μέλη της κοινότητάς μας και τα γραφεία μας στη οδό Λεμεσού 1 στην Πλατεία Αμερικής.

Άτομα που μας συστήθηκαν σαν επιτροπή κατοίκων πρώτα μας ζήτησαν τα σχετικά έγγραφα με τα γραφεία μας, παρότι δεν είχαν κανένα δικαίωμα καθώς δεν ήταν αστυνομικοί. 

συγκέντρωση στο ΤΣΜΕΔΕ την Τετάρτη 3 Οκτώβρη στις 9.00 πμ

Ώρα μηδέν για το ασφαλιστικό!

Καλούμε σε συγκέντρωση στο ΤΣΜΕΔΕ την Τετάρτη 3 Οκτώβρη στις 9.00 πμ Πραγματοποιούμε Στάση Εργασίας  9.00 – 12.00

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΕΡΟΓΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΣΤΟ ΤΣΜΕΔΕ

Με εντολή της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, και τη συμφωνία του ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ κλιμακώνεται η επίθεση στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Έτσι ανακοινώθηκε η εφαρμογή των αυξήσεων που είχαν παγώσει προεκλογικά, με αναδρομική ισχύ από την 1 Ιουλίου 2011 και με τη θετική ψήφο των εκπροσώπων του ΤΕΕ! Οι  αυξήσεις θίγουν όλες τις κατηγορίες των μηχανικών, ειδικά για τους «νέους» ασφαλισμένους (μετά το 1992) ελεύθερους επαγγελματίες, συμπεριλαμβανομένων και των μισθωτών με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών αλλά και των υποαπασχολούμενων και ανέργων.

Το «Estelle» μεταφέρει την αλληλεγγύη μας στη Γάζα

Ξεκίνησε από τη Σουηδία και αυτές τις μέρες καταπλέει σε λιμάνια της Μεσογείου. 



Απο το : http://www.shiptogaza.gr/











Του Δημήτρη Πλειώνη 

Από τον Αύγουστο του 2008, όταν δύο ελληνικά ψαροκάικα με 41 διεθνείς ακτιβιστές του Free Gaza, αποπλέοντας από την Ελλάδα, κατάφεραν να σπάσουν για πρώτη φορά τον πολύχρονο ισραηλινό αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας μέσα σε φρενιτώδεις πανηγυρισμούς των Παλαιστινίων, μέχρι σήμερα έχουν περάσει τέσσερα χρόνια.  
Στο διάστημα αυτό έγιναν και άλλες προσπάθειες, με την πιο αιματηρή, αυτή της νύχτας της 31 Μαΐου 2010, όταν οι ισραηλινές δυνάμεις επιτέθηκαν σε διεθνή ύδατα στον πολυεθνικό στολίσκο του «Στόλου της Ελευθερίας», δολοφονώντας 9 συνανθρώπους μας, τραυματίζοντας βαριά δεκάδες και συλλαμβάνοντας 700 ακτιβιστές. Στην αποστολή αυτή συμμετείχαν και 38 Έλληνες της Πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για τη Γάζα» που συνελήφθησαν, κάποιοι τραυματίστηκαν, ορισμένοι υπέστησαν βίαιη ανακριτική μεταχείριση, τα υπάρχοντά τους κλάπηκαν, ενώ τα 2 ελληνικά πλοία της αποστολής, μόλις πρίν από δύο μήνες έγινε κατορθωτό να απελευθερωθούν.  

Το εκπαιδευτικό δεν λύνεται με νόμους. Ή μια ζωή στις αίθουσες ή μια ζωή στους δρόμους.

Από το www.axmmet.tk

Ο νόμος 4009 από την μέρα της ψήφισής του, καταδικάστηκε από το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας με απόγειο τον αγώνα των φοιτητών. Οποιαδήποτε πτυχή του νόμου πήγε να εφαρμοστεί από το Υπ. Παιδείας με κυρίαρχη την εφαρμογή του Σ.Δ. βρήκε απέναντι της το φοιτητικό σώμα. Εν μέσω του καλοκαιριού, ξανά, η νέα κυβέρνηση επαναψηφίζει ισχυροποιώντας τον ίδιο αντιεκπαιδευτικό νόμο, στον οποίο δεν αλλάζει ούτε η φιλοσοφία του ούτε η κατεύθυνση που βάζει για τους φοιτητές, αλλά συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο. Ο νόμος 4076 απαξιώνει τα πτυχία πιστοποίησης, διαλύοντας τα γνωστικά και επιστημονικά αντικείμενα των σχολών. Ο τίλτος αυτός διαλύει τα ενιαία πτυχία και κατακερματίζει τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Στα πλαίσια της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης του φ.σ. προβλέπονται διατάξεις όπως ο συγκεκριμένος αριθμός προσπάθειας για επιτυχία σε κάθε επιμέρους μάθημα, τα ν+2, οι υποχρεωτικές παρακολουθήσεις κτλ. Τέλος, με αφορμή τη γενικότερη κρίση που διαπερνά την χώρα, καταργούνται οι φοιτητικές παροχές με πιο έντονη την εγκύκλιο για την κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων, δωρεάν σίτισης, όπως και την κουβέντα για επιβολή διδάκτρων. Από την μεριά μας, στεκόμαστε απέναντι στη διάλυση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, καθώς και στην μετατροπή των πτυχίων σε τίτλους ανεργίας. Θα συνδεθούμε με όλα τα κομμάτια της κοινωνίας-εντός και εκτός ακαδημαϊκής κοινότητας και με τις κατάλληλες πιέσεις θα παράξουμε τριγμούς σε οποιαδήποτε κυβέρνηση τσακίζει το παρόν και υποθηκεύει το μέλλον μας.

Κλιμάκωση του αγώνα με γενική πολιτική απεργία διαρκείας

Του Δ.Κάβουρα

Η πετυχημένη απεργία της 26ης Σεπτέμβρη,στην οποία συμμετείχαν εκατοντάδες χιλιάδες εργατοϋπάλληλοι σε όλη τη χώρα, απέδειξε ότι η εργατική τάξη εξακολουθεί να αγωνίζεται και δεν παρέδωσε τα όπλα.






Αν οι συγκεντρώσεις που έγιναν ήταν ενωτικές, θα αποτύπωναν με πιο σαφή τρόπο την μαζικότητα των απεργιακών συγκεντρώσεων και τη θέληση της εργατικής τάξης για ανατροπή των μνημονίων και της ασκούμενης πολιτικής. Θα έδιναν μεγαλύτερη ώθηση στους εργατικούς αγώνες.
Η επιτυχία της απεργίας και η αισιοδοξία που εξέπεμψε, μπορεί και πρέπει να αποτελέσει αφετηρία κλιμάκωσης του αγώνα για την ανατροπή των νέων μέτρων και της κυβέρνησης που θέλει να τα υλοποιήσει. Η τρικομματική κυβέρνηση συγκροτήθηκε ακριβώς για να υλοποιήσει την πολιτική του μνημονίου, να περάσει τα αντίστοιχα μέτρα χωρίς κανένα περιθώριο παρέκκλισης από αυτή της την αποστολή. Ο μόνος τρόπος για να μην περάσουν τα μέτρα είναι η ανατροπή της.

Η Απεργία Διαρκείας αποτελεί το όπλο για την επίτευξη αυτού του άμεσου στόχου.
Ο χαρακτήρας της απεργίας διαρκείας θα είναι πολιτικός, όπως πολιτικός ήταν και στην απεργία της 26 Σεπτέμβρη, πράγμα που προκύπτει από το γεγονός ότι απευθύνεται στην κυβέρνηση, διεκδικεί από αυτή συνολικά εργατικά αιτήματα και στο βαθμό που η κυβέρνηση δεν τα ικανοποιεί, το κίνημα την αμφισβητεί, ή την ανατρέπει.

Την αναγκαιότητα της ανατροπής της κυβέρνησης την κατανοούν σήμερα αρκετοί εργαζόμενοι, ακόμα και από αυτούς που ψήφισαν τα κόμματα που την αποτελούν.
Το αμέσως επόμενο βήμα του κινήματος πρέπει να είναι η κλιμάκωση της πάλης, το γκρέμισμα της εσωτερικής, της μικρής τρόικας ως προϋπόθεση για την εκδίωξη και της εξωτερικής, της μεγάλης Τρόικας και η ανάδειξη, η εγκαθίδρυση μιας κυβέρνησης η οποία θα στηρίζεται και θα εκφράζει πρωτίστως τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, του εργαζόμενου και εκμεταλλευόμενου λαού. Μια τέτοια κυβέρνηση είναι η εργατική κυβέρνηση.

Η κατανόηση, η εμπέδωση και η πραγματοποίηση αυτού του στόχου από το κίνημα, αποτελεί άμεσο καθήκον.
Την ίδια στιγμή, η κατάσταση που διαμορφώνεται στην αριστερά, στις δυνάμεις δηλαδή οι οποίες έχουν αναφορά στην εργατική τάξη και θα μπορούσαν να συγκροτήσουν μια εργατική κυβέρνηση, δεν είναι ανάλογη με την περίσταση και δεν ανταποκρίνεται στις εργατικές και λαϊκές προσδοκίες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, η μεγαλύτερη δύναμη, αυτή τη στιγμή, στην αριστερά, γίνεται αντικείμενο επεξεργασίας από το σύστημα, ο γωνίες του λειαίνονται και μετατρέπεται πολύ γρήγορα από αριστερό, σε μεταρρυθμιστικό κόμμα του συστήματος.

Η ηγεσία του υπέβαλε τα σέβη της στον Πέρες, στον επικεφαλής της task force της ΕΕ στην Αθήνα, κ. Χορστ Ράιχενμπαχ και σε άλλους αξιωματούχους της ΕΕ, υιοθέτησε αστικά ιδεολογήματα, ότι τα δάνεια που παίρνει η χώρα προέρχονται από τους ευρωπαίους φορολογούμενους αποκρύπτοντας το γεγονός ότι τα κράτη-τοκογλύφοι έχουν κερδίσει και κερδίζουν ακόμα δις. ευρώ ως προϊόν τοκογλυφίας, περιόρισε την πάλη στην αίθουσα του κοινοβουλίου, κουτσούρεψε το ήδη κουτσουρεμένο και ανεπαρκές πρόγραμμα του.

Οι δηλώσεις Τσίπρα στην ΔΕΘ και στους Ευρωπαίους αξιωματούχους, σχετικά με το μοντέλο της ανάπτυξης που προκρίνει και το οποίο καθόλου δεν ξεφεύγει από την καπιταλιστική διαχείριση, δεν επιτρέπουν καμιά αισιοδοξία σχετικά με τον ρόλο που καλείται να παίξει ο ΣΥΡΙΖΑ. Προορίζεται, από το σύστημα, για εναλλακτική, για διάδοχη λύση.
Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να αποδέχεται αυτό τον ρόλο. Η διαδοχή πρέπει να γίνει με την ταχτική του ώριμου φρούτου
.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ενώ αναδεικνύεται εκ των πραγμάτων η αναγκαιότητα της πάλης για την ανατροπή της κυβέρνησης, για να μην περάσουν τα μέτρα, με το όπλο της απεργίας διαρκείας, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βάζει τέτοιο στόχο και δεν καλεί την εργατική τάξη και το λαό στην πάλη με άμεσο στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης και την ανάδειξη, έστω, αριστερής κυβέρνησης!
Αντίθετα, καλεί σε μια γενική αντίσταση και αλληλεγγύη, χωρίς άμεσο στόχο και προοπτική. Με τον τρόπο αυτό δίνει τον απαραίτητο χρόνο, αντικειμενικά, στην κυβέρνηση και στο σύστημα να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους τα οποία οδηγούν την εργατική τάξη και το λαό στην εξαθλίωση, στην πείνα, στην λιμοκτονία.

Αποτέλεσμα αυτής του της στάσης είναι το γεγονός ότι, οι θέσεις και η πολιτική πραχτική του δεν συγκινούν την εργατική τάξη, παρόλο που τον ψήφισε μαζικά στις τελευταίες εκλογές. Απόδειξη γι αυτό είναι τα πενιχρά οφέλη της καμπάνιας του για την εγγραφή νέων μελών, στην πορεία του για ένα ενιαίο κόμμα και οι φυγόκεντρες τάσεις που δημιουργούνται στο εσωτερικό του από αριστερές-κομμουνιστογενείς δυνάμεις.

Η προοπτική του, αν συνεχίσει έτσι, πράγμα που φαίνεται το πιθανότερο, είναι να αναλάβει ρόλο διαχειριστικό σχετικά σύντομα, μετά από μια πτώχευση, αποπομπή από το ευρώ, επιβολή διπλού νομίσματος, ή την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα.

Αν αυτό δεν συμβεί σχετικά γρήγορα, τότε ο ρόλος του και η ύπαρξή του τίθενται υπό αμφισβήτηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ΄80, από την άποψη των οργανωμένων του δυνάμεων και των μεταρρυθμιστικών του δυνατοτήτων, ούτε πρόκειται να γίνει. Η οξύτητα της καπιταλιστικής κρίσης δεν αφήνει περιθώρια για μακροχρόνιους σχεδιασμούς, ούτε για παροχές. Οι οργανωμένες δυνάμεις του είναι ελάχιστες και ήταν ανεπαρκείς για να διαχειριστούν το 4,5%. Πόσο μάλλον το 27%. Ο ρόλος του είναι αντικειμενικά περιορισμένος.

Το ΚΚΕ επιμένει να καλεί επίσης σε μια γενικόλογη αντίσταση. Επιμένει να βάζει απέναντί του σαν βασικό εχθρό τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έκανε απολύτως καμιά προσπάθεια να παρέμβει στην διαμόρφωση των εξελίξεων, να αποτρέψει ή να καθυστερήσει την γρήγορη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε αστικό –μεταρρυθμιστικό κόμμα ή, στο βαθμό που αυτό ήταν αναπότρεπτο, να αποτελέσει το επόμενο βήμα του κινήματος. Το ΚΚΕ θα μπορούσε να επιδράσει στις εξελίξεις και στον ΣΥΡΙΖΑ βάζοντας όρους για να δώσει ψήφο ανοχής σε μια αριστερή κυβέρνηση. Αν αυτό συνέβαινε ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις που προηγήθηκαν, θα δημιουργούσε άλλες εξελίξεις και θα έφερνε τον ΣΥΡΙΖΑ αντιμέτωπο με άμεσες ευθύνες.

Η ηγεσία του ΚΚΕ περιμένει υπομονετικά να εισπράξει από την φθορά του ΣΥΡΙΖΑ, ποντάρει στην απογοήτευση του κόσμου της αριστεράς και της εργατικής τάξης. Δεν προτείνει καμιά άμεση διέξοδο, δεν προβάλει καν την αναγκαιότητα της άμεσης κλιμάκωσης της πάλης με Γενική Πολιτική Απεργία διαρκείας για να μην ψηφιστούν τα μέτρα με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης.

Με την επιμονή του στις ξεχωριστές συγκεντρώσεις διασπά την αναγκαία ενότητα δράσης της εργατικής τάξης, δημιουργεί εσφαλμένη εικόνα για την μαζικότητα των συγκεντρώσεων πράγμα που λειτουργεί απογοητευτικά. Παραπέμπει την λύση των προβλημάτων σε ένα απροσδιόριστα μακρινό μέλλον. Δεν προβάλει καμιά άμεση προοπτική, παρόλο που το ζήτημα αυτό αποκτά επείγοντα χαρακτήρα λόγω της σφοδρότητας της επίθεσης που έχουν εξαπολύσει οι δυνάμεις του κεφαλαίου και με τον τρόπο αυτό διευκολύνει την κυβέρνηση και το ίδιο το σύστημα στο πέρασμα και την υλοποίηση των μέτρων. Δυστυχώς και μεγάλο κομμάτι της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δεν τοποθετείται με σαφήνεια απέναντι στην άμεση απάντηση που πρέπει να δοθεί. Δεν δίνει καμιά άμεση διέξοδο από την καπιταλιστική κρίση και δεν παίρνει καμιά πρωτοβουλία στην κατεύθυνση οικοδόμησης ενιαίου μετώπου πάλης και εξουσίας.Βάζοντας διάφορους όρους και προϋποθέσεις, παραπέμπει την μάχη σε άλλο χρόνο. Τα μέτρα όμως τώρα, άμεσα θα κατατεθούν για ψήφιση. Τώρα είναι η ώρα της μάχης. Τώρα πρέπει να συσπειρωθούν δυνάμεις, να μπουν μπροστά για να δώσουν την μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης που οδηγεί το λαό στην καταστροφή.

Την κατάσταση που επικρατεί στην Αριστερά, την βλέπει, την αντιλαμβάνεται η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός. Προσπαθούν να βρουν κάπου να ακουμπήσουν και δεν βρίσκουν. Απογοητεύονται διαρκώς και μόνο η δική τους παρέμβαση είναι αυτή που ξεκουνάει κάπως την Αριστερά και τροποποιεί τις δρομολογημένες εξελίξεις.

Η δράση του λαϊκού παράγοντα στο αμέσως επόμενο διάστημα είναι αυτή που μπορεί να αποτελέσει τον καταλυτικό παράγοντα των εξελίξεων.
Η εργατική τάξη πρέπει να κινηθεί αποφασιστικά για την οργάνωση Γενικής Πολιτικής Απεργίας διαρκείας, με άμεσο στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης, την καταγγελία των μνημονίων και την διαγραφή του δημόσιου χρέους, την ικανοποίηση των αιτημάτων του κινήματος.

Στην κατεύθυνση αυτή η εργατική τάξη πρέπει να μαζικοποιήσει τα σωματεία, να επιβάλει Γενικές Συνελεύσεις και αποφάσεις για Γενική απεργία διαρκείας, για το γκρέμισμα της κυβέρνησης και την ανατροπή των μέτρων.
Ήδη πολλοί εργαζόμενοι κατανοούν την οξύτητα της επίθεσης και μια σειρά σωματεία και Ομοσπονδίες παίρνουν αγωνιστικές αποφάσεις ή μιλάνε για την αναγκαιότητα κλιμάκωσης της πάλης και τον απαραίτητο εργατικό συντονισμό. Αυτό πρέπει να γενικευτεί και να εξαναγκαστεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία να πάρει ανάλογη απόφαση.

Μέσα σε αυτή την πάλη η οποία καθίσταται επιβεβλημένη από τα ίδια τα πράγματα, η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός πρέπει να κρίνουν με αυστηρότητα ανάλογη της κρισιμότητας της κατάστασης, τις πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις που έχουν εργατική αναφορά.Στο βαθμό που οι δυνάμεις αυτές δεν ανταποκρίνονται και δεν παίρνουν πρωτοβουλίες για την άμεση απάντηση στην καπιταλιστική κρίση και στο βαθμό που παραπέμπουν την απάντηση στο απώτερο μέλλον, πρέπει να τις εγκαταλείψουν και να συναντηθούν ή να αναδείξουν νέες δυνάμεις που απαντάνε με άμεσο τρόπο από την πλευρά των εργατικών συμφερόντων.

Σε κατάληψη του υπουργείου Οικονομικών προχώρησαν εφοριακοί, τελωνειακοί

Κατάληψη στο υπουργείο Οικονομικών (καρ. Σερβίας 10) πραγματοποίησαν την Τρίτη το πρωί μέλη των ομοσπονδιών των Εφοριακών, Τελωνιακών, των υπαλλήλων του Γενικού Λογιστηρίου, αντιδρώντας στις μισθολογικές μειώσεις και στην εργασιακή
 εφεδρεία.

Ίσως ο μεγαλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής…

Μέσα απο τις ιστορίες του δρόμου και συνεχίζοντας μια ιστορία που ξεκίνησε λίγο πριν το καλοκάιρι αποφάσισα να αρχίσω μια σειρά από ωραίες ιστορίες, σχετικές με το ελληνικό ποδόσφαιρό. Πήγα λοιπόν και ρώτησα τον πατέρα μου που είναι ένας κλασικός παλιός «οπαδός» του Ολυμπιακού, μεγαλωμένος στην πιο πράσινη περιοχή της Αθήνας. Τον ρώτησα λοιπόν, ποιος είναι ο καλύτερος παίχτης που έχει δει στα τόσα χρόνια που παρακολουθεί ποδόσφαιρο. Ήμουν σίγουρος ότι δεν θα μου έλεγε κάποιον παίχτη του Παναθηναϊκού ή της ΑΕΚ, ήταν βέβαιο ότι θα μου έλεγε κάποιον που θα του είχε κάνει εντύπωση, την εποχή που ήταν και αυτός νέος και παρακολουθούσε με πάθος αυτό που λέμε βασιλιά των σπορ. Μονολεκτικά σχεδόν μου λέει ο πιο «ωραίος» παίχτης που είδα στα ελληνικά γήπεδα είναι ο Θανάσης Μπέμπης.


Θα προσπαθήσω και εγώ λοιπόν να παρουσιάσω λίγα στοιχεία από την καριέρα και την ιστορία αυτού του μεγάλου, του θρυλικού «Πινόκιο»….





Ο Θανάσης Μπέμπης γεννήθηκε το 1930 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του απο τον Ακράτητο Πετραλώνων και μετά πήγε στον Φωστήρα. Το 1953 επιστρέφει στον Ακράτητο και την επόμενη χρονιά πηγαίνει στον Ολυμπιακό. Στον Ολυμπιακό έπαιξε μέχρι το 1963 όταν και πήγε στον Βύζαντα, όπου και σταμάτησε το ποδόσφαιρο.


Το πέρασμά του από τον Ολυμπιακό ήταν αλησμόνητο και άκρως επιτυχημένο κατακτώντας αμέτρητους τίτλους. Με παίχτες θρύλους της εποχής όπως οι Ρωσίδης, Υφαντής, Κοτρίδης, Στεφανάκος, κέρδισε 5 συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδος, 6 Πρωταθλήματα Πειραιά, 8 Κύπελλα Ελλάδος, αλλά και 1 Βαλκανικό Κύπελλο Δευτεραθλητών (1963).


Έπαιζε κυρίως ως επιθετικός μέσος και οργανωτής και λιγότερο ως επιθετικός και έχει κατακτήσει τα περισσότερα κύπελλα Ελλάδος από κάθε άλλο ποδοσφαιριστή (8 τρόπαια σε 9 τελικούς), ρεκόρ που έσπασε μόλις το 2009 ο Α. Νικοπολίδης με 9 κατακτήσεις. Τελευταίος τελικός για τον ερυθρόλευκο άσσο ήταν αυτός της 18ης Ιουλίου που διαιτήτευσε ο Ελβετός Χούμπερ και κέρδισε ο Ολυμπιακός με 3-0 απέναντι στον αδύναμο Πιερικό.


Όσοι τον έχουν δει κάνουν λόγο για ένα βιρτουόζο μέσο και από τους καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές. Κυριαρχούσε στο χώρο του κέντρου με «όπλο» την άψογη τεχνική του. «Κόλαγε τη μπάλα» και ήταν αδύνατο να πάρει άλλος τη μπάλα από τα πόδια του. Κορυφαία στιγμή του, ένα ντέρμπι με τον ΠΑΟ που πέρασε σχεδόν όλη την αντίπαλη ομάδα και τον τερματοφύλακα, έβαλε τη μπάλα πάνω στη γραμμή, κάθισε επάνω της επιδεικτικά (και υπεροπτικά) περιμένοντας να πάνε κοντά του οι αντίπαλοι για να βάλει το γκολ. Είχε εκπληκτική τεχνική κατάρτιση με μοναδική ντρίπλα και μπαλιές ακριβείας! Πρόκειται για τον «εγκέφαλο» της υπερομάδας του 50, που έκλεψε τις καρδιές φίλων του Ολυμπιακού ως το «δέκα το καλό». «Τα πόδια του είχαν τόση επιδεξιότητα, όση το χέρι ενός ζωγράφου και η ακρίβεια των μεταβιβάσεών του, ήταν όμοια με αυτή ενός Ελβετού κλητήρα» είχε κάποτε πει με άκρως γλαφυρό τρόπο ένας δημοσιογράφος!


Ο Θανάσης Μπέμπης φόρεσε 17 φορές την φανέλα της Εθνικής σημείωσε και 1 τέρμα, ενώ στο αγώνα με την Αίγυπτο στο γήπεδο Μοχάμεντ Άλι για το Κύπελλο Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση, όπως επίσης και οι Κώστας Πούλης, Μπάμπης Σεραφείδης και Ηλίας Παπαγεωργίου (17/2/1950).


Μερικές «στιγμές» του Θανάση Μπέμπη...

* Διετέλεσε προπονητής του Ολυμπιακού, όποτε του ζητήθηκε, απαριθμώντας 4 περάσματα από τον ερυθρόλευκο πάγκο!! Η αρχή έγινε την περίοδο από 29/1/80 - 17/2/80, ενώ καθήκοντα υπηρεσιακού τεχνικού ανέλαβε και το μεσοδιάστημα 26/11/1983 - 30/11/1983 οδηγώντας την ομάδα στην νίκη επί του Αιγάλεω με 5-0.

* 13/3/-6/5 (1984): ο Ολυμπιακός του Μπέμπη υποδεχόταν τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη, που έχει ήδη κατακτήσει τον τίτλο ενώ ο ίδιος ήθελε μόνο νίκη για να μη μείνει εκτός Ευρώπης!! Οι πράσινοι ήθελαν να κερδίσουν και να σηκώσουν την κούπα μέσα στο Καραϊσκάκη, αλλά και να αφήσουν τον αιώνιο εκτός Ευρώπης. Ο Μπέμπης κάνει έκκληση στην ΕΠΟ «να...στείλει ποδήλατα στο Καραϊσκάκη για να κάνουν οι Παναθηναϊκοί το γύρο του Καραϊσκάκη, αφού τόσο πολύ το θέλουν»!! Ο Ολυμπιακός κέρδισε 2-1, ενώ ο ίδιος αποσύρθηκε με τη δήλωση: «τον Παναθηναϊκό να κερδίζουμε κι ας χάνουμε απ' το Βούδα»!!

* Ανέλαβε τον Ολυμπιακό για τελευταία φορά για να καλύψει το κενό του Γκέοργκ Κέσλερ από τις 30/4/85 - 16/6/1985!! Ο Μπέμπης δεν ξανακάθισε στον πάγκο του Ολυμπιακού, αλλά έχει ένα σπάνιο ρεκόρ: στις 4 θητείες του εκεί δε γνώρισε ποτέ την ήττα (9 νίκες/5 ισοπαλίες).

* 1956: στην μοναδική -ίσως- ελληνική αθλητική ταινία «Οι Άσσοι των Γηπέδων» ο Έλληνας σκηνοθέτης, δραματοποιεί μία ανταρσία που συνέβη 3 χρόνια πριν όταν οι Έλληνες διεθνείς ( Μουράτης, Λινοξυλάκης, Μανταλόζης και Πετρόπουλος υποδύθηκαν τους εαυτούς τους), αρνήθηκαν (εκτός του Ρωσσίδη) να κατεβούν σε αγώνα με το Ισραήλ επειδή όπως είπε αργότερα ο Μπέμπης: «Για να προετοιμαστούμε με την Εθνική είχαμε χάσει τα μεροκάματά μας. Μας είχαν τάξει, αν θυμάμαι καλά, 800-1.000 δρχ. Δεν μας τις έδωσαν και αντιδράσαμε όχι εγκαταλείποντας την Εθνική, αλλά πηγαίνοντας μόνοι μας σε άλλο ξενοδοχείο, μακριά από τους υπευθύνους. Δεν το κάναμε για τα χρήματα. Ήταν δόξα και τιμή να αγωνίζεσαι με την εθνική ομάδα. Διοικούσαν κοράκια την ομοσπονδία και η αντίδρασή μας αυτούς στόχευε»!! Την επομένη και ύστερα από τις ανάλογες διαβεβαιώσεις, η Ελλάδα του Κώστα Νεγρεπόντη έδωσε κανονικά το παρών στον αγώνα και πήρε τη νίκη (1-0) με γκολ του Μπέμπη, στο 52' .

* 1960-62: ο Μπέμπης είχε την τύχη να αγωνιστεί υπό τις οδηγίες του δασκάλου του είδους, Ντζίνα Σιμονόφσκι, του Γιουγκοσλάβου τεχνικού που ανακάλυπτε και δούλευε με ταλέντα όπως οι: Βαγγέλης Μίλησης, Μπαρμπαλιάς, Πλέσσας, Ν. Σιδέρης και Αντώνης Τζανετουλάκος που έμειναν στην ιστορία ως «τα μωρά του Σιμονόφσκι»!! Συνεργάστηκε επίσης με τους Ντραγκίσεβιτς, Κέμενι, Βάλε και Χέλμη!!

* 1961 (4/7): οι Πειραιώτες εκείνη τη χρονιά υπό τις οδηγίες του Σιμονόφσκι πέτυχαν έναν από τους μεγαλύτερους άθλους της ιστορίας τους. Επικράτησαν με 2-1 της μεγάλης Σάντος του τεράστιου Πελέ, ο οποίος τότε είχε κατακτήσει το πρώτο του Παγκόσμιο Κύπελλο. Η βραζιλιάνικη ομάδα έκανε περιοδεία στην Ευρώπη και έδινε φιλικά παιχνίδια και δεν είχε χάσει κανένα ματς ως τότε!!

* Βραβεύτηκε το 2001 από τον ΠΣΑΤ στην καθιερωμένη ετήσια γιορτή.


Όσοι τον είδαν, κάνουν λόγο για ένα βιρτουόζο μέσο και από τους καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές. Κυριαρχούσε στο χώρο του κέντρου με «όπλο» την άψογη τεχνική του. Είχε εκπληκτική τεχνική κατάρτιση με μοναδική ντρίπλα και μπαλιές ακριβείας!! Πρόκειται για τον «εγκέφαλο» της υπερομάδας του 50, τον «Πινόκιο», που έκλεψε τις καρδιές φίλων του Ολυμπιακού ως το «δέκα το καλό!

Διώχνουμε το μεσαίωνα με μουσικές και τέχνη

Μήνυμα των απεργών της “Ελληνικής Χαλυβουργίας” στον εργαζόμενο λαό

ΨΗΦΙΣΜΑ

Προς την εργατική τάξη, Τον εργαζόμενο λαό.

Συνάδελφοι

Διαδώστε το μύνημά μας: Οι χαλυβουργοί δεν λυγίζουν!

Στην πύλη της Χαλυβουργίας γράφουμε όλοι μαζί μια ακόμη σελίδα στο μεγάλο βιβλίο των αγώνων του λαού μας.

Σωματεία, άνεργοι, φτωχός λαός, φοιτητές, μαθητές, μας δίνετε υλική βοήθεια από το υστέρημά σας, από το μισθό που δεν έχετε, από το επίδομα ανεργίας που δεν φτάνει. Μας δίνετε δύναμη και πείσμα!

Κλείσαμε μήνα σε απεργία σκληρή και συνεχίζουμε.

Διακόπτεται η λειτουργία των ορυχείων στην κοζάνη

Στην παύση κάθε λειτουργίας και δραστηριότητας στα Ορυχεία προχωρούν αυτή την ώρα τα Συνδικάτα του Ενεργειακού Κέντρου, ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΣ  μ’ αυτόν τον τρόπο στην ΕΚΠΛΗΞΗ που επιφύλαξαν για τους εργαζόμενους , ΔΕΗ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, αποστέλλοντάς τους εκκαθαριστικά ΜΕ ΜΕΙΩΣΕΙΣ  ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ που είχαν ανακοινωθεί.

Το συνδικαλιστικό κίνημα, ενιαία και δυναμικά, δίνει τον αγώνα μέχρι την ύστατη στιγμή. ΑΣ ΤΟ ΠΑΡΟΥΝ ΧΑΜΠΑΡΙ: Δεν ανακρούουμε πρύμναν.

τα 3 κακά την μοίρας μας....

Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο 1 Σεπτέμβρη 2011.

Στ. Κουγιουμτζής - Κάπου νυχτώνει (Γ. Νταλάρας)

Το Τραγούδι των Γύφτον - Ελένη Βιτάλη

ΕΚΘΕΣΗ ΕΝΙΑΧΡΟΝΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ

Οι αστοί τρομάξανε Πάνος Τζαβέλας (Μπεζεντάκος)

ΣΤΡΑΤΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΑ- ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

Ederlezi - Elohi (Bregovic)

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ